Abstract
Ik begin ‘t idee te krijgen
wijl ik met mijn prakker prak
om de boel op gang te krijgen
dat ik iets te concreet kak
Ik begin ‘t idee te krijgen
wijl ik met mijn prakker prak
om de boel op gang te krijgen
dat ik iets te concreet kak
Vanop de douchevloer lijkt mijn warmtekraan wat op een chromen pinguïn met een mening. Ik wil hem zeggen dat hij me niet zo moet aankijken, maar dan zou mijn douchekraan me op een mening betrappen. Hij staart op een zwak moment want ik kramp van de pijn. Niet aanstellen: van pijnlijk ongemak. Het is niet dat ik een kogelwond aan het desinfecteren ben of een been onverdoofd heb geamputeerd. Nee, er wil krampachtig iets niet uit dat mijn lijf er echter wél uit wil hebben. Ik zat eerst een half uur op de wc in dichtbundels te bijten maar er kwam geen beweging in. Daarom besloot ik dan maar in de douche te stappen. Helpt het niet, dan ben ik gewassen en geschoren, ook mooi.
Lees meer
Langzaam buigt het rechte krom
of is het wel ooit recht geweest ?
Ach wind er maar geen hoekjes om
er is toch niemand die dit leest
De interviewster heeft een charmant lachje. Schrijf ik dit om haar verlegen te maken, mocht ze dit lezen ? Nee, gewoon omdat het zo is. Ze heeft aanstekelijke humor, is vlot, heeft aan een half woord genoeg en haar pen vliegt in sierlijke krullen mijn woorden op papier. Ze doet me aan een ex denken. Die trouwens ook mensen interviewde en tegelijkertijd vlot en gevoelig in het leven stond. Maar die had koudere ogen. Van dat arctische ijsblauw alsof het uit vrieswand bestond. En de inktkrullen waren scherper.
Lees meer
Ik werd hier zomaar neergezet
sindsdien is alles maar een mop
zet mij aan ‘t einde maar aan straat
iemand haalt mij dan vast weer op
Ongeacht wie het gat sloeg
we zullen toch samen zinken
dus verkleed op naar de kroeg
samen op het einde drinken
Voor mij hoeft het niet meer
ik schrijf op grote borden:
echt elke hartendief
kan mij gestolen worden
Je waant je onafhankelijk
met nonsens over links en woke
je woorden zijn vergankelijk:
mijn AI van 3 kan dat ook
Sinds deze week kun je mijn verhalen en gedichten ook beluisteren op Spotify. Als je daar op mijn naam zoekt, vind je onder luisterboeken / audiobooks mijn vijf dichtbundels en beide delen van Prozacstad terug. Dat is een uur of negen luisterplezier in totaal, en gratis !
Voor wie het niet gevolgd heeft: ter nagedachtenis van een oude vriend die gestorven is aan een gruwelijke ziekte waar de eerste fase uit geleidelijke blindheid bestond, spreek ik ook al mijn teksten steeds in. Dus voor de slechtziende medemens, maar ook voor wie graag eens naar een auteur (of wellicht zelfs specifiek naar mij) luistert, ga je gang.
Ik ben nog aan het overwegen om Cultuurkiller (en misschien zelfs Tilburg: De Anus Van Nederland) ook te doen, maar eerst ga ik mijn stem een beetje rust gunnen.
Steek de niet-zotten binnen
en laat alle zotten vrij
dat kost meteen een pak minder
is gelijk iedereen blij