Ik stond gisteren in een ijzersterke line-up in Eindhoven en ik heb geen zin daar cynisch over te doen, het was een toffe middag met veel talent. Er waren performances van vrienden, vrienden in het publiek, en zelfs mijn ouders waren eens afgezakt. Mijn moeder heeft mijn optreden gefilmd, dat is ook voor het eerst en daar ben ik best trots op. Dus hier kun je haar beelden terugzien.
Lees meer
Eens zien, wat kun je op Aanlegplaats allemaal bereiken ? Dat je een schrijver in hun ‘haven’ bent, check. Dat ze je teksten citeren, check. Dat ze je interviewen (in een overigens supergoed interview), check. Dat je diezelfde week van het interview ook de ‘vangst’ mag selecteren, check. Net wanneer ik dacht dat ik Aanlegplaats dus helemaal tot het einde had uitgespeeld, bleek er nog één ding te doen: de Flessenpost. Een reeks brieven aan andere schrijvers, geschreven door de auteurs uit hun literaire haven. Daar moest ik natuurlijk bij zijn en dus kraakte ik mijn knokkels en schreef een gemakzuchtig haastig krabbeltje naar Anton Voloshin, die vervolgens de uitdaging oppakte en weer een brief naar iemand anders schrijft. Ook meedoen in de ketting ? Dat kan gewoon. Je kunt de redactie gewoon jouw eigen brief sturen, die bezorgen ze dan ook nog aan de geadresseerde. Die dan een nieuw flessenbriefje mag schrijven aan iemand. Lees alle Flessenpost hier !
Ik was al eerder gecharmeerd genoeg van de Nooit Nooit Radioshow dat ik er ingesproken teksten naar opstuurde, maar deze ochtend ben ik er tussen 10:30 en 12:00 live te horen. Ik zit in de studio enal, tegenover Nooit Nooit zelf, en je kunt ons dus horen babbelen, ik ga wat voordragen, meer van dat. Dus luister live via deze link!
UPDATE – Luister de hele show terug via Soundcloud hieronder:
Lees meer
Ik werd kortgeleden gecontacteerd door Aanlegplaats, die al af en toe eens een verhaaltje van me aan hun lezers hadden getipt. Of ik ook niet een interview wilde doen. Je weet wel, zo’n gesprek met vragen en antwoorden en zo. Ik heb er in het verleden wel eens een paar gehad en dat viel relatief mee, dus ik stemde in. En dus stak ik een veel te lang en warrig verhaal op terwijl een van hun redactieleden geduldig luisterde en er daarna een fijn artikeltje van brouwde.
Dus lees dat interview, en ik verzorgde trouwens ook de vangst van deze week aldaar, weet je wat, lees heel die site. Vandaag plaats ik hier toch verder niets meer, dus opgerot, hup, wegwezen jij.
Sinds deze week kun je mijn verhalen en gedichten ook beluisteren op Spotify. Als je daar op mijn naam zoekt, vind je onder luisterboeken / audiobooks mijn vijf dichtbundels en beide delen van Prozacstad terug. Dat is een uur of negen luisterplezier in totaal, en gratis !
Lees meer
Ik was op 11 januari jongstleden uitgenodigd op het atelier van Louis Vanoo als extra gast naast de sympathieke West-Vlaamse rapper Walter Ego en na een half uur babbelen verschoot Louis zich een ongeluk want… Nja…. Luister zelf maar, het gesprek gaat hieronder ongeveer vanaf daar verder. Ideaal voor wie toch nog niet kan slapen.
Anton Voloshin publiceerde een recensie van Als Een Ravijn Een Richting Is, en daar ben ik hem super erkentelijk voor. Want het persbericht is uiteindelijk niet opgepikt en ik had veel van deze bundel verwacht, waar ik ook serieus hard aan gewerkt heb. En de speelkaarten natuurlijk al helemaal. Maar het feit is: zelf dingen uitgeven is steeds moeilijker en al zeker als je als dichter niet graag op podia springt. Dus dan is extra aandacht van een bevriend schrijfcollega een superlief megagroot hart onder de riem. Ook al betrapt hij mij wel op mijn schrijftrucjes:
De 54 gedichten komen in grote variaties, maar blinken vaak uit in droge humor, melancholische observatie. Nu eens neemt een klankenspel de bovenhand (denk een on-suffe versie van Guido Gezelle), dan weer doet de dichter wat hij het liefste doet: van allerlei naamwoorden en adjectieven werkwoorden maken.
Nooit Nooit is, laten we zeggen, een dichter. Die heel veel dingen doet en heel veel optreedt. Ik ken hem, hij stond ook al ooit ‘bij mij’ op het podium Droef.Gent. Onlangs presenteerde hij zijn tweede bundel, die prettig lichtvoetig en zeer de moeite is. Hij is een pretentieloze harde werker en draait ook eens in de twee weken een radiosjow in elkaar op Radio Centraal (Antwerpen). Ik schrijf sjow want show betekent tonen, en er valt niets te zien, maar enfin. Daar kun je ingezonden voorleestracks van diverse dichters horen, al dan niet gemixt met een fijne selectie jazz, altrock en wereldmuziek. Ik heb het nu een paar zaterdagochtenden geluisterd en moet toegeven dat dat een fijne start van het weekend is.
Lees meer
Op 22 september was ik één van de gasten in de podcast Leve(n)de Schrijvers. Het was in de kelder van het charmante cocktailbarretje Little Red Rooster. Ik had een kameraad meegenomen die het aanwezige publiek verdubbelde. En halverwege de show vloog zijn jas door een kaars in de fik, wat een beetje paniek opleverde. De gastvrouwe, Barbara Van Loo, nam het stokje per deze editie over, maar had nog de initiatiefnemer Louis Vanoo naast zich. Dat voorkwam dat er teveel in de show gemompel uit het publiek was, gecombineerd met ‘uhuh, ja. Ja. Inderdaad. Ja.’ En op 2 oktober werd het geupload en wou ik dat aan de grote klok hangen zodat jullie ALLEMAAL konden gaan luisteren, maar toen was er iets fout gegaan en werd mij gezegd dat ik even moest wachten.
Ik wachtte een maandje, vroeg zojuist eens voorzichtig naar de status, en het was blijkbaar de volgende dag allemaal al gefixt. Dus bij deze kunt u gewoon luisteren. Voila.