In de bioscoop draait een film met een man met de hamer. De man met de hamer is heel bezitterig. Niemand anders mag de hamer gebruiken. Ook de buren niet. Terwijl die klusjes genoeg in en om het huis hebben, waarbij ze graag even de hamer zouden lenen. De man met de hamer staat niet op geweldige voet met zijn buren.
Er wordt de man met de hamer gevraagd of hij zijn hamer altijd gebruikt. De man met de hamer houdt bij hoog en laag vol dat hij altijd zijn hamer gebruikt. Ook bij het kakken ? Ja, ook bij het kakken. Ook bij het douchen ? Hij douchet niet zonder zijn hamer. Hij gebruikt zijn hamer ook wanneer hij zijn lange, golvende lokken shampoot.
Gebruik je ook je hamer bij het eten, wordt er gevraagd. Ja, antwoordt de man met de hamer, stellige uitdrukking op het gelaat. Wordt hij dan niet vies, vragen de buren van de man met de hamer. Soms, zegt de man met de hamer. Is dat dan wel handig, eten met zo’n hamer, vragen de buren. Nee, niet altijd, geeft de man met de hamer toe.
Aha, zeggen de buren.
De buren stellen voor dat de man met de hamer het een dagje met mes, vork en lepel probeert. Dan ruilen ze die een dagje voor de hamer. Dat is goed, zegt de man met de hamer, die nu de man met de mes, vork en lepel is. De film wordt hierna wat saai en ik krijg honger.
Dit ZKV verscheen in
“Prozacstad: Je bent er”
In 2014 bracht René van Densen zijn collectie ZKV’s (of Zeer Korte Verhalen) in een ZDB (of Zeer Dun Boekje) uit dat NZD (Niet Zeer Duur) was. Hierin las je de eerste avonturen van de bewoners van het misschien niet super fictieve stadje Prozacstad, waar de Opperpater altijd stabiel en soepel blijft en een vrouw met een brief in één hand en de rode draad in haar andere, van de eerste tot de laatste pagina het boek doorkruist. Het boekje verscheen slechts in een beperkte oplage (50 ex) in eigen beheer en is allang uitverkocht, maar op Google Play kun je het nog als ebook kopen en lezen. Dan begrijp je misschien ook beter waar het verhaal hierboven op sloeg. Tenzij je het koopt en niet leest, natuurlijk. Dat mag op zich ook prima, ook die centjes zijn gewoon welkom, daar doe ik niet kinderachtig over.
