Eerste experimentje met 360 graden poëzie: “Dulle Griet”

Natuurlijk ben ik nog lang niet tevreden met mijn allereerste 360 graden poëzie filmpje. Dat kan veel beter. Ik ben er gewoon nog niet achter hoe ik dingen kan bewerken, beeld kan invoegen, contrast en kleur kan aanpassen, geluid kan oppoetsen (want oei oei die wínd in het filmpje !) en natuurlijk hoe ik simpelweg even begin en eind kan inknippen. Maar dat komt wel. Voor nu: mijn eerste 360 graden gedicht, op locatie, bij De Dulle Griet in Gent. En voor mensen met een smartphone, ik heb al gezien dat hij er daar stukken beter op uitziet én reageert dan op een laptop. Een mens zou bijna zeggen dat het meevalt. More coming soon !

DULLE GRIET

Hier, hier staat ze: onze Dulle Griet.
Maar echt zo dul, dat is ze niet
ze is eerder een sul, een prul

Haar kruit verschoot ze
hooguit een paar meter
daarvan wordt het
vuur niet heter

Maar menig auteur en
menig geboeft
Heeft hier in haar loop de afloop
van een avond vertoefd

En wie van ons kent er niet, geef toe
Het Suske & Wiske boek ?
Even verderop zit een café, noemt óók Griet
zeer geschikt voor een bezoek.

Maar aan Griet haar voeten,
geen duzend en duzend soldaten
Geen vader, zelfs geen kind.
Griet ? Onze Griet ? Die is écht
een alle mans vrind.

En meer dan hier staan, nee.
Dat doet ze niet.
Dus hier staat ze.
Onze
Dulle
Griet.

Share Button

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *