Droef 1.0 impressie in aanloop naar 2.86

Aanstaande donderdag kunt u mij weer eens live aanschouwen terwijl ik gedichten voordraag op een podium. Ik doe dat, net als laatste keer, bij Droef, het fonkelnieuwe Podium Voor Pessimisme dat Gent sinds een paar maanden rijk is. Het geheel vindt plaats komende donderdagavond vanaf 21u, in The Cover aan de Vrijdagsmarkt (te Gent dus). En hier kunt u ongeveer terugluisteren hoe het vorige keer ging, met een mooi overzicht van de optredende artiesten. U hoort o.a. mijn openingsgebed, en niet al teveel later Elco Wareman met het prachtige nummer ‘Puik’. Dus dompel u even een uurtje onder in Droef:

Tafels of: El Cappo returns

Ik snap het wel: iedereen heeft pijn. Sommige mensen omdat een trein drie minuten te laat is, anderen omdat hun hond gekakt heeft op plekken die ze liever niet hadden. En hij vraagt me of ik nog een verhaal over El Cappo wil schrijven omdat die in het ziekenhuis ligt en alle steun kan gebruiken.

Haar dochter komt huilen omdat ze water in haar gezicht kreeg van de oudere broer en hij wat wild deed. Mensen rondom me hebben afwisselend een hekel aan de bar omdat die niet serveren waar ze nu zin in hebben, of gezwollen voeten wegens echt serieuze kneuzingen of erger. Ik snap de ‘redders’ in dit zwembad wel, die bij elke crisis eerst komen aandrommelen omdat ze denken dat het vast niet zo erg is. Ze hebben statistieken aan hun kant. Ik was er een van.
Lees meer

De mooiste tijd van je leven?

Oke, ik wil eigenlijk reclame voor dit boek maken. Er was eens een decaan en oud-leraar van mij waar ik nog vriendschappelijk mee omga. En die vroeg of hij mij mocht interviewen. Was voor een boek. Hij nam afscheid van de middelbare school waar hij me heeft lesgegeven en waar ik zelf een beduidend deel van mijn leven heb mogen verspillen. Ik zeg is goed. Wij naar een café met een audiorecorder. Hij interviewen. Ik antwoorden. Hij later mij eerste versie van de tekst opsturen. Ik corrigeren. Hij mij uitnodigen voor de presentatie maar dat kwam enorm slecht uit dus ik kon niet. Dus ik dacht: dan doe ik een aankondiging.

Maar er is dus bijna NIETS over het boek te vinden. Niet waar je het eventueel kunt bestellen. Of zelfs de kaft. Ja, inmiddels wel. Op één website. En kom, de kaft kan er toch niet zó belabberd uit zien ? Wel ? Niet ? Wel ? Ik weet het niet. Ik heb gevraagd of ik een exemplaar opgestuurd kan krijgen. We gaan het zien, zodra die op de mat valt. Ben benieuwd. Enfin. Er staat dus een interview met mij in en alles. Lekker belangrijk. Vooral voor de completisten en andere verzamelaars. Zelf even uitzoeken hoe je aan een exemplaar komt, want dat weet ik niet.

Vlooien

Mijn nieuwe buurvrouw zegt dat ze vlooien heeft. Die vlooien heeft ze niet als huisdier. Ze zijn zelfs niet van haar maar van de vorige bewoner. Mijn vorige buurman, die zijn kat ietwat verwaarloosde, heeft de vlooien achtergelaten, zonder eten of drinken, gewoon aan hun lot over. Ze zijn des te blijer met de buurvrouw, die ze als warm en zeer smakelijk kenmerken. Mijn buurvrouw krabt en gooit nu dagelijks haar wasgoed in de wasmachine, daarna in mijn droger. Ze zegt dat ze zelf een droger gaat kopen.
Lees meer