Korte proza

Oude fiets

Als ik de winkel weer buitenkom, staat mijn fiets moederziel alleen. Alle damesfietsen die links en rechts geparkeerd stonden, zijn er vandoor. Misschien was mijn fiets heel saai gezelschap. Kon hij alleen maar praten over hoe het hier toch veel veranderd is vergeleken met vroeger. Of over de politiek. Of voetbal. Of over een concert van Nick Cave waar hij over de omheining was binnengeklommen en daarbij zijn hand had opengesneden en net de zaal binnenkwam met zijn bloedende rechterhand opgestoken toen Cave Red Right Hand begon te spelen en het hele publiek voor hem opzij ging omdat ze dachten dat het deel van de show was. Of over bitcoin.
Lees meer

Reisbureau De Barkruk

Nu door een oorlog die geen oorlog is alle fossiel aangedreven verplaatsingen onbetaalbaar zijn geworden, zit plots de plaatselijke vakantiebestemming in de lift. Sterker, het zijn topdagen bij Reisbureau De Barkruk (“Schuif gewoon maar aan”), het burootje dat ik begonnen ben in mijn stamkroeg. Als handige Nederlander laat ik geen kans onbenut uiteraard. Zeker singles en mensen die even zonder de kinderen weg willen zijn, maken gretig gebruik van mijn diensten. Het enige probleem is dat niemand wil betalen voor deze reisbestemming. Zonder blikken of blozen schuiven mensen maar gratis aan de stamtafel aan. Ik begin me vragen te stellen bij mijn businessmodel.
Lees meer

Flotsieblob

Proost. Wat een weertje vandaag hè ?
Ja, we boffen maar, met het flotsieblob.
Zeg, geen grapjes over het flotsieblob maken, het is wel echt ongewoon vroeg warm voor het jaar.
Oke, maar om daar nu het flieblafloebel nog verder mee uit de hand te laten lopen…
Wat is er mis met het flieblafloebel dan ?
Dat is toch volledig gabufelab geworden, met al die druk op de hoebepoep. Lees meer

Websitewesp

Rechts onderaan dit verhaaltje hoor ik plotseling allemaal knaaggeluiden. Eerst denk ik nog dat er een muis in mijn website is geslopen, maar dan zie ik dat er een reusachtige wesp mijn woorden opvreet. Ik zwaai een zwaai tussen achteloosheid en agressief, want ik weet wel beter dan wespen te boos te maken. Hij gaat echter onverstoord door met mijn tekst kanen. Zeg, hou daar eens mee op, roep ik tegen de websitewesp. Op veilige afstand, want we zijn pas bij de eerste alinea.
Lees meer

Ik kan eigenlijk alleen dit

De recruiter zegt dat ik een indrukwekkend cv heb. Onmiddellijk krijg ik hoofdpijn want ik weet hoe dit gesprek verdergaat. Hij gaat aandringen dat hij tóch beter passend werk gaat proberen te vinden dat aansluit bij mijn ervaring. Dat is logisch, die jobs betalen beter dus krijgt hij meer commissie. Heel af en toe gaat het zelfs om mij en heeft de recruiter het idee dat hij mij er ook mee helpt. Werk maakt gelukkig, toch ?
Lees meer

Poster (2)

In de spiegel kan ik niet goed lezen wat er op de poster staat. Want zo zie ik hem in spiegelbeeld. Uiteraard. Ik gooi wat water in mijn gezicht en zet mijn bril terug op. Ik zou om kunnen draaien en de poster gewoon kunnen lezen, maar ik moet weer moeilijk doen. Rustig ontcijfer ik het spiegelschrift. Ontcijfer ? Waarom zeg ik ontcijfer ? Er staan geen cijfers op, tenminste, buiten het huisnummer en de datum en tijd en zo. Ontcijfer. Aansteller. Alsof je hogere wiskunde aan het toepassen bent. Je bent gewoon achterstevoren aan het proberen te lezen. Maak het niet meer dan het is.
Lees meer

Nja kwenie

Zonder verdere context stuurt ze me een foto. Boeken. Boeken rechtop in een rijtje, boeken met een identieke plakstreep onderaan de rugkant. Oh ja, ze had mijn boek besteld voor een schoolbibliotheek. Ja, daar staat mijn boek. Daar sta ik. Nee, niet ik. Daar staat mijn boek. Tussen andere schrijvers waarvan ik de meeste namen wel ken en een aantal van de boeken ook. Ik stuur eerst een loze dooddoener terug dat mijn boek in goed gezelschap staat.
Lees meer