Bezie nu
die ógen !
Die lách !
Die… ja, alles !
Dit is er dus één.
Zo één
waar de dag
extra z’n best
voor doet.
Zo één
waar een stoplicht
langer voor
op groen staat
En de zon
even tussen
de wolken door
komt loeren
Om te zien
waar wij allemaal
naar staren.
Ja, ja mensen.
Dit is er nu één.
Kijk maar eens goed.
Zou ze nu
per ongeluk zo zijn ?
Of is ze pardoes
de baarmoeder uit
ontworpen ?
Dit is er zo één.
U droomt het niet,
kijk, daar zit ze.
Ze bestaat
om de oneerlijkheid
van het leven
te illustreren
Kijk toch eens,
alles, álles:
té perfect !
Ze zou in feite
niet moeten mogen.
Maar: hier zit ze dan.
Maar wacht, even
een nadere inspectie…
Is het allemaal
wel zo glad
en zo vol ?
Is het eigenlijk
allemaal wel
écht ?
Je zou toch zeggen
dat dit hier…
een smeerseltje wellicht ?
En ik weet niet
of u het gezien had
maar ze zijn
niet gelijk.
Kijkt u straks zelf maar.
Een terloopse
stiekeme blik
of een onbeschaamd
uitgebreid onderzoek.
Overtuig uzelf
voldoende,
neem zeker
met mijn woord
geen genoegen !
Maar u zult het
zelf wel zien:
ik heb gelijk.
Ha, wat een geruststelling
adem maar weer uit.
Ze is blijkbaar
ook maar een sterveling.
