René van Densen

Schrijver, dichter, blogger, mafkees

Kaftloos

Audio stories Korte proza

Belgeninvasie

Rene van Densen Geen reacties

Net voor de middag komt het berichtje binnen: de grootste gek van Gent is onderweg naar Tilburg. Ik twijfel direct tussen twee mensen: de meest fameuze gek en de écht idiootste gek. Ik vraag om meer informatie maar krijg geen antwoord. Ik bel de écht idiootste gek op. Die weet van niks. Daar is mijn vraag mee beantwoord: de man die verguisd wordt door zijn eigen stad, is onderhand bijna in mijn stad. Ik vraag me – onmiddellijk – af of ik hem ooit mijn adres heb gegeven. Het antwoord is niet helder. De rest van de dag wacht ik angstig af of mijn deurbel gaat.
Lees meer

Audio stories Korte proza

Takkie

Rene van Densen Geen reacties

Verbaasd keek Blaadje naar Takkie, haar beste vriendje. Daar kon ze altijd op vertrouwen. Maar Takkie keek niet vrolijk vandaag. Blaadje vroeg waarom Takkie zo droef erbij hing. Het had immers voldoende geregend de laatste tijd en met de boom ging het dus prima. Je zou denken dat Takkie dan toch ook meegenoot van het succes. “Hee Takkie,” zei Blaadje, “lach eens ! Het leven is toch prachtig ? Je hoort bij een vruchtbare boom die in tijden niet zo mooi gebloeid heeft.” Takkie moffelde een binnensmondse snik en zei: “De boom kan de boom in.” Hij draaide zich om. Blaadje snapte er niks van.
Lees meer

Audio stories Korte proza

Oeiii

Rene van Densen Geen reacties

“Goedemiddag, René van Densen Producties,” neem ik de telefoon op. Even een verwarde stilte, dan klinkt er een schuchter meisjesstemmetje: “Eh, ja, dag meneer Van Densen. Goedemiddag. Ik bel over uw sollicitatie op onze vacature van tekstschrijver.” Ze probeert direct de controle terug te pakken. Vooruit, dat gun ik haar. Eventjes. Ik zet de pornofilm even op pauze. “Zegt u het maar.” Mijn telefoon is praktisch antiek: achtergrondgeluiden klinken als onherkenbare ruis. “Ja, nou, we hebben naar uw CV gekeken en willen u graag uitnodigen voor een gesprek.”
Lees meer

Audio stories Korte proza

Goed nieuws voor de Poëzie

Rene van Densen Geen reacties

Er is goed nieuws voor de poëzie. Binnen Prozacstad toch. Een vrijwel unieke performance zal worden opgevoerd, voor een geïnteresseerd publiek. Een multidisciplinaire kunstuiting met één stem. Dat op onnavolgbare wijze de poëzie op een hoger niveau beacht te tillen. Dat staat er in het persbericht. Een zwerm journalisten haast zich naar de persconferentie om hier meer van te weten te komen.
Lees meer

Audio stories Korte proza

Stilte

Rene van Densen Geen reacties

Ik knuffel wat met de stilte, maar die is er toch niet echt bij. Piekerend staart de stilte omhoog. Ik vraag of de stilte echt moet gaan. Hij knikt. Verplichtingen. De stilte moet altijd ergens zijn. Haast, haast, haast. Er is veel vraag naar de stilte. En waar de stilte weer verdwijnt, zwelt direct het geluid op. Waardoor ook daar onmiddellijk de vraag naar de stilte weer ontstaat. In feite neemt die vraag hand over hand toe. De stilte zucht wat.
Lees meer

Audio stories Korte proza

Loewak

Rene van Densen Geen reacties

Bij de uitgang van het station van zijn stad is mijn goede vriend Joubert Pignon nog blij om me te zien. Zijn warrige blonde haar piekt glunderig in alle windrichtingen. We schudden warme handen. Bijna 24 uur later is het eigenlijk meer lastig dat ik er nog ben. Ik vertrek ook spoedig, zo ben ik wel. Joubert is te lief en te beleefd om te zeggen dat hij liever had dat ik op zou rotten. Om de tijd te doden vertel ik over de Loewak. De loewak is een soort boomkat in India. Ik weet dit omdat mijn huisgenoot in Prozacstad dit op TV keek en ik was er toevallig bij. De kat produceert koffie. Op een bijzondere manier. Hij eet koffiebonen maar verteert enkel de vrucht. Omdat de loewak enkel de lekkerste vruchten opeet, bevat zijn poep de beste geselecteerde bonen. De koffie is heel duur want er moeten telkens bonen uit kattepoep geplukt worden. En ook nog gewassen, hoop ik.
Lees meer

Audio stories Korte proza

Vergeeld

Rene van Densen Geen reacties

Veel hoekiger, en met een dakraam. Het is maar één voorbeeld. De werkelijkheid, andermans geheugens en zelfs de foto’s spreken me tegen, maar zo herinner ik me de auto die we hadden toen ik opgroeide. Als dat nu de enige verkeerde herinnering was, kon ik mezelf wel vertrouwen. Maar mijn inwendig fotoboek is vergeeld en alle plaatjes zijn volledig subjectief ingekleurd. Misschien zat er inderdaad geen autodak in, maar heb ik jarenlang gedagdroomd hoe het zou zijn dat er een autodak in zat. Dat open kon. Verfrissing, en uitzicht op het blauw en de wolken boven ons. Mijn werkelijkheid wordt prima, en in hoog detail, opgeslagen in die walnoot bovenaan mijn nekwervels. Maar dat is blijkbaar niet noodzakelijk de werkelijkheid van anderen.
Lees meer

Audio stories Korte proza

Mannen

Rene van Densen 2 Reacties

In het nieuws en op het internet lees ik een boel vrouwen die boos zijn dat ze niet als gelijkwaardig aan mannen gezien worden. Dat is, helaas voor hen, niks nieuws. Dit lees ik al heel lang in het nieuws en op het internet. Of dat boos zijn helpt, weet ik dus niet. Of het, ha ha, kwaad kan, weet ik eigenlijk ook niet. Ik wil het heel erg met de vrouwen eens zijn. Gelijke rechten enzovoorts. Uiteraard. Volledig mee eens. Dat is mij ook van jongs af aan aangeleerd. En tegelijkertijd dat gedoe met deuren openhouden en zo. Ik vond het wat verwarrend, maar als je jong bent, is je geest flexibel en neem je veel voor waar aan.
Lees meer

Audio stories Korte proza

Driedee

Rene van Densen 2 Reacties

Aan de ingang van de bioscoop treffen we elkaar. De Krullenzeeuw zit van de zon te genieten. De Opperpater rookt. Als u de Opperpater nog nooit heeft zien roken, moet u zich daar een sigaret bij voorstellen die brandt alsof het de lont van een tekenfilmbom is. Zo snel dus. Al vlug kunnen we dus naar binnen. Voor de mensen die heel lang niet meer in een bioscoop zijn geweest: binnen in de bioscoop mag je niet meer roken.

In de hal staat een lange rij. Er staan ook automaten. Eerst staan we in de rij. Die gaat enorm traag. Ik had op de site van de bioscoop gezien dat ze personeel zochten. Ik kan dit veel sneller, denk ik ongeduldig. Maar niks teruggehoord. Dat mensen hun kaartje op tijd voor de film kunnen aanschaffen, is geen prioriteit. De Opperpater wijst naar de automaten. We zuchten en stappen uit de rij.
Lees meer

Audio stories Korte proza

Bril

Rene van Densen Geen reacties

Het brilmeisje op TV kijkt er wat vies bij. Ze heeft een strenge knot en een hip dik montuur. Ze kijkt zuinig. Het onderwerp gaat blijkbaar over het fenomeen dat mensen waarmee je uit bent, tussendoor op hun telefoon kijken. Er zitten dan, volgens het zuinigkijkmeisje, ineens allemaal andere mensen in het gezelschap waarmee de ander zit te praten. En zij niet. Dat vindt ze duidelijk maar niks. Ze vraagt zich af hoe de ander het zou vinden als ze daar ter plekke een boek zou openslaan. ‘Even een alinea lezen.’ De presentator zegt dat dat een goede vergelijking is. Hij zegt dat het gesprek zo hier even op doorgaat, maar eerst kijkt hij even naar de meldingen van Twitter. Niemand lacht om de ironie.
Lees meer

  1. Pagina's:
  3. 1
  4. ...
  5. 48
  6. 49
  7. 50
  8. 51
  9. 52
  10. 53
  11. 54
  12. ...
  13. 66

« Vorige pagina — Volgende pagina »

Je miste

Audio stories Korte proza

Filezicht

Poëzie

Handschouders

Audio stories Korte proza

Zo’n vent waar ik wel heel erg iets van vind

Poëzie

Wilgenvallig