René van Densen

Schrijver, dichter, blogger, mafkees

Introspectieve Sprookjes En Andere Tijdverspilling

Audio stories Korte proza

Ver zwelgen

Rene van Densen Geen reacties


Op het eind zijn ze verdwenen. Niemand weet waar ze heen zijn. Maar eerst zit Charles op een bankje. Je schrijft Charles maar spreekt zijn naam uit als Sjarrel. Sjarrel zit wat voor zich uit te staren. Hij zou het liefst verzwolgen worden. Niks ziet hij meer zitten. Ook zichzelf niet. Ondanks het bankje. Sjarrel zit er doorhéén. Hij wil niet meer, hij kan niet meer, en het enige dat hij kan denken is wat er na dit leven gebeurt. Hoe je lijf verteerd wordt en weer onderdeel uitmaakt van alle andere leven. Dat zou hij nu wel willen. Zo zit Sjarrel te zwelgen over verzwolgen worden.
Lees meer

Audio stories Korte proza

Boeven

Rene van Densen Geen reacties

Er is een boel stennis in  Sint Isidorushoeve. In de hoeve van boer Doeve hebben boeven toegeslagen. Ze stalen zijn computer, zijn collectie antieke schroeven, en zijn wagen. Dergelijks verwacht je eerder in Schagen, maar daar doet men nu blaasproeven en boeven laten zich niet belagen. Vette pech voor boer Doeve, die bedroefde groeven in zijn gelaat toelaat. Waar de boeven nu vertoeven is een raadsel, want de boeven zijn foetsie. De boeven deden poef en waren feitelijk aan het poeven. Ze lichtten vluchtig de hoeven. Met nauwkeurig sporenonderzoek en DNA-proeven poogt de politie de boeven nu achterna te zoeven.
Lees meer

Audio stories Korte proza

Droefkaas

Rene van Densen Geen reacties

Sad cheese

Slap en futloos, zo voelde hij zich. De droefkaas zag het allemaal niet meer zitten. Hoe hard hij ook geprobeerd had te bemiddelen, hij vormde hooguit een scheidingslijn tussen de twee boterhammen. En de boterhammen boterden niet met elkaar. Dan kon de broodzak wel heel graag willen dat er sprake was van één brood, maar de sneeën hadden daar heel andere ideeën over. Hoe strak het plastic ook rond de broodplakken samentrok, het minste geringste zorgde dat de boel weer uiteen viel.
Lees meer

Audio stories Korte proza

In de details (sprookje)

Rene van Densen Geen reacties

Gefrustreerd trilden de vingers van de Duivel boven het toetsenbord. Kom op, verman je. Die éne email moet nog even weg. Dan door naar het volgende punt op de to do lijst. Voetje voor voetje, stap voor stap. Niet denken aan de enorme bulk werk die iedere dag alleen maar leek te groeien en nooit af komt. Concentreer je. Geachte… wacht, geachte wie ook alweer ? Vertwijfeld greep de Duivel naar zijn horens.
Lees meer

Audio stories Korte proza

De introverte cactus (sprookje)

Rene van Densen Geen reacties

Voluptueus stond hij daar, de cactus. In de zon. Veel meer doen cactussen ogenschijnlijk doorgaans ook niet. Beetje staan, daar houdt het wel mee op. Soms wat bloeien of groeien. Er zijn heldere aanleidingen dat nog geen cactus het tot geloofwaardige actiefilmster heeft geschopt, wil ik maar zeggen. Enfin, ik zou graag nu beweren dat deze bewuste cactus een uitzondering op die regel was, maar helaas, uiterlijke inactie was ook bij hem van toepassing. Een bewuste cactus was het echter zeer zeker wel. Een ronduit introverte cactus zelfs, durf ik wel te stellen.
Lees meer

Audio stories Korte proza

Kiwi’s in de ballenbak (sprookje)

Rene van Densen Geen reacties

Voorzichtig opende de kiwi zijn ogen en keek om hem heen. Felle neonkleuren omringden hem. Even dacht hij dat hij gestorven was, maar de bonte kleurenboel kwam hem weinig sacraal over. Ook de geuren die zijn snavel penetreerden kon hij moeilijk als verheven bestempelen. Maar zomaar iets bestempelen lag ook niet in zijn aard. Voor een kiwi, zelfs voor een kiwi, had hij een danig onderontwikkelde geldingsdrang in de realiteit. Men zou het met een beetje goede wil zelfs faalangst kunnen noemen. Als benoemen ook al niet iets was waar de kiwi liefst ver bij wegbleef. En zo wentelde hij zich nog even in zelfontwijkende faalangst en kleurige plastic ballen. Maar dat kon niet blijven duren natuurlijk. De realiteit zou zich ongetwijfeld weer komen opdringen. Hij kon het beter voorblijven, besloot hij. Halfslachtig. Want besluiten was ook zo zijn ding niet. Hij schudde zijn pluizige vacht behoedzaam en heropende zijn ogen.
Lees meer

  1. Pagina's:
  3. 1
  4. 2

« Vorige pagina

Je miste

Poëzie

Wilgenvallig

Audio stories Korte proza

Oude fiets

Poëzie

Anything

Audio stories Korte proza

Hoeft niet