“Ja, Van Densen en de striptekenaar zijn hier,” zegt de Opperpater tegen zijn moeder. Zijn moeder belt op steeds onvoorspelbaardere tijdstippen op de avond, maar wel elke. Ze bespreken dan Eastenders. Allebei kijken ze het, en dan bespreken ze het. Al 25 jaar. Bij hoge uitzondering neemt de Opperpater het op, maar dan moet hij het van tevoren weten, en zijn moeder ook.
Lees meer
Mijn moeder is op vakantie geweest. Ze heeft gemist dat ik op een terras in een dronken bui met iemand ben getrouwd. Ze had de hoop op een schoondochter opgegeven. Ik begrijp dat ze mijn vrienden inmiddels verzoeken stuurt om hen als familie te mogen beschouwen. Op Facebook. Ik wil haar vertellen over haar schoondochter, maar die heb ik sinds ons terrashuwelijk niet meer gezien.
Vanavond komt mijn terrasechtgenote bij me langs. Ik ben benieuwd hoe ze eruit ziet. De Opperpater komt ook. Ik hoop dat ze niet gaan vechten. Ik heb de boel net aan kant.
Lees meer
De Opperpater kijkt voor zich uit, naar de TV. Met een blik waarvan je je moet afvragen hoeveel hij registreert. In een stabiel tempo drinkt hij zijn halveliter bier leeg en rookt hij zijn sigaret. Blik aan lippen, filter aan lippen. En nog eens. Zoals een ander gewichtheft. Of de Vierdaagse loopt. Links, rechts, links, rechts.
Dan zwaait zijn oog naar zijn linker ooghoek. Rechtstreeks kijkt de Opperpater mij aan. Ik zit te staren en ben betrapt. Hij kijkt als een wild dier. Een wild dier dat nog niet zeker weet of je prooi, vriend of bedreiging bent. Een instinctieve respons. Hij draait zijn hoofd nog niet, maar hij heeft gezien dat ik zit te kijken. Als ik blijf kijken, zal hij zijn hoofd wel draaien en er iets van zeggen.
Lees meer
Ik ben voor het eerst in lange tijd weer in Club P. De Opperpater wil het wel weer eens proberen om mensen bij hem thuis uit te nodigen. “Maar dan wel vroeger op de avond, knikkers. Club P. sluit om middernacht. Vanwege de onderbuurvrouw.” Ik begrijp het wel, het is buiten veel te koud om te fietsen en de Opperpater is een natuurtalentje in opportunisme.
Lees meer
De Opperpater kijkt verbaasd, wanneer hij me ziet. Ik heb al lang niet meer met de pubquiz meegespeeld. Hij telt de mensen in zijn team. Met hem erbij zijn het er vijf. Met mij erbij zes. Zes mensen mogen niet in een team, tenminste, tenzij ze buiten mededinging mee willen strijden. Dat wil de Opperpater niet. De Opperpater speelt keihard. Hij moet en zal winnen. Als hij niet wint, is hij er de hele week chagrijnig van. Niet dat je dat ziet. De Opperpater lacht eigenlijk altijd.
Lees meer
Ik kijk een film, thuis bij de Opperpater. Op een bepaald moment zeg ik van iemand in de film dat ze best een lekker wijf is. Die dingen zeggen we weleens. De Opperpater vraagt: “Wie ? Die rechtse ?” Er zijn in deze scène links een man, rechts een vrouw, en verder enkel twee paarden te zien.
De Opperpater meent dat er een veel te lage bodycount en veel te weinig explosies in deze film zitten. Maar doordat hij de mooie vrouw nu ook gezien heeft, hoopt hij nog op tieten.
Lees meer
Het is opvallend druk bij Club P. Club P is de thuislocatie van de Opperpater, en dit bedoel ik niet metaforisch. Het is zijn woonkamer. Wanneer vrienden welkom zijn om langs te komen en bier te komen drinken, heet het hier Club P. Het heet niet echt Club P, de ware naam van de zuipavonden bij de Opperpater houden we echter onder ingewijden, anders wordt het er te druk.
Lees meer
“Ja, knikker. Dat is weer even geleden. Heb je wel wat te eten in huis ? Want ik heb niet echt een geweldige dag gehad. Ik voelde me al niet goed vanochtend. En dan heb ik ook nog boomstammetje met prei en gebakken aardappeltjes gegeten, maar dat was niet goed. Die gebakken aardappeltjes, die frituren ze gewoon, dus dat is al smerige zooi. En dat boomstammetje was helemaal verschrikkelijk. Dus toen kreeg ik ook nog op het werk diarree, heb ik heel mijn broek volgescheten. Dus ik na het werk naar huis, onderbroek en broek verwisselen. En wat denk je ? Ja hoor: moest ik ook nog eens een partij kótsen, niet normaal.”
Lees meer
De Opperpater drinkt uit zijn blik. “Ik ben verliefd, knikker,” stelt hij. Ik hef mijn eigen blik en feliciteer hem. “Ja, knikker,” zegt hij en drinkt. “Ze eet elke dag bij het minima-restaurant.”
Ik laat de Opperpater graag praten. Bij de Opperpater is het nooit nodig om te vragen om informatie, die komt er vroeg of laat wel uit. “Ze is vierenzeventig, knikker,” vult hij direct aan. Ik ben een tikje verbaasd. Niet dat de beschrijvingen van de andere vriendinnen van de Opperpater verrassende topmodellen schetsten, maar toch.
Lees meer
Ik vraag aan het spiegelbeeld in de keuken wat ik hier in vredesnaam doe. Ik ben weer in Club P. We kijken een film die ik heb meegenomen. Geen ondertiteling. Muziekfilm. Een teken voor de striptekenaar en de Opperpater om er luidruchtig doorheen te praten, blijkbaar. En de striptekenaar heeft zelf niet door hoe luidruchtig hij kan praten. Waarschijnlijk denkt hij dat hij op normaal volume praat, maar de eerste helft van de film heb ik gemist. Pas bij de tweede helft ging de striptekenaar ook actief meekijken.
Lees meer
Rene van Densen