preloader

Nieuws

Ziezo, ik heb Aanlegplaats uitgespeeld.

Eens zien, wat kun je op Aanlegplaats allemaal bereiken ? Dat je een schrijver in hun ‘haven’ bent, check. Dat ze je teksten citeren, check. Dat ze je interviewen (in een overigens supergoed interview), check. Dat je diezelfde week van het interview ook de ‘vangst’ mag selecteren, check. Net wanneer ik dacht dat ik Aanlegplaats dus helemaal tot het einde had uitgespeeld, bleek er nog één ding te doen: de Flessenpost. Een reeks brieven aan andere schrijvers, geschreven door de auteurs uit hun literaire haven. Daar moest ik natuurlijk bij zijn en dus kraakte ik mijn knokkels en schreef een gemakzuchtig haastig krabbeltje naar Anton Voloshin, die vervolgens de uitdaging oppakte en weer een brief naar iemand anders schrijft. Ook meedoen in de ketting ? Dat kan gewoon. Je kunt de redactie gewoon jouw eigen brief sturen, die bezorgen ze dan ook nog aan de geadresseerde. Die dan een nieuw flessenbriefje mag schrijven aan iemand. Lees alle Flessenpost hier !

Ze mocht zelfs de badeendjes zien

Ik werd kortgeleden gecontacteerd door Aanlegplaats, die al af en toe eens een verhaaltje van me aan hun lezers hadden getipt. Of ik ook niet een interview wilde doen. Je weet wel, zo’n gesprek met vragen en antwoorden en zo. Ik heb er in het verleden wel eens een paar gehad en dat viel relatief mee, dus ik stemde in. En dus stak ik een veel te lang en warrig verhaal op terwijl een van hun redactieleden geduldig luisterde en er daarna een fijn artikeltje van brouwde.

Dus lees dat interview, en ik verzorgde trouwens ook de vangst van deze week aldaar, weet je wat, lees heel die site. Vandaag plaats ik hier toch verder niets meer, dus opgerot, hup, wegwezen jij.

KapotKast #170: Walter Ego en René van Densen

Ik was op 11 januari jongstleden uitgenodigd op het atelier van Louis Vanoo als extra gast naast de sympathieke West-Vlaamse rapper Walter Ego en na een half uur babbelen verschoot Louis zich een ongeluk want… Nja…. Luister zelf maar, het gesprek gaat hieronder ongeveer vanaf daar verder. Ideaal voor wie toch nog niet kan slapen.

Recensie “Als Een Ravijn Een Richting Is”

Anton Voloshin publiceerde een recensie van Als Een Ravijn Een Richting Is, en daar ben ik hem super erkentelijk voor. Want het persbericht is uiteindelijk niet opgepikt en ik had veel van deze bundel verwacht, waar ik ook serieus hard aan gewerkt heb. En de speelkaarten natuurlijk al helemaal. Maar het feit is: zelf dingen uitgeven is steeds moeilijker en al zeker als je als dichter niet graag op podia springt. Dus dan is extra aandacht van een bevriend schrijfcollega een superlief megagroot hart onder de riem. Ook al betrapt hij mij wel op mijn schrijftrucjes:

De 54 gedichten komen in grote variaties, maar blinken vaak uit in droge humor, melancholische observatie. Nu eens neemt een klankenspel de bovenhand (denk een on-suffe versie van Guido Gezelle), dan weer doet de dichter wat hij het liefste doet: van allerlei naamwoorden en adjectieven werkwoorden maken.

Lees meer

De Nooit Nooit Radiosjow

Nooit Nooit is, laten we zeggen, een dichter. Die heel veel dingen doet en heel veel optreedt. Ik ken hem, hij stond ook al ooit ‘bij mij’ op het podium Droef.Gent. Onlangs presenteerde hij zijn tweede bundel, die prettig lichtvoetig en zeer de moeite is. Hij is een pretentieloze harde werker en draait ook eens in de twee weken een radiosjow in elkaar op Radio Centraal (Antwerpen). Ik schrijf sjow want show betekent tonen, en er valt niets te zien, maar enfin. Daar kun je ingezonden voorleestracks van diverse dichters horen, al dan niet gemixt met een fijne selectie jazz, altrock en wereldmuziek. Ik heb het nu een paar zaterdagochtenden geluisterd en moet toegeven dat dat een fijne start van het weekend is.
Lees meer