Dat de gebeurtenis zelf niet veel om het lijf had, namelijk enkel een man die op de stoep uitgleed, dat vergeten we snel. De meningmensen zitten namelijk verlegen om ergens iets van te vinden. Alles is zo’n beetje afgevonden. Paniek in meningenland. Maar gelukkig is er nu: StoepGate. De meningenmensjes spreken er schande van op de televisie. De stoepen in dit land zijn le-vens-ge-vaar-lijk. Een bijna bejaarde meningenmeneer foetert bijna zijn glas wijn omver en zwaait met zijn arm dat dit ‘niet normaal meer is’. Een andere meningenmeneer leunt achterover en plukt aan zijn kin, zegt vervolgens dat dit onder de vorige regering nooit gebeurd zou zijn. De tafelheer maakt zichzelf zo relevant mogelijk door de meningenmeneren vooral zoveel mogelijk Belangrijke Vragen te stellen. Voor de vorm zit er een meningenmevrouw bij, die probeert tegen de meningenmenerenstorm op te schreeuwen.
Op de volgende zender zien we mensen thuis die naar het meningenprogramma kijken. Die geven daar dan weer hun mening over. Want het is toch allemaal wat, met StoepGate. Dat ze daar nou eens wat aan doen. Een zender verder bespreekt een Objectieve Meneer met een pokerface wat de meningenmensjes op het internet roepen over zowel StoepGate als de meningenmeneren als de televisiekijkmensjes. In de achtergrond komen de internetmeningen voorbij over de Objectieve Meneer die praat over de internetmeningen over de televisiemeningen over de menerenmeningen over het schandalige StoepGate. Onderin beeld komen reacties voorbij van prominente overheidsmensen die direct van mening zijn dat ‘het echt zo niet langer kan’.
Op straat krabbelt een man overeind. Hij klopt zijn jas en broek af. Even kijkt hij om zich heen. Hij is de enige op straat. Als hij verderloopt, heeft hij zichtbaar last van zijn enkel. Glad weertje vandaag, constateert hij.
