Hoera

De man tiept wat in op een welluidend toetsenbord uit het jaar blok. Met samengeknepen ogen tuurt hij naar zijn scherm. Dan zegt hij verbaasd dat ik nog helemaal niet in het systeem voorkom. Dat kan kloppen, zeg ik. Dit is mijn eerste keer. Verbaasd kijkt de man mij aan en vraagt hoe oud ik ben. Ik antwoord dat ik vijfendertig ben.
“En dan nu pas je eerste uitkering ?”
Lees meer

Uitsteller

In de grote bibliotheek van Prozacstad gaat een vinger over boekranden. Er staat, in de grote kast, geen enkel boek over een onmogelijke liefde tussen een dinosauriër en een soepstengel. Dit betekent niet dat niemand dat boek geschreven heeft. Het kan al bestaan. Een prima reden om hetzelfde verhaal niet op te schrijven. En zo schrijft de Grote Uitsteller alle stomme ideeën die hij deze morgen krijgt, onverbiddelijk af.
Lees meer

Optreden: Zaterdag 6 December, Turnhout, De Sprekende Ezels

De oplettende lezer had het wellicht al geraden uit de recent hier gepubliceerde ‘Brieven aan een organisator’, maar ik ga binnenkort weer eens iets op een podium doen. Mijn allereerste keer bij de Turnhoutse Sprekende Ezels ! Ik heb natuurlijk eem lange geschiedenis met dit event in Gent, maar de overige Ezels-locaties heb ik nog niet betreden. Mijn naam staat op het affiesj dus is het waar.

Sprekende Ezels Turnhout
Zaterdagavond 6 december
vanaf 20:00 (volgorde onbekend)
Antonis Koffie Café
Otterstraat 31, 2300 Turnhout
(de foyer van theaterwerkplaats Het Gevolg)
(schuin tegenover café Wirwar)
(dat café waar u zo schandalig dronke- AHHHHH, nu weet u het weer, oke)
Facebook event voor vergeetachtigen

De grijze rotzak

De Rooie Rat verhuisde mee terug uit Gent. En daarmee was het afgelopen. Ons jarenlange ochtendritueel. De Rooie Rat is namelijk nogal territoriaal rondom mij. Dus éénmaal sprong de Grote Grijze Rotzak op mijn bed, één pootje nog in de lucht hangend. Stokstijf, want hij zag al dat die nieuwe trut, die met zijn papa mee terugverhuisd was uit België, opstond om op hem af te stormen. Meteen sprong hij van het bed en kwam niet meer ‘s ochtends bij me knuffelen. Een ritueel van tien jaar, in één keer voorbij.
Lees meer

Roest

Zenuwachtig loopt ze over vieze tegels vol etensresten en herfstbladeren. Envelop in de hand. Nerveus opengescheurd en weer dichtgevouwen. De brief in een voor haar onleesbare taal. Maar het
logo erboven heeft ze wel herkend. Ze weet dat het belangrijk is. En doodeng. Enger nog dan de glibberige wegen in dit triesteloze oord. Ze weet allang niet meer wat ze hier ooit is komen zoeken. Ze weet echter wel wat ze niet kwijt wil.
Lees meer

Club P

Het is opvallend druk bij Club P. Club P is de thuislocatie van de Opperpater, en dit bedoel ik niet metaforisch. Het is zijn woonkamer. Wanneer vrienden welkom zijn om langs te komen en bier te komen drinken, heet het hier Club P. Het heet niet echt Club P, de ware naam van de zuipavonden bij de Opperpater houden we echter onder ingewijden, anders wordt het er te druk.
Lees meer