Smile….

Daar sta je danMijn mailbox zit er vol mee, met grappige reacties, maar vooral schrijven ze veel: Smile, je staat op Geenstijl. Het is zowaar ook zo. Okee. Het was een gek dagje gisteren. Zo schrijf je maandenlang teksten hier en op facebook – wat zeg ik, alweer ruim een jaar, elke dag – en zo slaan poterdorie je Marktplaats tekstjes aan. Marktplaatstekstjes. Ja echt. Schijnbaar zijn ze een hit. Vind ik niet erg, want zo verkoop ik zowaar die oude dvds nog een beetje (ik kan het geld verdomd goed gebruiken) maar wutfuk. Misschien dat ik vanaf nu gewoon alleen maar marktplaatstekstjes moet gaan schrijven. Ik kreeg zelfs aanbiedingen om hier of daar te gaan bloggen, ik kreeg fanmail, ik kreeg natuurlijk wat reaguurderstront over me heen (hoort erbij) en de analytics van deze website zijn ook heel erg grappig vandaag. Enfin, hopelijk gaat vandaag weer iedereen normaal doen. PS: deeveedeetje kopen ?

Elfde filmgedicht: Inland Empire (2006)

front-040414-videos-202x130Ik ben een man van mijn woord, maar soms wel van mijn eigen tijd. Daarom kom ik nu, ten lange leste, een afspraak na, en presenteer ik mijn elfde filmgedicht: Inland Empire.

Wacht even René, huhwat ? Filmgedicht ?

De trouwere volgers wisten dit al, maar al een paar jaar schrijf ik op onregelmatige basis gedichten om bij filmvertoningen voor te dragen. Dit doe ik vooral – althans, bijna exclusief, zie voetnoot – op speciaal verzoek van het sympathieke Gentse kunstenaars- en dichterscollectief De Wolven van La Mancha. In 2012 begonnen zij met een maandelijkse filmavond in café Los Perros Calientes, en ze vroegen de leden van het collectief (ik was toen ook officieel lid) om één film uit te kiezen, een gedicht erbij te schrijven, en dat te komen voordragen. Ik woonde echter niet meer in Gent maar opnieuw in Tilburg, en om even op de woensdagavond af te reizen en de volgende dag dus verlof te moeten nemen van mijn betaalde werk, was ingewikkeld. Ik stelde een compromis voor: wat als ik bij elke film een gedicht schreef, zolang zij konden zorgen dat iemand het voordroeg ? Dan kon er altijd, zo mogelijk, nóg een dichter zijn eigen interpretatie komen brengen, maar waren ze verzekerd van minimaal één gedicht. Het antwoord: Dat vinden wij een prachtig compromis.

Anderhalf seizoen

Aldus geschiedde. Het eerste seizoen blonk uit in prachtige filmkeuzes. Aangezien ik in Tilburg deze films van tevoren bekeek om er een gedicht bij te schrijven, smulde ik van mijn cinematisch dieet. De verantwoordelijke voor deze uitmuntende keuzes is Jan De Lille – ik noem gewoon even man en paard. Helaas trok, wie zal zeggen waaróm, deze reeks filmavonden maar beperkt publiek. Toch werd er nóg een seizoen aan geplakt het jaar erop. Met goede hoop dat de toeloop groter zou zijn. Toevallig kon ik ook één keer wel zelf mijn gedicht komen presenteren, en heb ik het met eigen ogen gezien: in het café was ruimte genoeg en alles was tot in de puntjes verzorgd, maar als er tien man zat te kijken, denk ik dat ik al mensen dubbel heb geteld. Enorm spijtig.

“Ik maak de hele reeks af !”

Er werd dan ook, ongeveer na anderhalf seizoen, besloten ermee te stoppen. Geen gratis film meer. Maar ik riep, overmoedig, dat ik de reeks af zou kijken en álle filmgedichten nog zou schrijven. Dat deed ik ook. Het onvertoonde PI (de eerste film die nog vertoond zou worden als er niet gestopt was) heeft een filmgedicht. Ik ben nog naarstig op zoek naar de film Skin, die daarna zou komen, dus die ben ik de mensen nog schuldig. Maar de film waarmee kijkseizoen 2 zou afgesloten worden, is de David Lynch film Inland Empire. En omdat, als ik iets beloof, ik het ook doe, is daar dus nu ook een filmgedicht bij geschreven.

Nog één te gaan…. Ik blijf zoeken naar de laatste film.

Kom dat eens bij mijn film doen René

Voetnoot: tijdens La Ville Perdu dit afgelopen voorjaar, presenteerde ik ook een filmgedicht in de Tuin van Heden, voor een heel ander collectief. Ik sta dan ook open voor elke filmvertoning die het wel ziet zitten om er poëzie aan te koppelen. Heb je interesse ? Stuur me gewoon even een berichtje.

Prozacstad: de Poëtische Logikwiz (Gentse Feesten 2014)

Gentse Feesten 2014
Ik kondigde het al aan: over een paar weekjes treed ik op tijdens de Gentse Feesten. Tijd voor een kleine update, want ik ga iets speciaals doen. Puzzelliefhebbers opgelet !

Geen idee of dit ooit eerder is gedaan: het optreden wordt een poëtische logikwiz. Ja, dat leest u goed. Tijdens Zaradi Tebe mocht een handvol luisteraars al mijn eerste probeerteksten horen over de inwoners van ‘Prozacstad’. Mijn bedoeling is dit concept steeds verder uit te werken tot er een bescheiden theaterconcept ontstaat, maar voor nu probeer ik elke stap het thema in een nieuwe richting te duwen. De personages die in mijn gedichten opgevoerd worden, worden steeds gedetailleerder en gaan ook met elkaar interacteren. De goede luisteraar zal hierdoor veel over deze persoonlijkheden te weten komen.

En zo kan er dus, vermits men goed luistert, een logigram ingevuld worden tijdens mijn voordracht. Hieruit ontstaat, via de laatste in te vullen antwoorden, een nieuw gedicht. Bovendien valt er aan het eind van mijn voordracht nog iets te winnen. Kom dus zeker zaterdag 19 juli naar Los Perros Calientes in Gent en puzzel mee !

Binnenkort: Strips ! Oúde strips zelfs !

cover-probeersel-boek1Lang, lang geleden en in een heel andere wereld… Er was een tijd vóórdat ik schreef. Ja, echt waar. Toen tekende ik. Strips. Ze verschenen ook op internet, en met een beetje zoeken kunt u er nog wel een aantal van terugvinden. Mijn belangrijkste en meest tijdrovende werk was een vijfdelige filosofisch getinte graphic novel reeks rondom een jongeman die na een stevige zuipronde zijn geheugen kwijtgeraakt is. De naam van deze strip was Probeersel.

Vandaag heb ik officieel de offerte aangevraagd voor boek 1 van deze quintologie. Ik beschouw deze vijf boeken als mijn allerbeste werk ooit ooit OOIT. Dus het moet ook maar eens gebundeld worden. Binnenkort verschijnt deel 1, in full-colour, in een kleine oplage. 90 pagina’s, en alle oorspronkelijke (gebrekkige) dialogen, kleurfouten, tenenkrommende tekenstijlen en -foutjes zijn, uit respect voor het oorspronkelijke werk, intact gehouden. Dus, lees eens een 17 jaar oude strip van mijn hand en bestel dit boek ! (Binnenkort dan dus.)

AVS Regionale TV Gent over Zaradi Tebe

Zaradi Tebe 2014Het was leuk dit weekend, in Gent: Zaradi Tebe. Ondanks het vroege tijdstip op de zaterdagmiddag mocht mijn optreden toch op wat belangstelling rekenen. Niet in het minst van een charmante verslaggeefster van AVS, de regionale televisie in Gent. Ze deed een item over Zaradi Tebe waar ik even in vermeld wordt. Ze had ook een kort interviewtje afgenomen, maar dat blijkt er toch uitgeknipt. Ik ben ook niet zo goed in interviews dus ik begrijp dat wel.

Er zijn, naar het schijnt, opnames van mijn optreden gemaakt. Zodra ik daar meer van weet, leest u het uiteraard hier. In het item ziet u een fragmentje.

Zaradi Tebe 2014

Download: Golden Mile van Turnhout (PDF)

Golden Mile van TurnhoutSoms verbaast het me dat ik überhaupt bezittingen heb, want ik geef constant alles weg. Nu dus weer. Een tijdje terug ging ik met een vriendengroep de uitdaging aan om een route van twaalf cafés af te leggen. De route heb ik zelf geselecteerd en ik ontwierp er ook een kaartje bij. Vanaf vandaag is dat gewoon te downloaden. Dan kunt u ook op avontuur. Gewoon, gratis. Natuurlijk vind ik verslag achteraf altijd leuk om te lezen of te horen. En handige ondernemers die denken hahaaaaa, gratis, hier gaan we misbruik van maken, dat mag dan weer niét van mij. Stouterds. Maar de echte avontubier mag in onze voetpaden treden. Even printen, bijknippen, vouwen en je kunt los.

Visitekaartjes met gedichten

Visitekaartje 1Maandag komen ze binnen. Dus als ik ergens een publieke verschijning maak, vraag er mij eentje. Een visitekaartje. Met wat geluk heb ik er dan een paar op zak. Ik ga telkens een kleine oplage visitekaartjes uitbrengen met een gedicht. Zodra die reeks op is, komt er dus een kaartje met een ander gedicht. Benieuwd of het iemand gaat lukken ze allemaal te verzamelen. Op Facebook heb ik dit nieuws ook gedeeld, en daar begon meteen al een vervelende man te vragen wat er te winnen valt als je ze allemaal verzamelt. Ik hoéf geen leuke kaartjes voor de weggeef te maken hè mensen. Dit kost ook weer tijd en geld en levert geen cent op. Maar nog is dat niet genoeg. Altijd moeten mensen maar meer. Bekijk het maar. Een gratis gedicht op een gratis visitekaartje, daar hou ik het bij. Hebberts. Dit is alvast het eerste gedicht:

René van Densen op Zaradi Tebe

Zaradi Tebe 2014
Eigenlijk was hij van plan lekker anoniem tussen het publiek in de zon te genieten van de gebruikelijk fantastische line-up op het sympathieke Gentse eco-festival Zaradi Tebe (14-15 juni). Mooi niet, dacht de organisatie. Alle drie de vorige edities werd René verzocht iets te komen doen. Het was alledrie de keren iets idioots. Zoals het publiek voor laten lezen uit de Kerk van de Kalebas, of vóór het WK2010 voor een park vol Belgen ‘haat mij’ te declameren in een Oranje Jup Holland Jup shirt. En dus staat hij nu alsnog wederom op het programma. Ze hadden hem ook zich gewoon zat kunnen laten drinken in het gras. Zelf weten. Het is nog onbekend wat René gaat doen…

UPDATE – Ook dit jaar staat René’s naam niet in het promofilmpje. Tot grote tevredenheid !

Dagelijks verhaaltje

BamboepenIk ben een schrijver. Schrijvers schrijven. Dat is me toch ooit verteld. Dus, ongeveer sinds de start van deze site, verschijnen hier dagelijks verhaaltjes. Die ik geschreven heb. Voor u. U mag ze lezen. Zomaar. En de volgende dag weer een. Ik schrijf stevig door. Vraag ik niks voor terug. U mag reageren. Hoeft niet. U kunt er ook voor kiezen om ze niet te lezen. Of andere verhaaltjes te gaan lezen. Mag gewoon ! Sterker, kan ik u een paar schrijvers aanraden ?