René van Densen

Schrijver, dichter, blogger, mafkees

Nieuws

Tweevijftwee en tweevijfdrie

Rene van Densen Geen reacties

Zo sta je op zaterdag lekker rustig op. Koffie’tje, knus in de dekens, zonnetje komt rustig op buiten: top ochtendje zo. En dan zie je op Twitter dat, oh ja, die A.L.Snijdersprijs, dat was blijkbaar vandaag. Ach, ik deed toch al niet meer mee, dus was ik extra blij dat ik lekker thuis zat. Mijn goede vriend Joubert heeft blijkbaar derde prijs gewonnen. Proficiat, maat ! En dat meen ik. Zijn uitgever zal ook blij zijn: zoiets zet je natuurlijk vol trots op de kaft van zijn volgende boek (begin 2015).
Lees meer

Audio stories Korte proza

Wolk

Rene van Densen Geen reacties

Een wolk jaagt op zijn schaduw. Ik zie het van onder aan. Behoedzaam sluipt de wolk door het grijsblauw, strak de schaduw beneden in de gaten houdend. Ik zeg er niets van. Liever dat een wolk op zijn eigen schaduw jaagt, dan op mij.

Plots duikt de wolk in een rotvaart op zijn schaduw. De wolk en de schaduw rollen knokkend door de straat. Ze beuken auto’s om en verkeersborden scheef. Wild zwaait donkergrijs en lichtgrijs door elkaar.

Ik besluit een andere route naar de sigarettenwinkel te lopen.
Lees meer

Audio stories Korte proza

Meningen

Rene van Densen Geen reacties

Iedereen vindt er maar op los, in het dolle, dezer dagen. Verplichting van meningsuiting. Je moét wat vinden, tegenwoordig, van alles wat er maar in de wereld en dit en dat. De meeste mensen hebben dan ook geen enkel probleem ermee om over álles meningen te uiten. En toch waren er reclames dat je met je mening geld kunt verdienen. Ik heb die reclames zelf niet gezien want ik kijk geen televisie. Maar lieve mensen die meedogen hadden met mijn situatie afgelopen jaar hadden het me doorgestuurd. En dat leek me ergens wel wat.
Lees meer

Audio stories Korte proza

Veel / weinig

Rene van Densen Geen reacties

Ik ben op de terugweg van een sollicitatiegesprek. Het gesprek was ver weg. De trein wacht nog met vertrekken. Dit station is een van de eindpunten in Nederland. Vanzelfsprekend vraag ik me een beetje af: zou ik hier willen en kunnen werken ?

Het is de volgende dag en ik heb een kater. Van een kater word ik hitsig. Ik probeer me te beheersen. De zon schijnt. Dat helpt ook niet. De wereld spant tegen me samen. Ik krab op mijn schedel en kijk de wereld rond. Ziet er eigenlijk wel goed uit, vandaag. Ik heb nog maar een paar dagen over om me te misdragen. Benieuwd wat ik vandaag nog zal uitvreten. Ik heb nog heel veel dag.
Lees meer

Audio stories Korte proza

WK trauma’s

Rene van Densen Geen reacties

Het is Willem niet aan te zien, wanneer hij over straat slentert. Alleen de scherpe observeerder zou het opvallen hoe hij bij een blikje dat rondslingert, stopt. Hij fronst. Trapt hard op het blikje, zodat het platkreukt. Dan schopt hij het aan de kant. Met volgehouden frons loopt hij door. Er zit woede in zijn stappen. Een verkreukelde voetballer staart hem na.
Lees meer

Audio stories Korte proza

Prozacstad

Rene van Densen Geen reacties

Hoog toekijkend vanaf een lantaarnpaal ziet de meeuw uit over Prozacstad. De natgeregende, semioostblokkerige betonnen troosteloosheid staart hol terug. Dezelfde grijsgroene eindeloosheid die hij ziet als hij over zee zweeft. Maar met minder plastic afval. Het is een bedrijvigheid van jewelste beneden, maar alles beweegt traag genoeg om ontspannen te volgen. Met scherpe ogen houdt de meeuw alles in de gaten.

Twee voormalige communicatieprofessionals, beiden in fletse truien, treffen elkaar voor het eerst in een klein decennium weer. Ze wisselen een uitgeblust hoegaathet uit. Allebei geven ze direct toe bij de groeiende groep uitkeringsgerechtigden te horen. Niet voor niets troffen ze elkaar bij de goedkoopste supermarkt in Prozacstad. Tien jaar geleden wisten ze niet eens waar deze winkel lag.
Lees meer

Audio stories Korte proza

Postzak

Rene van Densen Geen reacties

Met een doffe kwakklank plofte de postzak neer. Vermoeide ogen boven halfzwarte wallen zagen deze zoveelste zak gelaten aan. Ze konden niet weten wat voor belangrijke brief er in zat. Ze konden niet bevroeden wat de gevolgen zouden zijn van het bezorgen van deze brief.

Konden ze dat wel, dan zouden ze zich wellicht achter de oren krabben. Dan zou de brief misschien per ongeluk kwijtgemaakt worden. Dan zouden ze wellicht zelf de brief even retour sturen. Geen mens zou deze brief doorlaten als hij wist waar het toe zou leiden.
Lees meer

  1. Pagina's:
  3. 1
  4. ...
  5. 99
  6. 100
  7. 101
  8. 102
  9. 103
  10. 104
  11. 105
  12. ...
  13. 138

« Vorige pagina — Volgende pagina »

Je miste

Audio stories Korte proza

Zo’n vent waar ik wel heel erg iets van vind

Poëzie

Wilgenvallig

Audio stories Korte proza

Oude fiets

Poëzie

Anything