“Dat er met lachende meisjes niks mis is, is ook zo’n uitspraak van likmevestje. Sowieso is de aanname al fout, want bij lachende meisjes denkt iedereen aan sprankelende, sexy jonge dames in luchtige, zomerse kleding. Terwijl een lachend misbaksel soms ook heus wel wat heeft. Zo, ik heb uw aandacht.”
Lees meer
Let maar op
Morgen is er
geen gisteren meer
En anders
ontaardt
zich een beving
En alles bros en
breekbaar
Lees meer
Mijn kop hangt in een galerij. Heb ik dat. Daar hang ik, denk ik dan. Tussen een stel andere smoelwerken van mensen waar ik iets mee gemeen heb. We zijn allemaal iets geweest en slechts één is het nog. Ik niet meer. Maar enfin, hij hangt er wel. Mijn kop. In de galerij.
Lees meer
Ik antwoord eerst dat het er natuurlijk niet toe doet, want dat moet je zeggen. Maar toch dringt ze aan en herhaalt de vraag: hoe snel schrijf ik nu zo’n dagelijks verhaaltje. Ik voel me ongemakkelijk want de snelheid zegt niet veel. Als ik er een uur of een halve dag op zou zitten, zou er gewoon meer geschrapt, hergeschreven of toegevoegd worden. Ik pulk wat aan mijn nagels en zij kijkt me scherp aan – ik voel haar ogen branden.
Lees meer
“Je zult maar gloren. Ik bedoel, stel, iemand stelt jou te gloren, in al je glorie, aan zijn horizon. Wat moet jij ondertussen dan ? Het kan lang duren voordat hij zijn horizon bereikt, en jij maar gloren. Het lijkt me niks, zo dag in dag uit erop los gloren. Maar misschien ligt dat aan mij.”
Lees meer
Mijn goede vriend Elco Wareman was een tijd geleden met een project bezig. Ik berichtte er eigenlijk al over bij oprichting van deze site. Iets met poëzie en muziek. Ik heb lang geen nieuws meer over dit project gemeld. En eigenlijk heb ik nog steeds geen écht nieuws. Maar tóch iets waar ik verrekkes blij mee ben. En dat ik dus als nieuws meld, hier.
Dit is een stukje historie, mensen. Het eindigt met een nieuwtje.
Lees meer
Mijn vriend kan fantastisch goed kijken als een bang dier. Dat is geen verschrikkelijk unieke vaardigheid. Vooral dieren zijn er natuurtalenten in. Mijn vriend met de bange dierenblik woelt de vingers door zijn haar. Hij zegt dat alle verkiezingen verkeerd zijn.
Lees meer
Commotie in de ooghoek. Daar woelen, in een kroet, al mijn geaborteerde dromen. Ik kan ze natuurlijk de hoek uit wrijven, maar daar is het woelen niet mee opgelost. Dus laat ik de kroet waar hij is, en de woelboel ook.
Lees meer
Tijd bestaat niet
wanneer ik dit schrijf
zwaaien jouw gouden lokken
over de dansvloer
Maar wanneer
de eerste ogen
deze woorden lezen
heb jij een kater
of de dag een aanvang
gevonden
Lees meer
Rene van Densen