René van Densen

Schrijver, dichter, blogger, mafkees

Audio stories

Audio stories Korte proza

Brief aan een organisator (2)

Rene van Densen Geen reacties

Lieve Wim,

Dank nog voor je lieve woorden na mijn vorige brief. Het doet me deugd te horen, dat je de tandenborstel die je eigenlijk wou weggooien, voor me bewaart wanneer ik moet onderduiken na mijn komende optreden. Niet elke organisator zou mij een schuilplaats voor de authoriteiten aanbieden. Toch wil ik het even over jouw evenement hebben.

Niet dat ik niet kom, gekkie. Natuurlijk kom ik. Ik kan nu immers met een gerust hart alles flikken dat ik wil: ik heb een schuilplaats. Bij jou, Wim, vinden ze me nooit. Ik kan zelfs gewoon hier, openbaar, vermelden dat ik bij jou onderduik. Komt niemand achter. De politie is zó dom, Wim. Bovendien leest bijna niemand deze site. Ik kijk wel eens naar de statistieken, dan zie je dat meteen.
Lees meer

Audio stories Korte proza

Lege ramen

Rene van Densen Geen reacties

Er is iets heel oke in dit land van de lach. Ondanks de opmars van de lege winkeramen. Besmeurd met kalkaanslag van de regen, met vervallen gevels, opgesierd door een inmiddels ook aan verval begonnen ‘Te Koop’-bord. Met zo’n langdurige leegstand moeten hier toch (anti-)kraak leuke dingen te regelen zijn, maar enfin. Ik rook mijn sigaret en zie mensen stralend lachend door de regen peddelen. Dan ga ik terug het kroegje in.
Lees meer

Audio stories Korte proza

Vals weer

Rene van Densen Geen reacties

Ik word kriegel van vals weer. Als een onvervalste barometer. Ik prik er dwars doorheen, van dat weer dat het ene belooft te worden maar als het ander uitpakt. Zoals honden grommen naar iemand met valse bedoelingen, betrap ik immer het valse weer. En berg je op zo’n moment, want dan heb ik een ochtend/middag/avond/nachthumeur van jewelste.

Het moet verdomme ook niet gekker worden: je denkt haaaa, nog net een beetje nazomer of desnoods nog een beetje een warme herfstzon, en boemsjakkalakka alles wordt duistergrijs en voor je het weet krijg je donders en bliksems om je oren. Het weer boeit het echt geen reet wat je ervan vindt: het is de ongekroonde rock ‘n roll artiest van het hemeldak. En je krijgt geen geld terug.
Lees meer

Audio stories Korte proza

Beest en natuurtjes

Rene van Densen Geen reacties


Er staat een camper schuin voor mijn huis. Hij is vies: hij heeft gereisd. Ook is hij niet fonkelnieuw, dat ziet een kind. Er zitten plaatjes boven de cabine geplakt. Nieuwsgierig loop ik dichterbij.

Het zijn een aantal elanden in verschillende groottes. En dan een road runner. Zoals in de tekenfilm. Links zit een enorme vlinder geplakt. Ik vraag me af waar de plaatjes voor staan. Misschien is het een soort grafiek. Hoe groter het dier, hoe meer de chauffeur ervan gezien heeft.
Lees meer

Audio stories Korte proza

Snooze ‘n Purr

Rene van Densen Geen reacties

Mijn kat en ik hebben een uitgebreid ochtendritueel ontwikkeld. Het begint met dat ik de wekker een veelvoud aan keren op snooze zet. Omdat ik zo graag snooze, zet ik de wekker altijd expres vroeger, met als gevolg dat ik nóg meer snooze. Mijn kat kijkt dat altijd vanaf haar slaapplek – tegenwoordig mijn kledingkast – aan tot ze het vermoeden heeft dat de laatste snooze aangebroken is. De snooze waarbij ik iets meer open sta voor opstaan.
Lees meer

Audio stories Korte proza

Zool

Rene van Densen Geen reacties

De lijm had het nog zó lang volgehouden, maar nu zijn ze er wel zoetjesaan aan: mijn schoenzolen. Ik vind het geen reusachtige ramp, want er kleven vervelende herinneringen aan de schoenen. Maar praktisch waren ze wel. Snel aan, snel uit. Ach, zo gaan die dingen. Ook aan de binnenkant ging alles niet helemaal fantastisch meer. De binnenzolen waren een gescheurd en half uitgedroogd hoopje ellende. Hoog tijd om ze weg te smijten dus.
Lees meer

Audio stories Korte proza

Enorm

Rene van Densen Geen reacties

Ik kom, in feite, uit een enorme familie. Twee na-oorlogse werpingen aan beide kanten. In Katholiek Brabant. Dus er werd flink geworpen, want je wist nooit hoe weinig ervan zouden overleven. En dat zijn dus nog maar de broers en zussen van mijn ouders. Vervolgens gaat iedereen netjes aan de twee punt vier kindjes, uiteraard. Gevolg: ik weet zelf allang alle namen niet meer van wie er familie van me zijn.
Lees meer

  1. Pagina's:
  3. 1
  4. ...
  5. 38
  6. 39
  7. 40
  8. 41
  9. 42
  10. 43
  11. 44
  12. ...
  13. 62

« Vorige pagina — Volgende pagina »

Je miste

Audio stories Korte proza

Zo’n vent waar ik wel heel erg iets van vind

Poëzie

Wilgenvallig

Audio stories Korte proza

Oude fiets

Poëzie

Anything