Hij kijkt me lachend aan en vraagt het. Alles goed ? Ik haal stilletjes diep adem. Daar gaan we weer. “Alles goed ? Alles goéd ??? Man, het gaat geweldig ! Ik heb het nog nooit in mijn leven zo goed gehad. Het kan niet op, ik kan het zelf haast niet geloven.” Ik zie hem met een milde glimlach knikken dat hij hier wel genoeg aan heeft, maar ho ho, je gaat zomaar niet weg. Je stelde de vraag, nu krijg je het antwoord ook.
Lees meer
Bij thuiskomst zit alweer mijn hele dak vol vliegreizen. Iemand voedert die in deze buurt, ik zweer het je. Alle buren klagen erover. ‘s Nachts hoor ik de vliegreizen in mijn keukenplafond rondspoken. Laatst had ik een lekke band, dus ik kijken, jawel hoor: vliegreis in de velg. Het is een plaag, de hele straat is het keibeu.
Lees meer
Dat positiviteitsgepush
geeft mij de schijterij
er zit wel geen ja in mijn naam
dus wellicht ligt het aan mij
Het begon, zoals altijd, met één die zijn lunch vergeten was. Stond nog in de koelkast thuis. Stom. De collega met het ongezondste dieet wist dat er een frituur vlakbij het kantoor was. En daar waren ze direct: de instemmende Oehs. Oeh, ga je friet halen ? Mag ik dan… Plots moest blijkbaar iedereen iets van de frituur halen.
Lees meer
In stilte smijt ik woorden op mijn muur. Die horen daar, vind ik. Maar meteen als ze er plakken, twijfel ik. Had het dat woord wel moeten zijn eigenlijk ? Ik trek de woorden er weer af en ze gaan terug in de doos. Sommige woorden wachten hun lot niet eens af en vallen uit zichzelf op de grond. Bleven niet plakken. Geeft niet, ik moet toch weg, zie ik op de klok. Ik gooi haastig nog één woord op de muur en zie straks wel of dat dan toch de juiste was.
Lees meer
Ongenadig snijdt de wind in zijn gezicht. Wanhopig vecht hij er tegen uit alle macht, maar hij wordt alle kanten op geslingerd. Als een vod. Nietig voelen is er niets bij. Victor verbijt zich en zet door. Even overweegt hij een andere route te nemen, een met windluwte. Beschut achter de gebouwen langs of zo. Maar hij moet via deze weg, er zit niks anders op.
Lees meer
‘t Is niet leuk meer sinds jij dood bent
komt het kortgezegd op neer
doe daarmee maar wat je wil, vent
want je bent er toch niet meer
Mopsie loopt ziedend over straat. Jawel hoor, verderop hangt er wéér een. Hij knarst. Ze hangen overal ! Grommend trekt hij ook deze van de lantaarnpaal af. Hopelijk heeft niemand hem gelezen. Vast niet: als het niet op hun beeldschermpje staat, zien mensen niets meer.
Lees meer
Ze trekt haar vriendin door de menigte. Is het wel haar vriendin, ze zal straks met heilige overtuiging volhouden dat het haar was, dat ze haar aan het redden was, dat het niet haar schuld was dat zij ineens ergens anders was, zij deed haar best om samen te blijven in deze mensenzee. Joelende kerels, de een nog irritanter dan de ander, maar naar een paar kijkt ze toch even want stel je voor, dat lichaam zo, dat is toch prachtig, als je daarmee zou mogen spelen even, hij heeft een lief ziet ze maar ja boeien, ze knijpt in de arm van haar vriendin in de hoop dat die het ook heeft gezien en trekt die weer verder naar het terras toe, maar dan moet ze even het steegje daar in en wel heel rap want ze voelt het komen.
Lees meer
Ik spoel het allemaal in swish cirkeltjes swish in mijn hoofd. Ik wil vandaag niet, dus was ik de woorden weg. Swish splash sploddel. Als wespen die per ongeluk de wespenval van een sadist zijn ingevlogen, spartelen de ideeën in mijn ingebeelde spoelwater. Ik gorgel ze in mijn kop en een voor een klotsen ze onschadelijk rond.
Lees meer