In de grote bibliotheek van Prozacstad gaat een vinger over boekranden. Er staat, in de grote kast, geen enkel boek over een onmogelijke liefde tussen een dinosauriër en een soepstengel. Dit betekent niet dat niemand dat boek geschreven heeft. Het kan al bestaan. Een prima reden om hetzelfde verhaal niet op te schrijven. En zo schrijft de Grote Uitsteller alle stomme ideeën die hij deze morgen krijgt, onverbiddelijk af.
Hij begon zijn carrière, jaren terug, als een doodgewone Uitsteller. Een van honderden. Een beetje Uitsteller ben je zó. Daar is niet veel voor nodig. Een kind kan de was uitstellen. In de Uitstellerij zijn er veel amateurs actief. Aanstellers, noemt hij ze wel eens schamper. Toch zijn ze gevaarlijk, met z’n allen, die Aanstellers. Een slecht geïnformeerde op net de verkeerde plaats, zou zo’n Aansteller zomaar tot Grote Uitsteller kunnen benoemen.
Hij is blij dat de titel hem ten deel is gevallen. Hij verdient het, hij is waarlijk dé Grote Uitsteller. Hij had zelfs zijn kandidatuur voor de aanstelling uitgesteld aan te melden. Uitzonderlijk in afwachting, had hij aandachtig alle stellingname vooruit geschoven en , en zich zo strategisch afgezonderd van de meute aantellers, die de aandacht op hun uitgestalde uitstellerij poogden te richten. Gelukkig bleek dat de juiste aanpak, en nu pakken ze de titel niet meer zomaar van hem af. Ook de vragen die ze stellen, stemmen vooralsnog niet tot
antwoorden. Niet dat de vragen veel voorstellen. Het prominentst prevaleert de vraag wat het Uitstellersschap nu voorstelt. Hij besluit daar heel, heel lang over na te denken, voorlopig.
Dit ZKV verscheen in
“Prozacstad: Je bent er”
In 2014 bracht René van Densen zijn collectie ZKV’s (of Zeer Korte Verhalen) in een ZDB (of Zeer Dun Boekje) uit dat NZD (Niet Zeer Duur) was. Hierin las je de eerste avonturen van de bewoners van het misschien niet super fictieve stadje Prozacstad, waar de Opperpater altijd stabiel en soepel blijft en een vrouw met een brief in één hand en de rode draad in haar andere, van de eerste tot de laatste pagina het boek doorkruist. Het boekje verscheen slechts in een beperkte oplage (50 ex) in eigen beheer en is allang uitverkocht, maar op Google Play kun je het nog als ebook kopen en lezen. Dan begrijp je misschien ook beter waar het verhaal hierboven op sloeg. Tenzij je het koopt en niet leest, natuurlijk. Dat mag op zich ook prima, ook die centjes zijn gewoon welkom, daar doe ik niet kinderachtig over.
