Oh god, dacht hij, zijn hoofd klampend. Waarom heb ik deze job genomen ? De mail met notes staart hem aan en hij wil het script niet meer herzien. Hij kan weigeren, dan neemt een andere woordenhoer zijn taak wel. En staat hij in een rijtje namen written by. Weg eerste grote credit. Nee, hij moet wel.
Lees meer
De Overbierman zat net als iedereen thuis toen we niet buiten mochten komen. Hij heeft toen twintig minuten achter zijn computer gezeten en een tekstje geschreven. Een gepensioneerde illustratrice ging ermee aan de slag en maakte prachtige tekeningen erbij. Vier verschillende mensen haalden alle schrijffouten uit zijn tekst. Iemand bracht hem in contact met een uitgever en hielp hem alles in te sturen. De redacteurs van de uitgever maakten er met veel moeite een mooi kinderboek van. De drukker stak er een kleurige hardcover kaft omheen.
Lees meer
Jamaar de inhoudsopgave zeiden ze. Ik moest ineens een inhoudsopgave hebben. Anders telde de inhoud niet. De inhoud wás er natuurlijk dan wel, dat waren ze met me eens. Maar zonder dat je wist wáár de inhoud allemaal precies was, was het niet echt. De mensen vinden altijd van die dingen. Dus ik deed even stevig mjin best en maakte een inhoudsopgave van mezelf.
Lees meer
Ik ben mijn stem kwijt. Dus dit verhaaltje klinkt even wat krakerig. Maar ik wil wel graag koffie met de Overbierman doen deze ochtend. Dus bereid ik me voor met briefjes. Ik teken een kop koffie, een getapte pint – de Overbierman drinkt alleen van de tap – en een flesje voor als er nog iemand mocht aanschuiven. Dan nog wat dooddoeners en de uitleg Stem kwijt. Ziezo, ik kan voorbereid op café.
Lees meer
Het stomste is die cursor. Die knippert alsof er nog iets moet komen. Dat ik nog iets moet typen. Zeggen. Knipperdeknipper. Maar jij bent al gaan slapen. We zijn uitgepraat. Je ligt wellicht nog wakker maar we hebben al slaapwel gezegd. Als ik je nu nog een bericht stuur, moeten we helemaal opnieuw slaapwel zeggen. Zo blijf je bezig, dat willen we niet. Stop dus met knipperen, cursor. Ik zeg het hardop tegen de cursor, stop nou es. Hij knippert stug door. Ik besluit dan maar een heel gesprek ermee te beginnen. Over jou.
Lees meer
Ik mag van mezelf vier onzuivere gedachten per dag. Dat lijkt weinig he ? Veelzeggend, lezer, dat u dat direct denkt. Het is een smeerboel in uw verbeelding, ik hoor het al. Viespeuk.
Lees meer
Maar de vraag die door mijn kop spookt is, wie verzint die dingen ? Die vervangwoorden en geheime uitdrukkingen die geheime boodschappen onbegrijpelijk moeten maken voor de vijand ? Want mochten we toch in oorlog schieten eerdaags, vraag ik me af of ik al kan solliciteren.
Lees meer
Een buurman zei dat hij vannacht mijn woorden zag spoken door zijn tuin. Dat kan, zeg ik laconiek. Dat doen ze. Of ik mijn woorden niet wat meer in bedwang kan houden, ik ben toch schrijver, moppert hij. Schijnbaar hebben mijn woorden zijn rozen verstoord. Ik zeg dat ik ze enkel kan schrijven, bedwingen kan niemand.
Lees meer
Het zijn twee woorden in een vreemde taal. Ze kennen hun betekenis niet, dus zoeken hoe ze in de zinnen passen. Misschien passen ze niet eens in dezelfde zin. Ik kan ze niet uitspreken, ik ken deze woorden niet.
Lees meer
Het is eigenlijk teleurstellend makkelijk om een koelkastmagneet te worden, ontdek ik wanneer ik me weer eens verveel. Eigenlijk gewoon een groot stuk magneetvel kopen, onder je kleren steken, en met de rug aan de koelkast gaan hangen. Ziezo, ik ben een koelkastmagneet. Zo doe je dat dus. Weet ik meteen hoe de andere koelkastmagneten dat deden.
Lees meer