Zijn vingers strelen het pokdalige huidje. Nog niet rijp. Hij moet wel aanraken, want hij is zo kleurenblind als wat. Ik heb dat van hem. Als hij twijfelt of de aardbeien rijp voor de pluk zijn, vraagt hij het Oma. Want zelf kan Opa het simpelweg niet zien. Niet handig voor een tuinder, zou je zeggen. Maar kleur is niet alles. Lees meer
Het is geen slecht open podium, maar eigenlijk is het te warm. Gelukkig spelen alle jongens en meisjes muziek en hangt er een losse sfeer. Poëzie zou nu misschien iets teveel gevraagd zijn. Eén jongen roept tegen zijn maten trots dat ze het straks wel zullen horen, hij heeft de ganse zomer geoefend en gaat hen wegblazen, wacht maar. Lees meer
Och, Sysyfus ditSysyfus dat, wat een tragisch lot, hij moet een rots omhoog rollen de hele dag en dan rolt het weer naar beneden en hij moet steeds, dag na dag, jaar na jaar opnieuw omhoog. Man man man. Verschrikkelijk. Maar niemand heeft die rots iets gevraagd. Die zit dus wel in de straf erbij. Misschien had die rots wel heel andere plannen. Maar omdat Sysyfus zonodig door de goden gestraft moest worden, moest de rots er nu ook aan geloven. Lees meer
Het zijn twee woorden in een vreemde taal. Ze kennen hun betekenis niet, dus zoeken hoe ze in de zinnen passen. Misschien passen ze niet eens in dezelfde zin. Ik kan ze niet uitspreken, ik ken deze woorden niet. Lees meer
Het is eigenlijk teleurstellend makkelijk om een koelkastmagneet te worden, ontdek ik wanneer ik me weer eens verveel. Eigenlijk gewoon een groot stuk magneetvel kopen, onder je kleren steken, en met de rug aan de koelkast gaan hangen. Ziezo, ik ben een koelkastmagneet. Zo doe je dat dus. Weet ik meteen hoe de andere koelkastmagneten dat deden. Lees meer
Zijn vingers strelen over het plastic. Vingernagels raspen zacht. KLIKZP. De zon kaatst op de lenzen. Een paar ouderdomskrasjes. KLIKZP. Verder uitgezoomd herkennen we de vorm van de kijkers. En zien we de schijf met plaatjes bovenin. KLIKZP. Nieuwsgierig, haast verwonderd rusten de vingers op de zijschakelaar. Ze weten misschien niet wat dit doet. KLIKZP. Een iets betere blik op dat iconisch productontwerp. Hoekig, lomp, pop art toyetic.KLIKZP. Niet zijn late art deco voorganger uit bakeliet. Wat trouwens een Belgische uitvinding was. KLIKZP. Het was oorspronkelijk geen speelgoed. Het werd zelfs militair en voor opleidingen ingezet. KLIKZP. Zijn vingers strelen over het plastic. Vingernagels raspen zacht. Lees meer
Vandaag heeft de Vrije Markt helemaal geen zin om iets uit te steken. Gisteren deed hij ook al niets, maar dat is niet belangrijk. Eigenlijk doet de Vrije Markt hele dagen niks. De Vrije Markt ligt lekker op de bank en vindt het allemaal prima zo. Lees meer
Ik ben een jonge koe. Plots ontdek ik een uitgang naar een plek waar ik eerst niet heen kon. Schuchter schuifel ik door de opening. Ik kijk om. Een paar andere jonge koeien kijken nerveus. Mijn beste vrienden komen nieuwsgierig aangelopen. We gaan een voor een het onbekende in. Maar wel samen. Het gras is hier sappiger, valt ons op. Lees meer
Ik ben nog steeds te moe. Voor jou, voor jullie. Maar ik dans in het schemer door achterafstraatjes in plaats van in mijn keuken. Mensenschuwe muziek op de oortjes. In een nachtwinkel waar het personeel me goed genoeg kent om me met een knik te groeten, knik ik terug en koop ik frisdrank en een chocoladereep. Volwassen word ik toch nooit. Lees meer