Half of all the nothings in this world
Rene van Densen Half of all the nothings
in this world
couldn’t dig
your void
You voice
echoes
of others
And stare
into
nowhere, waiting
for no one.
René leest voor
Bookleg
Op het terras vraagt een wildvreemde man of ik zijn boek wil signeren. Ik ken de man niet en verkoop al mijn boekjes zelf, behalve mijn debuut dat wél goed verkocht. Ook sta ik in wat bloemlezingen, dus het kan, dat ik de man niet ken. Ik zeg goed.
Hij geeft me een boek aan dat dezelfde titel draagt als mijn laatste prozabundel. Maar in sierlijk dameshandschrift op de kaft geschreven met eronder een streep en dan mijn naam. Het handschrift oogt herkenbaar. Verwonderd keer ik het boek om. Er staat een foto afgebeeld van mij als klein kind, in zwembroek, in een rare houding. Ik herken de foto: ik deed of ik een postmodern kunstwerk was.
Lees meer
Sven
Sommige schrijversvrinden doen serieuze moeite om verhaaltjes te verzinnen om te schrijven. Bij het ontwaken ligt een verse dode muis aan mijn voeteneind. Ik zeg tegen de poes dat ze die goed gevangen heeft en loop dan blootvoets mijn huis uit. Ik woon achter een poort, en wanneer ik die naar straat open vallen er twee mensen binnen. Letterlijk. Blijkbaar stonden ze te leunen.
Lees meer
Lijntjes
Ze keek me met een bezorgde blik aan. Of haar jas mij niet in de weg hing. Ik zat tegenover de vrouw, haar jas hing aan mijn raamkant. Ik schudde nee. Haar jas hing mij niet in de weg. Opgelucht vroeg ze de conducteur hoe laat we in Antwerpen zouden aankomen. En nog wat aanvullende vragen die helder maakten dat haar laatste treinreis een tijdje terug was geweest. De conducteur stond haar geduldig maar zakelijk te woord.
Lees meer
Gesprekken
Dat gesprek
Verderop dat
Gaat over vroegâh
En dat verderop
Dat gaat over
nu
En dat vlakbij
Dat gaat over
Nu denken over vroegâh
En dat verderop
Dat gaat over
Niks
Ah, het is
De rookruimte
Lees meer
Nooit, weer
Stel: nooit meer hozen
Geen ijs, geen plas
Maar ook nooit meer verpozen
In zonverdronken gras.
Lees meer
Eerste experimentje met 360 graden poëzie: “Dulle Griet”
Natuurlijk ben ik nog lang niet tevreden met mijn allereerste 360 graden poëzie filmpje. Dat kan veel beter. Ik ben er gewoon nog niet achter hoe ik dingen kan bewerken, beeld kan invoegen, contrast en kleur kan aanpassen, geluid kan oppoetsen (want oei oei die wínd in het filmpje !) en natuurlijk hoe ik simpelweg even begin en eind kan inknippen. Maar dat komt wel. Voor nu: mijn eerste 360 graden gedicht, op locatie, bij De Dulle Griet in Gent. En voor mensen met een smartphone, ik heb al gezien dat hij er daar stukken beter op uitziet én reageert dan op een laptop. Een mens zou bijna zeggen dat het meevalt. More coming soon !
Lees meer
Ach heden
Ach wee, ach heden
we zijn weer verleden
vergeten, vergoten
onverdroten
verlaat en verloor
het terugspoor
Lees meer
Deze afloop
Er liggen druppels op de bar
en één ernaast, op een doosje
of een iPhone hoesje
afhankelijk van wat u zich
liever inbeeldt, want
Deze lezing is van u.
Lees meer
Het beste heden
Het was een klein kind, een meisje, met spiderman schminck op haar gelaat, Vos. En ik las jouw woorden, want die lees ik altijd als mijn ziel wat zalf behoeft, en dronk een pint, zo een uit blik, maar dat geeft niet, in de trein heeft men doorgaans geen bar. Toch niet de treinen waar ik mee rijd. En hij zat stampensvol, Vos. De mensen verdrongen zich om een staanplaats in de gangen. En het meisje was haar mama kwijt en aan het wenen.
Nu zat ik, letterlijk, niet in een positie waarin het evident was om haar te helpen. Gewedged tussen volk in het uitstapdeel van de coupé en de deur van de conducteursruimte. Maar een medeslachtoffer in dat deel van de trein, een leuk meisje zelfs, ontfermde zich direct over het kind en ging mee haar mama zoeken. Ze toog achter het kind aan, de coupédrukte in. Ik benijdde haar niet, maar was lafjes opgelucht dat zich iemand over het kind ontfermde en dat ik het niet moest zijn. En ik las door. Hoe je woordelijk langs de twee rivieren in Gent flaneert met een pul bier en je verwondert over de druktemakerij. Kalm zalfde ik mijn ziel en mijn keel.
Lees meer