Zoud
Rene van Densen Zuur wil ik zeker niet zijn
Maar altijd zonnig is te straf
Soms ligt op de tong net wat pijn
En lach je die niet van je af
Altijd zoet is mij dan weer te suf
Zo baren die smaken mij zorgen
Ik oog het leden wat en
Opteer voor morgen.
Kaftloos
MRGNSTND
De haan wil er
nog niet naar kraaien
Maar ze staan er:
Op naar de haaien
Op het perron
Verduurt nog het langs
Die dagelijkse
Drommende aanvangst
Bij de eerste
Stralen van de trein
Sluit het net zich
En maakt men zich klein
De morgenstond,
Die heeft nu wel de grip
Maar de avond
Geeft u uw ontglip
Dworp
Een domme dompelpompier uit Dworp
verhuisde laatst naar Lot
Een creatieve zet, want hij
had zichzelf ont-dworpen begot
Plat gezegd
Wilde gij naar job of kroeg ?
Boer doet daarmee zijn gevoeg
Wat u wil, tja, dat is sneu
Want boer is nu de burger beu
Het maakt nu niets uit wat u wil
Houdt uw muile, blijf maar stil
Plat gezegd ligt alles plat
Ganse stad ligt op zijn gat
Keert maar om, ja, ga naar huis
De boer die heeft u bij uw kruis
Trakt’or plan maar, boer gaat voor
Uw belang krijgt geen gehoor
Maar wee wie voor ‘t klimaat gaat staan:
Klop erop, in de cel, laat vergaan !
Dus wie de toekomst nog iets bomt….
’tis Best dat je per traktor komt.
Lang
Al van het gloren
Van de ochtendstreep
Pakt de dag me
In zijn greep
En het duurt me
Veel te lang
Tot de volgende
Maansopgang
Ach ja
Ja we doen allemaal wel eens stom
Het doet er niet echt toe waarom
Je kunt dan wel balen
en misschien bakzeil halen
De zonsopgang geeft er niet om.
Biecht
Ik neem nog een slok en vervolg: “Weet je, eerlijk gezegd, mensen vallen vies tegen. En ik reken mezelf daar zeker onder, maak je geen zorgen. We doen ons best en af en toe verrassen we elkaar, maar of we echt berekenbaar zijn en blijven is zeker op lange termijn vaak een ding.”
Hij knikt bedompt, snapt wat ik bedoel. Niet alle, maar wel veel, dat soort werk. “Ja, dat is zeker waar. Soms heb je geluk en heb je enkele mensen in je leven die dat kunnen volhouden.”
Ik haast me om te zeggen: “Uiteraard, en die moet je dan koesteren door zelf ook lief terug te zijn he. Als dat lukt, toch. Als je het kunt opbrengen ook. Soms zijn we helaas zelf ook de klootzak naar een ander, het komt voor.”
Hij keek me scheef aan. “Dat is wel heel eerlijk. Durf je dat toe te geven ?”
Ik grinnik: “Liever niet natuurlijk. We zijn allemaal de held in ons eigen verhaal he.”
Hij drinkt: “Tja, mensen vallen inderdaad vies tegen.”
Lees meer
Stop
De avond is nog
Anderhalf uur jong
Laarzen onder de bar
Plassen op de vloer
Waar ben ik
Oh
Hier
Alweer een kruis
Ook vandaag weer
Dat kruis dat
De week, het einde dwarst
Het lijkt zo makkelijk he
Leef een uur
in mijn kop en
sla er dan pas op
Weer klaar mee
Ik ben er opnieuw klaar mee
En zal het niet meer doen
Je hoeft het niet te vragen:
opnieuw terug op pensioen.