Onleesbaar
Haar eerste rapport. Het was onleesbaar. Maar ze was zo trots, haar dochter. En moederlief kwam er met de ingevulde cijfers alvast wel uit. Haar dochter was een genie, dat stond buiten kijf ! En altijd zo vrolijk. En creatief, ongelooflijk creatief. Voor haarzelf was het leven te zwaar geweest om creatief te blijven. Maar in haar jeugd, in dat andere land, dat land dat ze eeuwigheden niet meer gezien had, meende ze zich te herinneren, creatief te zijn geweest. Ooit. Haar dochter had het beslist van haar.
Nee, ze zal niet huilen. Ze gaat vechten. En eerst vluchten. Van die verschrikkelijke mannen. Hoe durven ze. Ze is linea recta naar huis gegaan, nadat ze begreep wat er in de onleesbare brief stond. Haar vriendin vertaalde het helder en geduldig, maar met een welbespraakt droevige blik in haar ogen. Ze had de strekking al in die blik gelezen, voordat de vertaling halverwege was. En al begreep ze nu wat elk laatste woord op het papier betekende, de brief bleef onleesbaar.
Lees meer