2014

Weekje vrij

Vanaf komende maandag neem ik even een weekje vrij van de dagelijkse verhalen. Persoonlijk vind ik dat dat, na ruim een jaar zeven dagen op zeven te publiceren, wel een keertje mag. Ik doe ook niks met ‘gastverhalen’ of zo, nee, ik ga even een weekje met andere dingen bezig zijn. Wat, dat weet ik nog niet eens, maar ik heb gewoon even behoefte aan een pauze. Vanaf maandag 29 september zijn de verhaaltjes gewoon weer terug.

Als ik toch jullie aandacht heb: Probeersel boek 2 is vandaag naar de drukker gestuurd ! Dus die komt er ook begin oktober aan. Voor wie niet weet wat Probeersel is: drie maanden geleden publiceerde ik het eerste deel van deze stripreeks, die ik eind afgelopen eeuw tekende en sindsdien eigenlijk altijd al eens heb willen uitbrengen in boekvorm. Daarom verschijnt, om de drie maanden, een nieuw deel tot juli 2015. Als je meer wil lezen: net zoals ál mijn boeken kun je ook Probeersel deel 1 gewoon gratis via deze site lezen. Gewoon even kijken onder ‘Strips’ en dan kom je er vast zelf verder wel uit.

Oh ja en ik heb uiteraard enorm veel zin in morgen. Jullie komen toch allemaal wel ? Toch ?

Saxbenefiet


De hele zaal is stampensvol volk. Een massale opkomst bij het saxbenefiet. Het saxbenefiet is georganiseerd omdat een bekende saxofonist na een optreden ineens vaststelde dat zijn saxofoon gestolen was. Hij stond na het optreden nog wat aan de bar met mensen te praten. De saxofoon lag onbewaakt in de gang. En vervolgens niet meer.

Allerlei artiesten spelen op het saxbenefiet. De saxofonist treedt ook vanavond weer op. Hij speelt op een geleende saxofoon. Na zijn optreden ligt de leensax onbewaakt vlakbij de uitgang. De ironie ontgaat hem volledig. Maar ja, in feite is álles uiteindelijk zinloos.
Lees meer

Écht heel slecht

“Ik weet,” zei hij nog, “dat als je dat tegen musici zegt, dan geloven ze je niet. Dan zit je ergens te chillen met ze, en dan zeg je: ik zat ook in een band. Maar we waren echt héél slecht. Neeeee man, zeggen de musici dan. Je moet jezelf niet zo omlaag halen, enzovoorts. Dus dan zeg ik, we hebben ook een CD gemaakt. Die mag je best lenen. Dat willen ze dan natuurlijk. En dan zeg ik het nog een keer: het is wel echt heel slecht hoor. Dat willen ze dan niet geloven. Dus ik geef die CD mee, en na een paar weken geven ze hem terug: ja okee. Dit is écht heel slecht.”
Lees meer

De Tragicus

De zon schijnt, maar dat maakt het enkel erger voor de tragicus. Hij staart naar het biertje dat ik hem gaf, uit medelijden. De tragicus zucht. Hij klaagt dat het biertje lauw is, en dat dat weer typisch is. Dan staart hij met toegeknepen ogen naar de zon. Daar komt ongetwijfeld dit jaar nog huidkanker van, meent de tragicus. Het is althans wel de verwachting. Ik zeg niet veel. De tragicus doet zo goed zijn best, dat ik het niet wil verpesten door een beetje mee droevig lopen te doen. Je moet een vakman wel de eer van zijn beroep laten.
Lees meer

Meningmensen

Dat de gebeurtenis zelf niet veel om het lijf had, namelijk enkel een man die op de stoep uitgleed, dat vergeten we snel. De meningmensen zitten namelijk verlegen om ergens iets van te vinden. Alles is zo’n beetje afgevonden. Paniek in meningenland. Maar gelukkig is er nu: StoepGate. De meningenmensjes spreken er schande van op de televisie. De stoepen in dit land zijn le-vens-ge-vaar-lijk. Een bijna bejaarde meningenmeneer foetert bijna zijn glas wijn omver en zwaait met zijn arm dat dit ‘niet normaal meer is’. Een andere meningenmeneer leunt achterover en plukt aan zijn kin, zegt vervolgens dat dit onder de vorige regering nooit gebeurd zou zijn. De tafelheer maakt zichzelf zo relevant mogelijk door de meningenmeneren vooral zoveel mogelijk Belangrijke Vragen te stellen. Voor de vorm zit er een meningenmevrouw bij, die probeert tegen de meningenmenerenstorm op te schreeuwen.
Lees meer

Genoeg aan hier

Dat het een droom is, dat heb ik ook wel door, dat hoeft u me niet te vertellen. Ik zeg dit maar vast voor u verderleest. Want u bent zo verdomd bemoeizuchtig altijd. Beetje de conclusies voor me lopen te trekken. Ik ben hier potverdorie de schrijver. Een beetje respect, als u het nog kan opbrengen. Kan het even, ja ? Okee, mooi. Waar was ik ? Oh ja, ik was nog niet eens begonnen en ik ging er al vanuit dat u me wel zou onderbreken. Met uw ‘het was maar een droom’. Verdorie, zit ik me weer helemaal opnieuw op te winden. Stop daarmee ! Lees gewoon even verder zonder de hele tijd die onderbrekingen. Gedraag je eens – je bent hier wel op mijn site, ja. En inderdaad, ik ben inmiddels aan het tutoyeren. Komt door al die onbeschofte onderbrekingen. Dan gooi ik de beleefdheidsvormen ook overboord, hoor.
Lees meer

Ebolala

Sinds zijn benedenbuurvrouw heeft geklaagd, is het gedaan met de gezellige avondjes bij de Opperpater thuis. We zitten daarom vanavond maar weer met z’n allen in mijn woonkamer, in Club Blini. Ik heb maar één buurman, en die klaagt nooit over geluidsoverlast, aangezien hij zelf regelmatig muziek draait op een volume waar mijn koffiekopjes van rammelen. De Opperpater vraagt of we een film gaan kijken want hij heeft er zin in. Ik zeg dat we dat straks doen, want over een half uurtje komt een bekende van ons op TV. Oh ja, knikker, zegt de Opperpater. Hij had dezelfde vraag tien minuten geleden ook al gesteld. Ik verwacht dat hij het over tien minuten weer vraagt. Het is geen vergeetachtigheid; hij wil gewoon veel liever een film kijken.
Lees meer

Vrijdag 19/9: Na De Nacht (Incubate)

Volgende week vrijdag ! Tussen 12 en 1 ! Ja, ‘s middags. Het is kort dag, maar zet toch maar in de agenda: het wordt legen-wait for it…. darisch. Op het Incubate Café, een (gratis !) event tijdens het stadsbrede Tilburgse festival Incubate, worden allerlei presentaties en panels en andere zaken georganiseerd. En verdorie, dus ook een dingetje met René van Densen en broeder-in-crime AHJ Dautzenberg.
Lees meer