René van Densen

Schrijver, dichter, blogger, mafkees

Wie maakt me los van de arbeidsmarkt

Audio stories Korte proza

Reisbureau De Barkruk

Rene van Densen Geen reacties

Nu door een oorlog die geen oorlog is alle fossiel aangedreven verplaatsingen onbetaalbaar zijn geworden, zit plots de plaatselijke vakantiebestemming in de lift. Sterker, het zijn topdagen bij Reisbureau De Barkruk (“Schuif gewoon maar aan”), het burootje dat ik begonnen ben in mijn stamkroeg. Als handige Nederlander laat ik geen kans onbenut uiteraard. Zeker singles en mensen die even zonder de kinderen weg willen zijn, maken gretig gebruik van mijn diensten. Het enige probleem is dat niemand wil betalen voor deze reisbestemming. Zonder blikken of blozen schuiven mensen maar gratis aan de stamtafel aan. Ik begin me vragen te stellen bij mijn businessmodel.
Lees meer

Audio stories Korte proza

Ik kan eigenlijk alleen dit

Rene van Densen Geen reacties

De recruiter zegt dat ik een indrukwekkend cv heb. Onmiddellijk krijg ik hoofdpijn want ik weet hoe dit gesprek verdergaat. Hij gaat aandringen dat hij tóch beter passend werk gaat proberen te vinden dat aansluit bij mijn ervaring. Dat is logisch, die jobs betalen beter dus krijgt hij meer commissie. Heel af en toe gaat het zelfs om mij en heeft de recruiter het idee dat hij mij er ook mee helpt. Werk maakt gelukkig, toch ?
Lees meer

Audio stories Korte proza

‘Ollander

Rene van Densen Geen reacties

Terwijl ik wacht bij de deur, neem ik een heel, heel, heel, heel, heel diepe adem.

Zodra ze opendoet en me wil verwelkomen, trek ik haar uitgestoken hand naar me toe en geef haar een stevige knuffel. “Daar ben ik dan !” roep ik uitgelaten. Ze staat verstijfd en verblufd wat te staren. Misschien heeft ze iets geks buiten gezien dat haar heeft doen schrikken. Ik loop het gebouw binnen en roep “Dag allemaal, ik ben er hoor !” Vanachter hun cubicles kijken verbaasde gezichten, enkele mensen doen hun koptelefoons af. Vrolijk hobbel ik een trap op, geen idee waar ik heen ga, ik ben hier immers nog nooit geweest, maar misschien is het deze kant op. Haastig rent de recruiter achter me aan dat het inderdaad die kant op is meneer. “Mooi !” roep ik, “en het is hier goed opgelapt zeg !”
Lees meer

Audio stories Korte proza

Kleuren

Rene van Densen Geen reacties

De interviewster heeft een charmant lachje.
Schrijf ik dit om haar verlegen te maken, mocht ze dit lezen ? Nee, gewoon omdat het zo is. Ze heeft aanstekelijke humor, is vlot, heeft aan een half woord genoeg en haar pen vliegt in sierlijke krullen mijn woorden op papier. Ze doet me aan een ex denken. Die trouwens ook mensen interviewde en tegelijkertijd vlot en gevoelig in het leven stond. Maar die had koudere ogen. Van dat arctische ijsblauw alsof het uit vrieswand bestond. En de inktkrullen waren scherper.
Lees meer

Audio stories Korte proza

Niet uit zichzelf

Rene van Densen Geen reacties


De deurbel rinkelt. Niet uit zichzelf, maar door een kunstenaar die zijn kunstwerk komt brengen. Ik heb het kunstwerk gekocht. Niet dat ik er het geld voor heb, maar als de kunst erdoor blijft bestaan eet ik wel pindakaas op brood. Al deze verduidelijkingen wekken hopelijk de indruk dat ik niet passief in het leven sta want bij sollicitaties komt dat negatief over.

De kunstenaar is dronken. Bijna alle kunstenaars die ik ken zijn dronken. Het kunstwerk is intact, hij heeft het netjes ingepakt. Maar hij was heel deze zondag al op wielrit, legt hij lallerig uit. Ik laat hem binnen want die mag hij binnen uitleggen.
Lees meer

Audio stories Korte proza

El Miserable

Rene van Densen Geen reacties

Wat grappig, schiet het door mijn hoofd. Dat zie je eigenlijk nooit. Cinemaregen. Die overdramatische tuinslangbuien die op straat en hoofdpersonages die door een toepasselijk emotioneel dal gaan, neerkletteren en zelfs terugstuiteren. Hoe zouden ze in woestijnlanden naar zulke filmscènes kijken, vraag ik me dan af. Jaloers ? Vol onbegrip voor het ‘ook dat nog’-reageren van de schermmensen met hun gebroken harten ? Enfin, ik zit er middenin, tenminste, in zo’n cineplensbui.
Lees meer

Audio stories Korte proza

Ondeskundigoloog

Rene van Densen Geen reacties

Ik ben weer eens mijn CV aan het rondsturen. Een oplijsting van plekken waar mensen me aan het werk hebben gehouden en op basis waarvan men zou kunnen verwachten dat ik dingen kan. Niet dat dat zo is. Al sinds mijn vroege schooljaren kan ik niks, weet ik niks en wil ik niks. Maar voor het soort werk waar men mij voor betaalt, hoef je niks te kunnen, en je hebt ook niet veel te willen. Daarom hang ik een naamplaatje onder mijn deurbel: René van Densen, Ondeskundigoloog. Zodat niemand die aan mijn deur belt, de verkeerde verwachtingen kan koesteren. Wat zegt u ? Kan ik niet, geen verstand van.
Lees meer

Audio stories Korte proza

Stopwatch

Rene van Densen Geen reacties

De wc op de verdieping waar ik mijn werk doe, is kapot. De dichtstbijzijnste wc is schuin tegenover het kantoor van de directeur. Ik vraag me af of de wc op onze verdieping gesaboteerd is zodat de baas onze wc-tijd kan monitoren. Misschien zit hij nu met een stopwatch in de hand en mijn beoordelingsformulier voor zich, achter zijn bureau. Achter ? Aan ? Tegen ? Onder je bureau snap ik nog. Daar verstop ik me wel eens. Alle andere voorzetsels klinken vreemd ten opzichte van een plank met vier pootjes. Maar ja, een wc-bril is ook maar een vreemd woord.
Lees meer

Audio stories Korte proza

Dat kan ik dan wel

Rene van Densen Geen reacties

Ik wil eigenlijk schrijven dat niks goed gaat, maar dat is zo melodramatisch. Niks gaat goed voor niemand dezer dagen. Of toch: bij het bedrijf waar ik gisteren ging solliciteren, gaat het al sinds de uitbraak van het virus supergoed. Ze staan er zelf ook van te kijken. Dan nog zijn er meerdere sollicitatiegesprekken en zelfs een proefopdracht gepland voor er één van de kandidaten gekozen gaat worden. Je moet als bedrijf oppassen dat je niet te succesvol wordt. Ik begrijp dat goed en ben dan ook nog nooit succesvol geweest.

Een ambtenaar die betaald wordt om mijn sollicitaties te verstoren, plant ongevraagd een afspraak in. Ik moet er heen. De ambtenaar wil me aan een begeleider koppelen. Mogelijk zelfs een paar loopbaancoaches. Aan mijn werkeloosheid zit, verspreid over drie organisaties, een klein leger mensen in voltijds betaalde functies vast. Ik ben blij dat ik iets voor de maatschappij kan doen. Dat kan ik dan wel. Mijn baan raakte ik kwijt door de uitbraak van het virus, en mede door het virus zijn er weinig vacatures en veel kandidaten in hetzelfde schuitje. Hadden we maar een vaccin tegen werkeloosheid moeten bedenken. Of statiegeld op werknemers.
Lees meer

  1. Pagina's:
  2. 1
  3. 2
  4. 3
  5. 4
  6. 5
  7. 6
  8. 7
  9. 8
  10. 9

Volgende pagina »

Je miste

Poëzie

Wilgenvallig

Audio stories Korte proza

Oude fiets

Poëzie

Anything

Audio stories Korte proza

Hoeft niet