eerst komt er nog een boel
en dan dwarrelt er
een stoflaag op
Er wordt zorgvuldig
een hogere stapel
voor gebouwd
En een gevaarlijk
wankele waar
vergeten vellen
papier uit steken
en maanden zal ik
me afvragen wat
erop staat, tot
nieuwsgierigheid
Alles om, en
ook de hoge stapel, en
plots zie ik je weer
Verbaasd
in mijn handen, gekoesterd
verwonderd dat je hier nog
bent
Waar was je nou
al die tijd ???
Dit titelgedicht verscheen in
“Onderop De Stapel Rechts”
De vierde dichtbundel van René van Densen verkent als thema verhuizen, transitie van één situatie naar een andere. Waarbij je altijd dingen kwijtraakt, maar er ook iets nieuws ontstaat, gesymboliseerd door kleine poëziedoosjes die je kunt uitknippen en die een nieuw gedicht vormen, maar waarbij je dan wel zes andere gedichten moet laten verdwijnen. Verdeeld in metaforische ruimtes in een nieuw huis verkent Van Densen wat je wel of niet mee moet nemen.
“Er lopen tig dichters rond in Nederland en Vlaanderen die al blij zouden zijn met de kruimels die van van Densens tafel vallen.” – Anton Voloshin
