Oceaantje

Ik dobber nu al dagen met mijn living in een zee van volk. Hij is mensdicht, er kan geen persoon binnen. Ik heb gecontroleerd op lekken en kieren, maar alles is veilig afgesloten. Voorlopig toch. Elke dag kijk ik alles zorgvuldig na. Buiten mijn living klotsen de mensen. Ik hoor hun lawaai, ze beuken tegen de muren, maar binnen komt er niemand. Ja, soms. Heel, heel af en toe glipt er een persoon binnen, maar ik probeer die dan zo rap mogelijk weer weg te krijgen. Dat die buiten maar gaan personen, in de zee.
Lees meer

SAQ 7: Waarom zie ik vaker speelkaarten op straat dan anderen?

Overal op het internet vind je Frequently Asked Questions (FAQs) oftewel veelgestelde vragen. Maar tijdens mijn research over speelkaarten vond ik op internet ook de vragen die mensen zoal stelden en, meer nog dan veelgesteld, kwam ik gewoon echt domme vragen tegen. Ja, die bestaan zogezegd niet, maar ik ga toch de komende tijd SAQs, Stupidly Asked Questions, beantwoorden: de stomste vragen die ik online tegenkwam. Zoals:

Waarom zie ik steeds speelkaarten en anderen niet ?

Lees meer

Uitvluchtroute

Dit is de ingang. Hier moet je het verhaal binnen. Daar heb ik speciaal die eerste openingszinnen voor ingericht, zodat je daar start met lezen. Die mogen kort en pakkend zijn, daarna trek ik de boel soms wat meer uiteen, het geeft niet, jij bent dan toch al aan het lezen en zo wordt de tekst wat dynamischer. Ik moffel hier vaak de weemoedige bui weg die me tot schrijven heeft aangezet, verstopt onder dikke lagen smeerbare spot. Lekker overdrijven, nog een laag. Mjam, mjam, mjam, zoete koek.
Lees meer

‘Ollander

Terwijl ik wacht bij de deur, neem ik een heel, heel, heel, heel, heel diepe adem.

Zodra ze opendoet en me wil verwelkomen, trek ik haar uitgestoken hand naar me toe en geef haar een stevige knuffel. “Daar ben ik dan !” roep ik uitgelaten. Ze staat verstijfd en verblufd wat te staren. Misschien heeft ze iets geks buiten gezien dat haar heeft doen schrikken. Ik loop het gebouw binnen en roep “Dag allemaal, ik ben er hoor !” Vanachter hun cubicles kijken verbaasde gezichten, enkele mensen doen hun koptelefoons af. Vrolijk hobbel ik een trap op, geen idee waar ik heen ga, ik ben hier immers nog nooit geweest, maar misschien is het deze kant op. Haastig rent de recruiter achter me aan dat het inderdaad die kant op is meneer. “Mooi !” roep ik, “en het is hier goed opgelapt zeg !”
Lees meer