Aan, uit, knipperen de lichten. Ze snapt nog niet goed wat er gebeurd is. Aan, uit, gaat haar besef..
Stank. Benzinestank. En metaal. Metaal in haar mond. Toch heeft ze vandaag geen thee uit de ketel gedronken. Kijk, daar ligt hij. Pal in haar zichtveld. De gescheurde plastic tas met haar schamele bezittingen. De tas is rood besmeurd.
Lees meer
Vergeef me, mijn ziel.
Ik ben aan geen mens verantwoording schuldig, maar wel aan jou, mijn zelf. En bij dat idee voel ik schaamte. Schaamte voor wie ik ben geworden. Als ik eraan denk wat we wilden doen, waar we
wilden zijn, wie we wilden zijn, dan begrijp ik niet hoe je het bij mij volhoudt.
Lees meer
Een blogger zegt me dat ik veel en veel te veel verhaaltjes schrijf. Ik lach en zeg dat ik er meer schrijf dan ik publiceer. Hij zegt dat het nog steeds teveel is.
Later die avond drink ik veel te veel en praat ik met iemand die boos is omdat ik haar al vijftien keer ontmoet heb, haar telkens vergeet. Voor de avond om is, zijn we getrouwd en dragen we beiden een sleutelring aan onze ringvinger.
Lees meer
Ze is beeldschoon en feeëriek. Hij wil niet staren maar doet het toch. Zeker als ze, zich onbewust van haar toeschouwer, lacht. Haar lach maakt hem keer op keer weerloos. Alsof ze met een toverstaf zwaait en hem verlamt. Dan de vleugels spreiden zal en hoog en fier boven hem zal uitstijgen. Hij slobbert uit zijn bierglas.
Lees meer
Altijd als hij een bepaald aantal biertjes gedronken heeft, volgt er kritiek van mijn vriend. Het magische aantal is vier. Ik drink meestal ongeveer tegelijk met hem op, maar bij mijn magische vierde biertje merk ik dat ik dingen vrij laconiek binnen kan laten komen. Om vervolgens daarop te reageren alsof ik meen wat ik zeg, alsof ik me iets ervan aantrek.
Lees meer
De volgende stap is douchen, zeg ik hardop. Op dwingende toon. Het is nodig, want van de drie taken die ik tot dusver op mijn lijst had staan, is er één afgezegd, één mislukt en één uitgesteld.
Lees meer
Ik zit op mijn knieën naast de kattebak. Mijn kat zit ernaast. Ze houdt haar kopje scheef, en kwispelt, steeds wanneer ik zo naast haar zit. Afvragend. Ik haal een schepje met zeeflijntjes door het kattezand. Zo schep ik haar ontlasting eruit. De drolletjes zijn vaak al een beetje uitgedroogd en hard. Heel soms vind ik er een die ik de keren daarvoor gemist heb, ze zijn dan al een beetje versteend geraakt, vanwege het absorberende zand, dat al het vocht opzuigt.
Lees meer
Ik bevind me in een droom in de nabije toekomst, en zet de radio aan. Er blijkt nog maar één nummer in de hele wereld te zijn. Alle muzikanten coveren het liedje in hun eigen stijl. In heel de wereld wordt geen enkel andere song meer gemaakt dan dat ene nummer, de inkleding ervan is nu hoe je als muzikant je stempel achterlaat in de muziekhistorie. Even denk ik dat het een 1 april grap is, maar ook op de andere radiokanalen draaien versies van hetzelfde plaatje. Zelfs op de klassieke- en jazz-zenders, enkel dit ene nummer.
Lees meer
Vannacht schreeuwde er een man in een van de huizen buiten mijn tuinhek. Hij schreeuwde en schreeuwde. Het was eigenlijk meer een brullen. Het klonk kwaad. Ik woon zo bizar rustig in dit huisje dat ik amper flarden hoorde. Enkel dát er geschreeuwd werd.
Lees meer
Rene van Densen