Kaftloos

Zo’n vent waar ik wel heel erg iets van vind

Er is geen onrealistische kans dat ik iets van jou vind, zelfs al ken ik je helemaal niet. Maar daar ga je op die openingszin na niets van merken. Ik doe namelijk erg mijn best om niet te vinden, en als ik al iets vind, dan er vooral zo weinig mogelijk uiting aan te geven. Ik zoek namelijk niet meer, en wie niet zoekt moet ook niet zo van het vinden zijn, vind ik, denk ik, misschien. Dus als ik inderdaad al iets van jou en van dat ene dat jij constant loopt te doen, vind, dan zul je nooit ontdekken dat ik daar iets van vind. Maar er zijn uitzonderingen. Vind ik.
Lees meer

Oude fiets

Als ik de winkel weer buitenkom, staat mijn fiets moederziel alleen. Alle damesfietsen die links en rechts geparkeerd stonden, zijn er vandoor. Misschien was mijn fiets heel saai gezelschap. Kon hij alleen maar praten over hoe het hier toch veel veranderd is vergeleken met vroeger. Of over de politiek. Of voetbal. Of over een concert van Nick Cave waar hij over de omheining was binnengeklommen en daarbij zijn hand had opengesneden en net de zaal binnenkwam met zijn bloedende rechterhand opgestoken toen Cave Red Right Hand begon te spelen en het hele publiek voor hem opzij ging omdat ze dachten dat het deel van de show was. Of over bitcoin.
Lees meer

Reisbureau De Barkruk

Nu door een oorlog die geen oorlog is alle fossiel aangedreven verplaatsingen onbetaalbaar zijn geworden, zit plots de plaatselijke vakantiebestemming in de lift. Sterker, het zijn topdagen bij Reisbureau De Barkruk (“Schuif gewoon maar aan”), het burootje dat ik begonnen ben in mijn stamkroeg. Als handige Nederlander laat ik geen kans onbenut uiteraard. Zeker singles en mensen die even zonder de kinderen weg willen zijn, maken gretig gebruik van mijn diensten. Het enige probleem is dat niemand wil betalen voor deze reisbestemming. Zonder blikken of blozen schuiven mensen maar gratis aan de stamtafel aan. Ik begin me vragen te stellen bij mijn businessmodel.
Lees meer