In mijn droom sjok ik door de gangen. Alles lijkt kleiner dan toen ik hier eerst was. Wat ik hier kom doen, weet ik niet goed. De conciërge groet me. Hij zegt dat hij met een boek bezig is. Ik groet terug en zeg dat hij na al die decennia vast veel te vertellen heeft. Eindelijk ben ik bij het klaslokaal. De leraar geeft me een mapje en een afstandsbediening. Daarna verlaat hij het lokaal. Ik ga maar aan een tafeltje zitten, die herinner ik me nog van mijn schooltijd. Ik sla het mapje open. Een gelijnd, leeg papier, waar ik datum en naam en nog wat dingen op kan invullen. Verder niks. Het ziet eruit als het antwoordvel van een toets. Jamaarho, ik kwam hier toch voor les ? Verbaasd kijk ik om me heen, maar geen schoolbord, niks. Enkel die afstandsbediening. Ik druk op een knop en in een muur schiet er plots beeld aan. Een stem én een reeks woorden leggen uit dat ik op het papier telkens twee dingen moet invullen op basis van de toets: een woord en een soort definitie of omschrijving.
Zonder te wachten start de toets. Haastig zoek ik een pen in mijn binnenzak. Het beeld toont zo te zien fragmenten uit films of muziekclips. Ik ken er niks van. Verdwaasd kijk ik naar het papier. Ik vul maar wat in, en zelfs dan nog laat ik de helft van het papier leeg. Dit gaat niet echt lekker. Ik dacht deze lessen even te volgen om het een en ander op te frissen, maar de wereld is volledig veranderd. Ik voel me heel dom. Tijdens de toets krab ik meermalen op mijn achterhoofd. De video is uiteindelijk afgelopen en ik krijg de vraag of ik die marteling nog een keer door wil zitten. Nee dank je, klik ik het beeld uit. Verschrikkelijk, wat een afgang dit. Met schroom in de poten zoek ik de leraar op om het vel papier aan te geven. Hij hmm-hmt wat terwijl hij vooral naar alle lege antwoorden kijkt. Hij draait het vel om en fronst. Hmm-hm. Ik dremmel wat.
Hij zegt dat er heus nog wel hoop voor me is. Maar er is veel werk te doen. Gelukkig heeft hij net een boek uitgebracht over precies mijn soort gevallen. Hij blijkt een expert op het gebied. Met intensieve begeleiding word ik uiteindelijk wel weer een relatief waardevol mens, verzekert hij me. Ik voel me niet enorm opgelucht en vraag me af waarom ik deze lessen wilde volgen. Moest ik soms, van iets of iemand ? Hij slaat me amicaal op mijn schouder en zegt dat we morgen gaan beginnen. Hij heeft het weliswaar druk, maar voor mij maakt hij wel wat tijd in zijn schema. Hij is bezig met een nieuw boek, moet ik weten. Zijn wenkbrauwen trekken er een heel geheimzinnige blik bij. Ik vraag me af wie er in deze droom niét met een nieuw boek bezig is, behalve ik dan.
