Boot
Rene van Densen Ik ben een boot, ik kabbel wat de dag door. Mijn anker is weggeroest en men vergat me een nieuwe te geven. Het geeft niet. Ik vind mijn weg wel, en ook: op welke plek zou men mij vast moeten leggen ?
Lees meer
Hartzeer en andere recepten
Trompet
Zacht vertelt de trompet een verhaal, en zij luistert. De noten zweven door de rokerige ruimte en botsen, kaatsen. Ze laten zich niet zomaar behoren. Zo kalm als het glimmende instrument ze uitbraakt, zo grillig dwalen ze door de ruimte. Op zoek naar ruzie en trammelant.
Enkel door samenloop van omstandigheden is ze hier beland. Normaal luistert ze nooit deze muziek. Sterker, ze gaat nooit naar een live optreden. Maar hier zit ze. Zelf weet ze ook niet goed meer hoe het zo gelopen is. Maar de trompet vertelt het haar. Hij resoneert en stilschettert de stappen die ze nam tot ze hier zat te luisteren.
Lees meer
Maar dan legt de wereld weer een diarree
Ik kan toch zeker nog twee uur in mijn cocon blijven soezen, maar dwars door mijn slaap heen barst het geluid binnen: de wereld legt een diarree. Verstoord mompel ik een vloek. Het is mijn beurt. Egoïstisch als mijn aard, schud ik even zachtjes aan de schouder van mijn lief. Wellicht trapt ze er in. Ze kneuriet. Knorren is niet haar stijl en grommen meer de mijne. Haar norsigheid klinkt als een geneuried lied. Maar wel een met een heldere tekst: nee mannetje, los jij het maar op.
Lees meer
Ik ben van de titels,
dat zegt hij toch. Aan tafel. Tussen mensen die het boek bewonderen, met name om de titel. Ik onthoud zijn uitspraak: daar kan ik morgen een verhaal mee beginnen. Ik ben namelijk helemaal niet van de titels. En zo hebben we allen wel wat. De vrouw tegenover me gaapt. Dat geeft ook al niks.
Lees meer
Alleen maar meer ademen
Je denkt nog zo, als deze horde genomen is, ja, dan. Dan he. Echt, dán. Groener gras. Zon ketsend op in verrukking rechtstaande huidhaartjes. Je eigen soundtrack op de achtergrond. Alles prachtig. Maar dan sta je op en blijkt er weer alleen maar meer ademen te zijn.
Lees meer
Glanzende oren
Als ik iets sneller had doorgelopen. Want de vorige miste ik slechts op enkele minuten. Had ik kunnen halen. En de sprinter, waar mijn collega naartoe rende, had zijn bestemming misschien ook nog bereikt. Maar ik had er gewoon geen zin in, in dat gehaaste. De trein van zeven uur was immers ook prima. Muziekje op de oortjes, boekje op schoot en lekker op het perron wachten, met schuine blikken om de andere perronbewoners te observeren. Het was een lange week geweest, dat half uurtje maakte nu ook niks meer uit.
Lees meer
Mooi hoor
Ze zou ziek worden van de woorden als ze al niet zo vaak uitgesproken waren. Mooi hoor. Tegen vriendinnen die hun biologische plicht etaleerden, in de lucht klauwend met minitieuze worstvingertjes en een riekbaar volgekakte luier. Mooi hoor. Een beetje jouw ogen. Bla bla. Dan wat standaard vragen over hoe de bevalling ging, hoe groot en zwaar de baby was, alle clichés die je kunt vragen omdat het verdomme maar een baby is en er niet meer over valt te vragen.
Mooi hoor. Wanneer de luchtklauwers van gisteren ineens vandaag jengelkinderen zijn geworden die aan komen zetten met een A4’tje met daarop onherkenbaar iets in kleurenlijnen gekriebeld. Had ze de tijd om de tekening te bestuderen, dan zou ze wellicht veel over de psyche van het kutkind ontdekken, maar zowel moeder als kind wilden onmiddellijke feedback. Dus werd de mooi hoor maar weer uit de hoge hoed getoverd.
Lees meer
Kaarten
Ze lacht, wanneer ze de tekst leest die ik op de kaart geschreven heb. Om die lach deed ik het. Toch alvast één lach gewonnen deze avond. Het duister valt razend voorbij het treinraam, dat haar lach weerspiegelt. Stiekem tel ik daarom de lach voor twee. In speelkaarten wordt immers ook alles gespiegeld.
Ik zeg dat speelkaarten allerlei betekenissen hebben. Voor een van mijn romans – ik begin altijd aan romans en maak ze nooit af – raapte ik speelkaarten op van de stoep wanneer ze mijn pad kruisten. Dan zocht ik de bijbehorende spirituele betekenis op en verwerkte ik zowel de kaart als de betekenis in het plot van mijn verhaal. Ik ben blijkbaar in vorm: ze vindt het interessant. Voor haar neus ligt de ruiten vier, dus nu is het zaak uit te leggen wat die kaart betekent. Het is een heel materiële kaart, die gaat over geld, zaken en status. Over kantooromgeving, een kluis, of gegeven juwelen in een mooie doos.
Lees meer
Netnietwinter
Het is het allemaal net niet. Nét niet sneeuw, net niet ijs, net niet ijzel, en toch alles aanwezig. Temperaturen onder nul, check. Ook staat het toch echt op de kalender aangegeven. Maar Petra vindt het toch een verdomde netnietwinter.
Lees meer
Deur
Hoeveel deuren zou ik al voor het laatst dichtgetrokken hebben ? Het zijn er alleszins nu al een aantal. Dat bedenk ik me wanneer ik ook deze achterdeur voor de laatste keer dichttrek. Bij het keren van de sleutel probeer ik elk geluidje van het slot te horen. Het is onzin, natuurlijk.
Lees meer