Om gek van te worden
Net. Mijn kop is net weer prettig stroperig aan het worden en mijn ogen beginnen samen te plakken. Ik hoopte nog dat ze het op zou geven. Natuurlijk niet, daar is ze weer. Ze zoemt rond mijn oor, instinctief sla ik op mijn kussen. Paniekerige zoem, nog eens over mijn oor. Nog een slag. Stilte. Even. Ik probeer me te ontspannen. Langzaam zak ik weg in het zwart. En dan, bijna – nee, verdomme. Is ze wéér ! Om gek van te worden. Boos klik ik het licht aan. “Hou eens op,” mompel ik slaperig.
Lees meer