You’re not humble, you crumble
you cower and stumble
you expertly fumble
and bumble your words
You dumble agumble
Pronumble a rumble
Insumble your pumble
Aplumble my hurts
Frawumble an umble
Umbrella a thumble
Ilumminate someone
Who’ll yumble your yurts
And surely you’ll sumble
For one day of lumble
But no, you’re not humble
You’re one for the birds.
Het kan me echt niets schelen
Wie met wie of wat
De een doet het verheven
De ander lekker plat
Doe er dus maar wat in of
Steek hem in een gat
Amuseert u nuchter
Of doe het ladderzat
Lees meer
Bij sommige koffie snap je waarom
melk en suiker uitgevonden zijn
maar met bier is altijd alles okee
en hooguit kan er water bij de wijn
Niet je doktersjas, je mondkap
niet je handschoenen zo blauw
ik beloof je, waarde tandarts:
ik trek me echt niets aan van jou
Het ligt niet aan jou als mens
ik probeer het echt wel, hoor
maar ik zal nooit van je houden
met je fokking tandartsboor
God heeft mij een briefje geschreven dat ik niets meer hoef te doen. Het zit erop, het is genoeg. Ik merkte vandaag dat jullie die memo niet gehad hebben, dus vertel ik het hier maar. Je mag stoppen met mij dingen te vragen of vertellen te doen, ik hoef niet meer. Heeft God zelf geschreven. Het briefje lag op mijn hoofdkussen vanochtend.
Lees meer
Ik stond gisteren in een ijzersterke line-up in Eindhoven en ik heb geen zin daar cynisch over te doen, het was een toffe middag met veel talent. Er waren performances van vrienden, vrienden in het publiek, en zelfs mijn ouders waren eens afgezakt. Mijn moeder heeft mijn optreden gefilmd, dat is ook voor het eerst en daar ben ik best trots op. Dus hier kun je haar beelden terugzien.
Lees meer
Eens zien, wat kun je op Aanlegplaats allemaal bereiken ? Dat je een schrijver in hun ‘haven’ bent, check. Dat ze je teksten citeren, check. Dat ze je interviewen (in een overigens supergoed interview), check. Dat je diezelfde week van het interview ook de ‘vangst’ mag selecteren, check. Net wanneer ik dacht dat ik Aanlegplaats dus helemaal tot het einde had uitgespeeld, bleek er nog één ding te doen: de Flessenpost. Een reeks brieven aan andere schrijvers, geschreven door de auteurs uit hun literaire haven. Daar moest ik natuurlijk bij zijn en dus kraakte ik mijn knokkels en schreef een gemakzuchtig haastig krabbeltje naar Anton Voloshin, die vervolgens de uitdaging oppakte en weer een brief naar iemand anders schrijft. Ook meedoen in de ketting ? Dat kan gewoon. Je kunt de redactie gewoon jouw eigen brief sturen, die bezorgen ze dan ook nog aan de geadresseerde. Die dan een nieuw flessenbriefje mag schrijven aan iemand. Lees alle Flessenpost hier !
Hokjes hullen, hokjes vullen
vierkant vormt het tijdsvak rond
hoeken beuken, hoeken vallen
niets raakt hier ooit afgerond
In het stamcafe hebben ze een nieuw barmeisje aangenomen. Eindelijk, verzucht de goeddeels mannelijke klandizie. Het laatste halfjaar werkten er vooral twee mannen. Sympathieke kerels, zeker, maar klemzuipen is leuker met mooi uitzicht. Seksistisch maar waar en zo oud als de commercie zelve. Ik op mijn beurt vraag me vooral af hoe lang deze blijft.
Lees meer