Canvaskat

Ze is een canvasprint geworden. Ik lig op de bank wat naar haar te staren. Normaal zou ze nu op de rand van de bank naast me liggen te snurken, of aandringen dat ik onder een dekentje kruip zodat zij zich onder mijn knieën kan nestelen. Of normaal, normaal: doodgaan is heel normaal. Doodnormaal zelfs.

Ah, voor wie een setting wil: het is vroeg, het is nog donker, het regent op de koepel in de keuken. Ik moet vanmiddag pas dingen doen maar was de wekker vergeten uit te zetten. Ik heb mijn moeder al wel goedemorgen gestuurd. Ziezo, laat me nu verder met rust.
Lees meer

Pinguïnkop

Vanop de douchevloer lijkt mijn warmtekraan wat op een chromen pinguïn met een mening. Ik wil hem zeggen dat hij me niet zo moet aankijken, maar dan zou mijn douchekraan me op een mening betrappen. Hij staart op een zwak moment want ik kramp van de pijn. Niet aanstellen: van pijnlijk ongemak. Het is niet dat ik een kogelwond aan het desinfecteren ben of een been onverdoofd heb geamputeerd. Nee, er wil krampachtig iets niet uit dat mijn lijf er echter wél uit wil hebben. Ik zat eerst een half uur op de wc in dichtbundels te bijten maar er kwam geen beweging in. Daarom besloot ik dan maar in de douche te stappen. Helpt het niet, dan ben ik gewassen en geschoren, ook mooi.
Lees meer

Kleuren

De interviewster heeft een charmant lachje.
Schrijf ik dit om haar verlegen te maken, mocht ze dit lezen ? Nee, gewoon omdat het zo is. Ze heeft aanstekelijke humor, is vlot, heeft aan een half woord genoeg en haar pen vliegt in sierlijke krullen mijn woorden op papier. Ze doet me aan een ex denken. Die trouwens ook mensen interviewde en tegelijkertijd vlot en gevoelig in het leven stond. Maar die had koudere ogen. Van dat arctische ijsblauw alsof het uit vrieswand bestond. En de inktkrullen waren scherper.
Lees meer