Filezicht

Ik werk weer eens ergens. Elke plek waar ik in dit land gewerkt heb had een groot raam met uitzicht op een weg, en de plek waar ik nu werk heeft echt het grootste raam met het grootste uitzicht op de grootste weg, ook al is het geen wedstrijd. Ik wil gewoon even de andere plekken waar ik gewerkt heb inwrijven dat hun uitzicht inferieur is. En dat ik blij ben dat ik nu door dit enorme raam naar deze enorme weg kan kijken. Zoals je ook blij kunt zijn met een grotere televisie en echt niet meer terug wil naar dat kleine kreng, dat ineens miniscuul lijkt bij wat je nu hebt.
Lees meer

Zo’n vent waar ik wel heel erg iets van vind

Er is geen onrealistische kans dat ik iets van jou vind, zelfs al ken ik je helemaal niet. Maar daar ga je op die openingszin na niets van merken. Ik doe namelijk erg mijn best om niet te vinden, en als ik al iets vind, dan er vooral zo weinig mogelijk uiting aan te geven. Ik zoek namelijk niet meer, en wie niet zoekt moet ook niet zo van het vinden zijn, vind ik, denk ik, misschien. Dus als ik inderdaad al iets van jou en van dat ene dat jij constant loopt te doen, vind, dan zul je nooit ontdekken dat ik daar iets van vind. Maar er zijn uitzonderingen. Vind ik.
Lees meer

Oude fiets

Als ik de winkel weer buitenkom, staat mijn fiets moederziel alleen. Alle damesfietsen die links en rechts geparkeerd stonden, zijn er vandoor. Misschien was mijn fiets heel saai gezelschap. Kon hij alleen maar praten over hoe het hier toch veel veranderd is vergeleken met vroeger. Of over de politiek. Of voetbal. Of over een concert van Nick Cave waar hij over de omheining was binnengeklommen en daarbij zijn hand had opengesneden en net de zaal binnenkwam met zijn bloedende rechterhand opgestoken toen Cave Red Right Hand begon te spelen en het hele publiek voor hem opzij ging omdat ze dachten dat het deel van de show was. Of over bitcoin.
Lees meer