2016

Schroom

Natuurlijk, haar kinderen hadden het, dat is al vaak een slecht teken. Vervolgens zijzelf. Dus waarom was ik zo arrogant te denken dat ik de dans zou ontspringen, vraag ik me af, terwijl in twee richtingen tegelijk zich mijn avondmaal mijn lijf uitperst. Daar ging de heerlijke tomatensoep uit het kerstpakket – wellicht had ik hem toch beter bewaard voor de Feestdagen. En wat er vanonder uit loopt wil ik niet eens weten, maar het is dun, het spettert en het lijkt mijn bilharen weg te schroeien.
Lees meer

Woensdag bij de Spannende Manne !

Ik ben hard bezig met de nieuwe eindejaarsvideo, maar dat jaar is nog helemaal niet ten einde potdorie ! Deze woensdagavond zit ik in de studio bij de Spannende Manne. Ik zit daar niet alleen: de gastheren zijn er dan ook. Dat hebben ze me expliciet beloofd. Iets té expliciet als u het mij vraagt. Dus als u iemand 2 uur lang ‘hallo, is daar iemand ?’ hoort vragen, dan ben ik er weer ingetrapt. Maar laten we uitgaan van goede intenties. 21u00 – 23u00.

Ook in de studio dan, als alles goed gaat: Daan Taks. Eveneens een fijne dichter. En heel veel prettige muziek en zo. En humor en bier. Chaos, dat is mij beloofd, chaos. We gaan het meemaken. Op de digitaalkabel zit het ergens in Tilburg. En op een FM frequentie (Ether op 107.6. Analoog op 87.5). Oh, u woont niet in Tilburg ? Ik toch ook niet, gekkie ! Je kunt ook live streaming luisteren want de techniek staat voor niks. En aflevering gemist ? Dan staat het waarschijnlijk donderdag hier ongeveer online. Nou; verzin nu nog maar eens een excuus om niet te luisteren.

Bookleg

Op het terras vraagt een wildvreemde man of ik zijn boek wil signeren. Ik ken de man niet en verkoop al mijn boekjes zelf, behalve mijn debuut dat wél goed verkocht. Ook sta ik in wat bloemlezingen, dus het kan, dat ik de man niet ken. Ik zeg goed.
Hij geeft me een boek aan dat dezelfde titel draagt als mijn laatste prozabundel. Maar in sierlijk dameshandschrift op de kaft geschreven met eronder een streep en dan mijn naam. Het handschrift oogt herkenbaar. Verwonderd keer ik het boek om. Er staat een foto afgebeeld van mij als klein kind, in zwembroek, in een rare houding. Ik herken de foto: ik deed of ik een postmodern kunstwerk was.
Lees meer

Sven


Sommige schrijversvrinden doen serieuze moeite om verhaaltjes te verzinnen om te schrijven. Bij het ontwaken ligt een verse dode muis aan mijn voeteneind. Ik zeg tegen de poes dat ze die goed gevangen heeft en loop dan blootvoets mijn huis uit. Ik woon achter een poort, en wanneer ik die naar straat open vallen er twee mensen binnen. Letterlijk. Blijkbaar stonden ze te leunen.
Lees meer

Lijntjes

Ze keek me met een bezorgde blik aan. Of haar jas mij niet in de weg hing. Ik zat tegenover de vrouw, haar jas hing aan mijn raamkant. Ik schudde nee. Haar jas hing mij niet in de weg. Opgelucht vroeg ze de conducteur hoe laat we in Antwerpen zouden aankomen. En nog wat aanvullende vragen die helder maakten dat haar laatste treinreis een tijdje terug was geweest. De conducteur stond haar geduldig maar zakelijk te woord.
Lees meer