Herfsttijd
Rene van Densen Onze ringen
zijn geteld
voor ze ons
verdikten
Onze takken
zijn gevallen
voor ze weer
teruggroeiden
Lees meer
november 2014
“Raak het nooit kwijt”
Plop, ging de stiftdop. Dat, met name dat, zal me altijd bijblijven. Ben en een stift in zijn handen. Hij kon alles aan iedereen verkopen, zolang hij maar een stift in zijn handen had en een whiteboard aan de muur. Hoeveel vergaderingen heb ik hem niet vergezeld, waar geen enkele aanwezige van plan was om hem aan te horen, tot die stiftdop plopte ? En een duizelingwekkend verhaal vol pijlen en afkortingen later liep hij de vergaderruimte uit met een getekend contract op zak. Ik drommelde er beduusd achteraan. Ben was een natuurfenomeen.
Lees meer
Plat
Op een ochtend word ik wakker en blijk ik plat te zijn geworden. Volledig plat. Alsof er tijdens mijn slaap een stoomwals over mijn bed gereden heeft. Mijn vingers zijn plat. Mijn voeten zijn plat. Plassen kan nog wel eens een probleem worden, is het eerste dat door mijn hoofd schiet. Ik ben een zeer praktische jongen.
Overeind komen valt ook niet mee. De lucht drukt me effectief tegen mijn bed aan. Met uiterste inspanning pel ik me los van de lakens. Overeind zitten lukt niet: ook mijn ruggegraat is plat. Ik krab even aan de rand van mijn hoofd hoe dit nu allemaal moet. Een stekende pijn in mijn platte vingertoppen. Ik kijk verbaasd naar mijn vingers en zie dat ik me aan mijn eigen kop gesneden heb.
Lees meer
Varken van het Vrije Woord
Mijn vriend vraagt wat ik wil drinken. Koffie, zeg ik. Hij zegt dat zijn water afgesloten is, maar koffie moet nog lukken. Terwijl zijn apparaat een bakje koffie ratelt, laat hij zien wat hij gekregen heeft, ter compensatie van de werkzaamheden waardoor hij zonder water zit: één plastic voorraadzak water. Genoeg om van te drinken, dat wel, maar een spoelbak vullen of douchen lukt daar niet mee.
In Prozacstad was er een nijpend tekort aan waakhonden. Van de democratie. Dus werd er een avond georganiseerd, met een Initiatief. Dat moest het vrije woord weer aanmoedigen.
Hij zet de koffie op tafel en even zwijgen we. Is wel lekker. Er wordt al zoveel gezegd. Ik vraag hoe het nu gaat. Ik heb mijn vriend zeker een maand niet gezien.
Lees meer
A.L.Snijdersprijs
Liefhebbers van het ZKV (Zeer Korte Verhaal) kunnen even helemaal losgaan: er is een nieuwe editie van de A.L.Snijdersprijs. En per vandaag kunt u stemmen. Ik zit ergens tussen de inzendingen, met twee verhalen. Maar als publiek kunt u niet zien welke van mij zijn. Ja, dat is lastig. Dus dan moet u in feite op het béste verhaal stemmen. Doe dat dan maar. Vind ik goed.
Hoe stem je ? Maak een account aan op http://www.alsnijdersprijs2014.nl/ en stem. U kunt één verhaal kiezen. Het zijn er veel waar u uit kunt kiezen. Ik benijd u niet. Succes.
Brief aan een organisator (2)
Lieve Wim,
Dank nog voor je lieve woorden na mijn vorige brief. Het doet me deugd te horen, dat je de tandenborstel die je eigenlijk wou weggooien, voor me bewaart wanneer ik moet onderduiken na mijn komende optreden. Niet elke organisator zou mij een schuilplaats voor de authoriteiten aanbieden. Toch wil ik het even over jouw evenement hebben.
Niet dat ik niet kom, gekkie. Natuurlijk kom ik. Ik kan nu immers met een gerust hart alles flikken dat ik wil: ik heb een schuilplaats. Bij jou, Wim, vinden ze me nooit. Ik kan zelfs gewoon hier, openbaar, vermelden dat ik bij jou onderduik. Komt niemand achter. De politie is zó dom, Wim. Bovendien leest bijna niemand deze site. Ik kijk wel eens naar de statistieken, dan zie je dat meteen.
Lees meer
Mraw
De kat komt de trap op en praat. Ze praat en praat. Korte geluidjes. Mraw mraw mraw. Ze draait langs mijn bed, staart in de lucht, en loopt heen en weer. Mraw mraw. Als ik mijn arm uitreik om haar te aaien, weer een mraw en een luide brrrr brrrr brrrr erachter. Zo luid zelfs dat ze licht piept in haar ademhaling.
Lees meer
Dierenbeulen
De dierenbeulenvereniging in Prozacstad is blij. Ze ‘mogen weer’. Eens per jaar organiseert de stad iets, speciaal voor hen. Want ook dierenbeulen zijn mensen en iedereen moet mee kunnen doen. Een dierenbeul heeft ook een moeder, zegt men in Prozacstad.
Lees meer
Natuurproduct
Terwijl ik sta te pissen, komt een jonge knaap binnen. Zo gaan die dingen. Ik had eerder die avond een gat in mijn geheugen, en hij blijkbaar ook: we vonden elkaar in vergeten avonden. Wij waren niet fout, want net aan de bar hadden we een man gehoord die zei dat niets vergeten zijn schuld was, want bier is een natuurproduct.
Lees meer