Gesprekken
Rene van Densen Dat gesprek
Verderop dat
Gaat over vroegâh
En dat verderop
Dat gaat over
nu
En dat vlakbij
Dat gaat over
Nu denken over vroegâh
En dat verderop
Dat gaat over
Niks
Ah, het is
De rookruimte
Lees meer
2016
Rexit, oftewel: de schop na, 1 dec a.s.
Met vrienden als deze… Nee, grapje. Oke, dus ik heb een paar maanden geleden mijn spullen en kat bijeen gepakt en ben (terug)verhuisd naar Gent. Daaraan voorafgaand werd er een min of meer verrassings-BBQ georganiseerd door mijn vrienden en schrijfcollega’s in het Tilburgse, wat een grootse gezellige boel werd. Maar deze groep is nog verder gegaan: er is een volledig boek bij elkaar geschreven ter ere van mijn afscheid van Tilburg. Het moet niet gekker worden.
En deze donderdag wordt het boek dus gepresenteerd, in Tilburg. Met optredens van (zeer gewaardeerde) muzikanten, dichters en meer malloten. Ik ben er zelf ook bij. Schijnbaar wordt van mij verwacht dat ik erbij ga liggen op een bank zoals bij de fameuze filmavonden – vaste lezers weten dat ik het hier over ‘club Blini’ heb, waar ook de meeste kortverhalen rondom De Opperpater plaatsvonden. Die trouwens beloofd heeft er ook bij te zijn. Het wordt een gekke, absurdistische avond met insider- en outsiderjokes, kutbinnenlanders, drank, en een boekje genaamd ‘The Rexit’ (uiteraard een knipoog naar die rare anti-EU beslissing in Groot Brittannië dit jaar). Presentatie: AHJ Dautzenberg en Frank van den Nieuwenhuizen. Initiatief en organisatie: Paul van Est.
Iedereen is welkom, entree (inkom) is variabel. U leest er alles over op onderstaande links.
De Kunstmaan, Tilburg / Stedekestraat 72 (loopafstand van CS noordzijde) / 19u30 – 23u00 / Entree: dobbelen
Nooit, weer
Stel: nooit meer hozen
Geen ijs, geen plas
Maar ook nooit meer verpozen
In zonverdronken gras.
Lees meer
Dan zijn er ook dichters die gewoon doodgaan
Op 13 oktober jongstleden ontviel het Nederlandstalige poëzielandschap een.. ja, wat, eigenlijk ? Een natuurkracht, zou ik het vermoedelijk noemen. Een fenomeen. Een eenhoorn. Anderen, hijzelf zeker, noemden hem een neo-beatnik. Hoe dan ook: Derrel Niemeijer was ineens niet meer onder ons. Een bevlogen organisator van waanzin, een onnavolgbaar poëet, een enorm grappige man om mee in het café te zitten, en zoveel meer. Zelf kende ik Derrel ook, al vrees ik dat velen hem beter kenden. Maar de gesprekken die ik met hem hadden gehad, waren intens, persoonlijk, hilarisch, bevreemdend en vol gas creatief. Dan is het bizar als zo’n man – hij was potver mijn leeftijd… – ineens weg is.
Lees meer
Eerste experimentje met 360 graden poëzie: “Dulle Griet”
Natuurlijk ben ik nog lang niet tevreden met mijn allereerste 360 graden poëzie filmpje. Dat kan veel beter. Ik ben er gewoon nog niet achter hoe ik dingen kan bewerken, beeld kan invoegen, contrast en kleur kan aanpassen, geluid kan oppoetsen (want oei oei die wínd in het filmpje !) en natuurlijk hoe ik simpelweg even begin en eind kan inknippen. Maar dat komt wel. Voor nu: mijn eerste 360 graden gedicht, op locatie, bij De Dulle Griet in Gent. En voor mensen met een smartphone, ik heb al gezien dat hij er daar stukken beter op uitziet én reageert dan op een laptop. Een mens zou bijna zeggen dat het meevalt. More coming soon !
Lees meer
Ach heden
Ach wee, ach heden
we zijn weer verleden
vergeten, vergoten
onverdroten
verlaat en verloor
het terugspoor
Lees meer
Deze afloop
Er liggen druppels op de bar
en één ernaast, op een doosje
of een iPhone hoesje
afhankelijk van wat u zich
liever inbeeldt, want
Deze lezing is van u.
Lees meer
Het beste heden
Het was een klein kind, een meisje, met spiderman schminck op haar gelaat, Vos. En ik las jouw woorden, want die lees ik altijd als mijn ziel wat zalf behoeft, en dronk een pint, zo een uit blik, maar dat geeft niet, in de trein heeft men doorgaans geen bar. Toch niet de treinen waar ik mee rijd. En hij zat stampensvol, Vos. De mensen verdrongen zich om een staanplaats in de gangen. En het meisje was haar mama kwijt en aan het wenen.
Nu zat ik, letterlijk, niet in een positie waarin het evident was om haar te helpen. Gewedged tussen volk in het uitstapdeel van de coupé en de deur van de conducteursruimte. Maar een medeslachtoffer in dat deel van de trein, een leuk meisje zelfs, ontfermde zich direct over het kind en ging mee haar mama zoeken. Ze toog achter het kind aan, de coupédrukte in. Ik benijdde haar niet, maar was lafjes opgelucht dat zich iemand over het kind ontfermde en dat ik het niet moest zijn. En ik las door. Hoe je woordelijk langs de twee rivieren in Gent flaneert met een pul bier en je verwondert over de druktemakerij. Kalm zalfde ik mijn ziel en mijn keel.
Lees meer
Nieuwe video: Zegewagen
Nog even over dat Halloween / Tarotkaarten-project waar ik ook aan meegewerkt heb: om half negen die avond verscheen op Facebook (op mijn speciale facebook pagina die u ongetwijfeld vindikleukt, toch ?) exclusief alvast de video horend bij mijn live voorgedragen gedicht. Daar bofte de thuisblijver mee, want in tegenstelling tot wat ik verwachtte was ik niet de 7e voordrager (ik had kaart nummer 7) maar was dat volledig willekeur en trok het publiek zelf steeds de bijbehorende kaart. Ik was live zo ongeveer als een van de laatsten aan de beurt. Maar goed, het was wel een interessant avondje en een mooi project. Blij om er deel van uitgemaakt te hebben. En voor iedereen die er wel of niet was: de video !
Lees meer
