We zweten ons kapot, maar de verhuisbioloog houdt zich goed druk. Met commentaar. Hij meldt ons dat het zweet dat we produceren, een natuurlijk afkoelingsmechanisme is. We zijn blij om het te horen, maar het zweet stroomt er niet minder om.
We verslepen een koelkast en een wasmachine, maar daar moet de verhuisbioloog niets van hebben. Het is zo, volgens de verhuisbioloog, dat ons mensenras evolutionair erop achteruit is gegaan toen we deze uitvindingen in ons dagelijks leven integreerden. Oorspronkelijk, zo beweert de verhuisbioloog, wasten we onze kleren gewoon met spuug. De enzymen in onze spuug leverden beter én ecologisch verantwoorder resultaat dan die chemische shit, aldus de verhuisbioloog, die in de wasmiddelen zit.
De koelkast, daar is de verhuisbioloog milder over. Het heeft er ook misschien iets mee te maken dat die straks, als we klaar zijn met verhuizen, gevuld zal zijn met bier. De verhuisbioloog zal zich dan transformeren. Voormalig een terrasbioloog, nu een verhuisbioloog, zal hij zich ontpoppen tot een tuinbioloog. Daartoe heeft hij, zo zegt de verhuisbioloog, het volgende nodig: een koud bier; een tuinstoel; een leuk muziekje helpt ook.
Al zwetend vraagt iemand zich hardop af wie de verhuisbioloog uitgenodigd heeft.
Ça va ?
comment.