Wilgenvallig
Rene van Densen wortels waaien wiegen bloeien
nerven takken blaadjes bast
zwiepen groeven ringen groeien
simpel met bestaan belast
Oude fiets
Als ik de winkel weer buitenkom, staat mijn fiets moederziel alleen. Alle damesfietsen die links en rechts geparkeerd stonden, zijn er vandoor. Misschien was mijn fiets heel saai gezelschap. Kon hij alleen maar praten over hoe het hier toch veel veranderd is vergeleken met vroeger. Of over de politiek. Of voetbal. Of over een concert van Nick Cave waar hij over de omheining was binnengeklommen en daarbij zijn hand had opengesneden en net de zaal binnenkwam met zijn bloedende rechterhand opgestoken toen Cave Red Right Hand begon te spelen en het hele publiek voor hem opzij ging omdat ze dachten dat het deel van de show was. Of over bitcoin.
Lees meer
Anything
He said you can
write about anything
so I wrote about
nothing and
nowhere and
not wanting and
no sound, no man
to tell me I can
write about any
damn
thing
until he left
me alone
finally.
Hoeft niet
Welke vraag hij stelde, doet er niet toe in een droom. Ik kijk de man vermoeid aan omdat het al zeker honderd sollicitatiegesprekken geweest zijn dit jaar met die vraag. En al zijn andere vragen ook trouwens. Blijkbaar kan ik ze letterlijk dromen. Zonder iets te antwoorden sta ik op, trek mijn jas aan en vertrek.
Lees meer
Deugdzonde
Dit gedicht heb ik gestolen
maar het was mijn stijl niet echt
dus herschreef ik alle woorden
maar ik stal ze wel oprecht
Een naakte waarheid
Voor één ding ben ik wel vol lof,
het is volledig zonneklaar:
we hoeven niet te doen alsof,
de keizer streakt nu openbaar.
North of no South
I like to think
the moment
we accepted
the name
Lees meer
Dingen in mijn grot
Ik heb dingen in mijn grot. Allemaal verschillende dingen. Kleine dingen en minder kleine dingen. Zelf erheen gesleept en zorgvuldig ergens neergezet om te bewaren. Of om naar te kijken. Als ik even ergens naar wil kijken zonder te denken aan de dingen in mijn hoofd.
Lees meer
Reisbureau De Barkruk
Nu door een oorlog die geen oorlog is alle fossiel aangedreven verplaatsingen onbetaalbaar zijn geworden, zit plots de plaatselijke vakantiebestemming in de lift. Sterker, het zijn topdagen bij Reisbureau De Barkruk (“Schuif gewoon maar aan”), het burootje dat ik begonnen ben in mijn stamkroeg. Als handige Nederlander laat ik geen kans onbenut uiteraard. Zeker singles en mensen die even zonder de kinderen weg willen zijn, maken gretig gebruik van mijn diensten. Het enige probleem is dat niemand wil betalen voor deze reisbestemming. Zonder blikken of blozen schuiven mensen maar gratis aan de stamtafel aan. Ik begin me vragen te stellen bij mijn businessmodel.
Lees meer
Note
I wrote this note
to be read
without guitar
so don’t try
any of that shit
on these words
Lees meer