Handschouders
Achter jou lopen de fouten
blunders en de elfde spuit
verledens in een polonaise
je kunt alleen nog maar vooruit
Achter jou lopen de fouten
blunders en de elfde spuit
verledens in een polonaise
je kunt alleen nog maar vooruit
Er is geen onrealistische kans dat ik iets van jou vind, zelfs al ken ik je helemaal niet. Maar daar ga je op die openingszin na niets van merken. Ik doe namelijk erg mijn best om niet te vinden, en als ik al iets vind, dan er vooral zo weinig mogelijk uiting aan te geven. Ik zoek namelijk niet meer, en wie niet zoekt moet ook niet zo van het vinden zijn, vind ik, denk ik, misschien. Dus als ik inderdaad al iets van jou en van dat ene dat jij constant loopt te doen, vind, dan zul je nooit ontdekken dat ik daar iets van vind. Maar er zijn uitzonderingen. Vind ik.
Lees meer
wortels waaien wiegen bloeien
nerven takken blaadjes bast
zwiepen groeven ringen groeien
simpel met bestaan belast
Als ik de winkel weer buitenkom, staat mijn fiets moederziel alleen. Alle damesfietsen die links en rechts geparkeerd stonden, zijn er vandoor. Misschien was mijn fiets heel saai gezelschap. Kon hij alleen maar praten over hoe het hier toch veel veranderd is vergeleken met vroeger. Of over de politiek. Of voetbal. Of over een concert van Nick Cave waar hij over de omheining was binnengeklommen en daarbij zijn hand had opengesneden en net de zaal binnenkwam met zijn bloedende rechterhand opgestoken toen Cave Red Right Hand begon te spelen en het hele publiek voor hem opzij ging omdat ze dachten dat het deel van de show was. Of over bitcoin.
Lees meer
He said you can
write about anything
so I wrote about
nothing and
nowhere and
not wanting and
no sound, no man
to tell me I can
write about any
damn
thing
until he left
me alone
finally.
Welke vraag hij stelde, doet er niet toe in een droom. Ik kijk de man vermoeid aan omdat het al zeker honderd sollicitatiegesprekken geweest zijn dit jaar met die vraag. En al zijn andere vragen ook trouwens. Blijkbaar kan ik ze letterlijk dromen. Zonder iets te antwoorden sta ik op, trek mijn jas aan en vertrek.
Lees meer
Dit gedicht heb ik gestolen
maar het was mijn stijl niet echt
dus herschreef ik alle woorden
maar ik stal ze wel oprecht
Voor één ding ben ik wel vol lof,
het is volledig zonneklaar:
we hoeven niet te doen alsof,
de keizer streakt nu openbaar.
I like to think
the moment
we accepted
the name
Lees meer
Ik heb dingen in mijn grot. Allemaal verschillende dingen. Kleine dingen en minder kleine dingen. Zelf erheen gesleept en zorgvuldig ergens neergezet om te bewaren. Of om naar te kijken. Als ik even ergens naar wil kijken zonder te denken aan de dingen in mijn hoofd.
Lees meer