Toen ik nog een kleine René was zaten er zakken vol zakken in de bergkast in de gang. Er zaten steeds meer zakken in de zakken. Als kind dacht ik dat ze baby’tjes maakten. Ik maakte me ongerust of ze wel genoeg aten, want op school had de leraar gezegd dat dieren die baby’s maken, veel energie verbruiken. Ik smokkelde pinda’s en borrelnootjes naar de bergkast en gaf ze aan de zakken.
Lees meer
De Overbierman zat net als iedereen thuis toen we niet buiten mochten komen. Hij heeft toen twintig minuten achter zijn computer gezeten en een tekstje geschreven. Een gepensioneerde illustratrice ging ermee aan de slag en maakte prachtige tekeningen erbij. Vier verschillende mensen haalden alle schrijffouten uit zijn tekst. Iemand bracht hem in contact met een uitgever en hielp hem alles in te sturen. De redacteurs van de uitgever maakten er met veel moeite een mooi kinderboek van. De drukker stak er een kleurige hardcover kaft omheen.
Lees meer
Jamaar de inhoudsopgave zeiden ze. Ik moest ineens een inhoudsopgave hebben. Anders telde de inhoud niet. De inhoud wás er natuurlijk dan wel, dat waren ze met me eens. Maar zonder dat je wist wáár de inhoud allemaal precies was, was het niet echt. De mensen vinden altijd van die dingen. Dus ik deed even stevig mjin best en maakte een inhoudsopgave van mezelf.
Lees meer
Die film zegt vast iets heel erg dieps
maar wat, dat weet ik nie
iets van in andermans schoenen staan
of iets met empathie
Oh dat is wel leuk, dus jij heet ook Jan. Dat is een grappig toeval. Ik heb ook een oom die Jan heet. En op de universiteit was de medebewoner van mijn studentenblokje ook een Jan. En mijn ouders hebben een beste vriend die Jan heet. En een minder goede vriend die Jan heet. En een klusjesman die Jan heet. Die zijn baas heet trouwens ook Jan. Zijn vrouw ? Je raadt het nooit: Janneke.
Lees meer
Voor ik het weet, staan er overal blokken. Ik rek me uit en kijk rond. Blokken blocken het zicht. Ik kijk even naar haar en zie dat zij met blokken aan het sjouwen is. Overal zet ze ze op elkaar, rondom ons. Ik kan het niet laten en kijk even naar die mooie bocht onderaan haar rug net boven die billen. Ik zou kunnen aanbieden om te helpen. Zegt een heel zacht stemmetje in mijn achterhoofd.
Lees meer
Ik kan die film echt niet meer zien
een grof onwaar gedrocht:
het zijn er echt veel meer dan tien
ik voel me flink bekocht
Ver voorbij het cijfer tien
pas starten, dat is straf
wie verzint er nu zo’n flauwekul
dat is toch supermaf
Ik ben mijn stem kwijt. Dus dit verhaaltje klinkt even wat krakerig. Maar ik wil wel graag koffie met de Overbierman doen deze ochtend. Dus bereid ik me voor met briefjes. Ik teken een kop koffie, een getapte pint – de Overbierman drinkt alleen van de tap – en een flesje voor als er nog iemand mocht aanschuiven. Dan nog wat dooddoeners en de uitleg Stem kwijt. Ziezo, ik kan voorbereid op café.
Lees meer
Ik werk hier al een half jaar maar vanaf vandaag in vaste dienst en niet langer vanuit een uitzendbureau. Dus grap ik dat alle fouten vandaag liggen aan dat het mijn eerste dag is. Als collega’s meespelen en zeggen dat ik ook best veel weet voor iemand op zijn eerste dag, zeg ik dat ik dat bij mijn vorige werkgever geleerd heb. De dag vliegt om.
Lees meer