preloader

God heeft mij een briefje geschreven

God heeft mij een briefje geschreven dat ik niets meer hoef te doen. Het zit erop, het is genoeg. Ik merkte vandaag dat jullie die memo niet gehad hebben, dus vertel ik het hier maar. Je mag stoppen met mij dingen te vragen of vertellen te doen, ik hoef niet meer. Heeft God zelf geschreven. Het briefje lag op mijn hoofdkussen vanochtend.
Lees meer

Poëzieclub Eindhoven was heel okee

Ik stond gisteren in een ijzersterke line-up in Eindhoven en ik heb geen zin daar cynisch over te doen, het was een toffe middag met veel talent. Er waren performances van vrienden, vrienden in het publiek, en zelfs mijn ouders waren eens afgezakt. Mijn moeder heeft mijn optreden gefilmd, dat is ook voor het eerst en daar ben ik best trots op. Dus hier kun je haar beelden terugzien.
Lees meer

Ziezo, ik heb Aanlegplaats uitgespeeld.

Eens zien, wat kun je op Aanlegplaats allemaal bereiken ? Dat je een schrijver in hun ‘haven’ bent, check. Dat ze je teksten citeren, check. Dat ze je interviewen (in een overigens supergoed interview), check. Dat je diezelfde week van het interview ook de ‘vangst’ mag selecteren, check. Net wanneer ik dacht dat ik Aanlegplaats dus helemaal tot het einde had uitgespeeld, bleek er nog één ding te doen: de Flessenpost. Een reeks brieven aan andere schrijvers, geschreven door de auteurs uit hun literaire haven. Daar moest ik natuurlijk bij zijn en dus kraakte ik mijn knokkels en schreef een gemakzuchtig haastig krabbeltje naar Anton Voloshin, die vervolgens de uitdaging oppakte en weer een brief naar iemand anders schrijft. Ook meedoen in de ketting ? Dat kan gewoon. Je kunt de redactie gewoon jouw eigen brief sturen, die bezorgen ze dan ook nog aan de geadresseerde. Die dan een nieuw flessenbriefje mag schrijven aan iemand. Lees alle Flessenpost hier !

Het laatste chocolaatje lacht

Het laatste chocolaatje grinnikt. Nee, het lacht. Luidop. Comfortabel. Het weet dat het kan rusten. Zolang er andere chocolaatjes waren was er stress. Je wist nooit of je gepakt zou worden. Het doosje staat immers op een bureau, voor iedereen. Pak maar, het is om te vieren. De ene na de andere wordt achteloos gepakt. Maar nu is hij de laatste.
Lees meer

Hoeveel nog

De appels staan er niet op, waar ik ook zoek. Ik prik geïrriteerd maar niks hoor. De zelfscankassa wil niet. Citrus en exoten en lokaal ook vanalles. Zoekveld dan, nee: appelbeignets en appelvanalles maar geen appels. Ik zucht: dan gewoon naar de kassa. Ik probeer het mandje leeg te halen en vloek: na het eerste gewiste artikel roept de machine er een medewerker bij. Ook dat nog.
Lees meer