In het stamcafe hebben ze een nieuw barmeisje aangenomen. Eindelijk, verzucht de goeddeels mannelijke klandizie. Het laatste halfjaar werkten er vooral twee mannen. Sympathieke kerels, zeker, maar klemzuipen is leuker met mooi uitzicht. Seksistisch maar waar en zo oud als de commercie zelve. Ik op mijn beurt vraag me vooral af hoe lang deze blijft.
Lees meer
De appels staan er niet op, waar ik ook zoek. Ik prik geïrriteerd maar niks hoor. De zelfscankassa wil niet. Citrus en exoten en lokaal ook vanalles. Zoekveld dan, nee: appelbeignets en appelvanalles maar geen appels. Ik zucht: dan gewoon naar de kassa. Ik probeer het mandje leeg te halen en vloek: na het eerste gewiste artikel roept de machine er een medewerker bij. Ook dat nog.
Lees meer
Zij begon ermee, de oude vrouw op het werk. Of begon ik, per ongeluk ? Eén van ons twee verschoot toen de ander de hoek om liep in het magazijn, dat is zeker. En sindsdien is het een doorlopende grap. Ze zei iets tijdens de lunch en vroeg later of ik daar niet van verschoot. En systematisch doen we elkaar even schrikken als we weten dat we toch in het magazijn rondlopen.
Lees meer
Stop hier, alsjeblieft, ik moet er echt uit. Ik overdrijf niet, ik ben misselijk en kan niet meer verder, zorg dat we stoppen of doe de deur open. Als we niet kunnen stoppen spring ik er wel uit, ik kan echt niet meer verder, stop alsjeblieft met rijden.
Lees meer
Ik ben steeds gefascineerd door haar prachtige ogen. Ze lachen gul en toch samengeknepen maar zonder geniepig te geniepen. Ze geniepen zelfs helemaal niet.
Lees meer
In de spiegel kan ik niet goed lezen wat er op de poster staat. Want zo zie ik hem in spiegelbeeld. Uiteraard. Ik gooi wat water in mijn gezicht en zet mijn bril terug op. Ik zou om kunnen draaien en de poster gewoon kunnen lezen, maar ik moet weer moeilijk doen. Rustig ontcijfer ik het spiegelschrift. Ontcijfer ? Waarom zeg ik ontcijfer ? Er staan geen cijfers op, tenminste, buiten het huisnummer en de datum en tijd en zo. Ontcijfer. Aansteller. Alsof je hogere wiskunde aan het toepassen bent. Je bent gewoon achterstevoren aan het proberen te lezen. Maak het niet meer dan het is.
Lees meer
Dat krijg je ervan als je buitenkomt: een emmer oei op de stoep. Weer een emmer oei. Ik kijk links, ik kijk rechts, en zelfs nog heel even of er een UFO wegsnelt, maar de dader is allang gevlogen. Dus zit ik ermee opgezadeld. Een emmer oei. Verdomme al de zestiende keer deze week. Met een zucht controleer ik of tenminste het handvat goed vastzit. Eergisteren kon ik een schoen vol oei weggooien. Nu niet met tips komen hoe je oei uit je schoen krijgt, daar heb ik nu niets meer aan.
Lees meer
Ik lag achter glas, mijn ogen amper volgroeid, en de hele wereld was mijn televisie. Een paar keer per dag kwam mijn moeder, of toch een vrouw die duidelijk liever mij had willen kunnen knuffelen. Maar ik was een frutseltje met een reusachtige kop en clownesk lompe reuzenvoeten. Ik zat in glas om mij te beschermen tegen de wereld.
Lees meer
Ik koop boeken van vrienden zodat ze na zelfmoord in de kringwinkel eindelijk ontdekt worden door het grote publiek dat mispakt. Ik vermoed dat mijn vrienden me om dezelfde reden boeken geven. Ze schenken me nog een pint.
Elke vriend die ik het bovenstaande uit mijn telefoonnotities voorlees kijkt me heel bedroefd aan. Ze zijn het beu dat het zo slecht met me gaat zeggen ze. Het wordt tijd dat ik me herpak zeggen ze. Ze vinden dat het lang genoeg geduurd heeft en dat ik weer mezelf moet zijn. Ik berg mijn gsm dan op en zeg sorry. Ze zeggen wel dat het niet geeft maar op een toon dat het toch een beetje geeft. Ik vraag of ik het kan goedmaken.
Ze zeggen dat ze net een nieuwe bundel hebben uitgebracht.
Ik vraag het me al een week af. Hoe noem je een ex die voor je gevoel nog geen ex is, het is te pril, te vers, je zit nog in te veel verwarrende pijn ? Er is blijkbaar nog geen schrijver eerder uitgekomen. We hebben alles rondom liefde beschreven, het verkrijgen, het behouden, het verliezen, maar niet het punt net tijdens de hartbreuk. Lees meer