Audio stories

Location, location

De echte vraag vandaag is: wáár ? Want natuurlijk ga ik voetbal kijken. Mijn huisgenoot kijkt alle wedstrijden en heeft mij daarmee aangestoken. Ondanks dat de vorige wedstrijd van een bepaald niet nader te noemen team meer op beukend straatvoetbal leek. Laatst was hij een dagje weg en liep ik onwennig door het huis. Ik kon er de vinger niet op leggen wat er miste, tot het kwartje viel: de televisie stond niet aan ! Van pure cold turkey heb ik toen zelf zitten kijken. Dus uiteraard wordt er vandaag ook naar het balspelletje gekoekerd. De locatie, dat is de kwestie. Location, location, location.
Lees meer

Baard

De baard is weer aan de beurt. Hij is te lang, te vettig, de huid eronder wordt kriebelig. Dan gaat hij er altijd af. Gewoon, drastisch, hoppakee, alles eraf. Grote plukken haar in het putje, babyface in de spiegel. Ik doe dit opnieuw en opnieuw. De enige reden dat ik een baard heb, is omdat ik te lui ben om me te scheren. Ik verslijt op deze manier ongeveer één scheermesje in de drie jaar. Toen ik in slaap viel, twijfelde ik nog een beetje, maar nu ben ik er zeker van: de baard is weer aan de beurt.
Lees meer

Een hoog


En weer stopt er eentje. Kijkt. Voor zijn gevoel kijken ze allemaal zomaar zijn woonkamer in. Het werkt enorm op zijn zenuwen. Knorrig rolt hij een sjekkie om op zijn balkonnetje te gaan roken. Als die eikel dan nog staat te koekeloeren, neemt hij zich voor, dan schreeuw ik hem weg. Met zijn gekijk. Ga ergens anders kijken, vent. Rot op. Ik wóón hier, ja. Zijn vloeitje scheurt. Inwendig vloekt hij. De koekeloerdert is alweer doorgefietst, maar toch. Allemaal zijn schuld. Agressief pulkt hij een nieuw vloeitje uit het pakje. Dan maar rollen op het balkon.
Lees meer

Renk

Ik lig op de bank. Alles beweegt om me heen. Mijn kat rent naar buiten, dan weer naar binnen. Ze heeft een vlinder gevangen en die gaat er nu aan. Want dat moet aan mijn voeten. Mijn huisgenoot heeft bezoek, vervolgens gaat het bezoek weer weg en zet de huisgenoot de teevee aan. Voetbal. De poes rent nu weer de achtertuin in. Ze komt terug met een veertje. De wind komt ook op bezoek. Hij waait enkele rondjes in de woonkamer en vlucht dan door de open deur. Ik blijf liggen waar ik lig. Soms moet je de wereld gewoon zijn ruimte geven en uit de weg gaan.
Lees meer

Mot

“Ik geef niet meer dan een tientje, knikker,” bromt de Opperpater. Hij wil mijn nog te verschijnen nieuwe boek wel, maar dan “tegen een vriendenprijsje”. Ik zeg dat iederéén een vriendenprijsje krijgt. Ik kom met mijn boekjes doorgaans amper uit de drukkosten. En dan leveren al mijn eigen geïnvesteerde uren dus nog niks op. “Ja, dat is niet slim, knikker,” zegt de Opperpater. Hij zegt dat ik wel een biertje “on the house” mag. Als hij terugkomt uit de keuken, is hij dat echter alweer vergeten en reikt hij een van mijn zelf meegebrachte biertjes aan.
Lees meer

Vingers

‘s Ochtends blijken al mijn vingers weggelopen. Heb ik dat. Dat is niet erg eh, handig, zoals u zich kunt inbeelden. Ik pruts me wat door het huis heen, op zoek, maar nergens kan ik ze meer vinden. Foetsiekabloeb, die vingertjes van mij. De kat wil naar buiten, maar ik krijg mijn deursleutel niet goed vastgepakt. Dus die heeft pech. Mijn slaapkamerraam stond op doorluchtstand, dus ze krijgt nog een beetje frisse lucht, maar voorlopig geen buitenwereld voor de poes. Ondertussen zoek ik het huis nog een keertje af, maar geen vingers in zicht. Ten einde raad zet ik wat koffie en vraag ik me af hoe ik de dag doorkom.
Lees meer

“Fuck the system !”

“Fuck the system !” Sinds die uitspraak kon hij al niet meer kapot. Het volkje waar hij dagelijks bij aan tafel mag schuiven, is de directe taal niet gewend. Dus leeft hij zich uit op zijn botte, harde uitspraken. Lekker erop los klagen. Verrukkelijke sound bites waar de kranten de volgende dag van smullen. Hij is in vorm. Zonder schroom noemt hij hun koningin een ‘wilde meid’, knalt hij erin dat hij ‘een Anderlecht icoon’ is, en wat al niet meer. ‘s Avonds in het hotel kijkt hij uiteraard terug wat hij allemaal eruit geflapt heeft, en valt dan grinnikend in slaap. Ze lopen met hem weg. Als de opa op het barbecue-feest die net lollig genoeg moppert dat iedereen moet lachen. En, aangemoedigd door het gelach, moppert hij nog harder en enthousiaster. Want alles is kút en hij mag het roepen. Ja, hij zit lekker op zijn plek.
Lees meer

Steigers

In Prozacstad is er weer eens een rel. Eigenbelangrijk vrijgevig heeft een steigerbouwer een stellage opgesteld zodat een kunstenares een huizenhoge illustratie kan aanbrengen op een flatgebouw. Vereerd door deze gulle voorziening, bovendien geïnspireerd door de kleurloze troosteloosheid van het stadje, en met een gezonde arbeidsethos, ging de kunstenares aan de vlijtige slag. Met als resultaat dat ze vroeger dan verwacht haar schildering voltooid heeft. En dat is dus tegen het zere been van de steigerman. Bij haar werken hangt namelijk, promotioneel, een vlag van zijn steigerbedrijf. Nu is ze eerder klaar en zeg maar dag met het handje tegen deze gratis reclame. De steiger moet afgebroken worden om het kunstwerk vrij te laten. Niks ervan, bromt de steigerman. Die steiger blijft staan. En de kunstenares moet langer blijven doorwerken. Afspraak is afspraak. Maar het kunstwerk is áf, werpt de kunstenares tegen. Het helpt niets. De steigerman dreigt met een rechtzaak. Boete wegens vervroegd voltooien van het kunststuk.
Lees meer

Toets

In mijn droom sjok ik door de gangen. Alles lijkt kleiner dan toen ik hier eerst was. Wat ik hier kom doen, weet ik niet goed. De conciërge groet me. Hij zegt dat hij met een boek bezig is. Ik groet terug en zeg dat hij na al die decennia vast veel te vertellen heeft. Eindelijk ben ik bij het klaslokaal. De leraar geeft me een mapje en een afstandsbediening. Daarna verlaat hij het lokaal. Ik ga maar aan een tafeltje zitten, die herinner ik me nog van mijn schooltijd. Ik sla het mapje open. Een gelijnd, leeg papier, waar ik datum en naam en nog wat dingen op kan invullen. Verder niks. Het ziet eruit als het antwoordvel van een toets. Jamaarho, ik kwam hier toch voor les ? Verbaasd kijk ik om me heen, maar geen schoolbord, niks. Enkel die afstandsbediening. Ik druk op een knop en in een muur schiet er plots beeld aan. Een stem én een reeks woorden leggen uit dat ik op het papier telkens twee dingen moet invullen op basis van de toets: een woord en een soort definitie of omschrijving.
Lees meer

Gerbils Ate My Baby

De videotheekman blijft het vreemd vinden dat ik binnenloop nu in feite vrijwel al zijn klanten wegblijven. Maar ik hou er nog wel van om te snuffelen. En ik heb een pasje. Ik snuffel ook graag in de ‘volwassenenhoek’. Ik heb thuis enkel een kat, geen vrouw, dus ik mag alles. Waarom zou je jezelf dan de gekkigheden van de tettenplanken ontzeggen ? Ik geniet met enige regelmaat van de excessen die ik er aantref. Zo was er al eens een blond, getatoeëerd dwergmeisje dat door een enorme neger gepaald werd terwijl ze allerlei racistische kreten bleef slaken. Die film mag van mij in het werelderfgoed bewaard blijven. Stel je voor, dat toekomstige generaties deze beelden niet meer zouden kunnen absorberen. Of een ander juweel van een paar jaar geleden: Granny Is A Tranny III. Puur goud. U hoort het, ik kan mijn plezier wel op bij de videotheekman.
Lees meer