René van Densen

Schrijver, dichter, blogger, mafkees

november 2014

Audio stories Korte proza

Bovenkin

Rene van Densen Geen reacties

Speels trekt ze aan zijn onderlip. “En dit,” grijnst ze, “hoe heet dit ?” Met haar vingertop strijkt ze over zijn kin. “Hoe heet wat ?” vraagt hij stilletjes.

“Dit,” zegt ze, en ze bijt zachtjes in zijn kin. “Dat stukje tussen je lip en je kin. Dat moet toch ook een naam hebben ? Ik weet niet hoe je dat noemt. Is het een bovenkin ?” Hij grinnikt en trekt zijn arm iets strakker om haar heen. Glimlachend staart ze in zijn ogen. “Nee maar echt,” houdt ze voet bij stuk, “dat héét toch iets ?”
Lees meer

Audio stories Korte proza

Sigaretten en pis

Rene van Densen Geen reacties

Ik ben voor het eerst in lange tijd weer in Club P. De Opperpater wil het wel weer eens proberen om mensen bij hem thuis uit te nodigen. “Maar dan wel vroeger op de avond, knikkers. Club P. sluit om middernacht. Vanwege de onderbuurvrouw.” Ik begrijp het wel, het is buiten veel te koud om te fietsen en de Opperpater is een natuurtalentje in opportunisme.
Lees meer

Audio stories Korte proza

Waterkant

Rene van Densen Geen reacties

Als het dan toch ergens moet, dan aan de waterkant. Dat was ik met hem eens. Althans, dat bedacht ik me toen ik in een bomvolle trein zat vol mensen die liever iets anders zouden doen. Hij deed tenminste wat hij moest én wou doen. Hij was in feite een kleine held.

Even terug. Als ik met de trein reis, dan gebeurt er wat. Het is niet dat het gebeurt omdat ik het wil, maar omdat ik wat meer oplet dan de meeste mensen. De gemiddelde treinreiziger ondergaat de treinreis in de hoop dat die snel voorbij is. Ik ben op avontuur: als ik toch een aantal dozijn minuten kwijt ben in een snelrazend koekblik, dan wil ik meemaken wat er zoal gebeurt. Ik luister gesprekken, observeer de mensen, en bekijk ook de trein zelf.
Lees meer

Audio stories Korte proza

Muziek

Rene van Densen Geen reacties

Muziek. Dat was, zo bedacht hij zich, toch een flink private aangelegenheid geworden. Sinds de oortjes. Mensen lopen rond, met oortjes in hun oortjes, en beleven zo een muziekervaring waar enkel hun muziekapparaatje en zijzelf van weten. Als een stiekeme, intieme influistering.

Daar loopt een dame in bijna overdreven tuttig mantelpak. Ze is jong, maar draagt een ouderwetse bril en een knot. Haar mond is zuur bijeengetrokken. Takketakketakketakke op haar hakken. Strak tempo. Het zou hilarisch zijn, bedacht hij, als nu ondertussen een oversekste hiphopper in haar oor rapt over seks. Over kontneuken en over billen schudden. Terwijl hiphopmeisjes het refrein erdoorheen kreunen. Stilletjes grinnikt hij.
Lees meer

Audio stories Korte proza

Terrasechtgenote (1)

Rene van Densen Geen reacties

Een blogger zegt me dat ik veel en veel te veel verhaaltjes schrijf. Ik lach en zeg dat ik er meer schrijf dan ik publiceer. Hij zegt dat het nog steeds teveel is.

Later die avond drink ik veel te veel en praat ik met iemand die boos is omdat ik haar al vijftien keer ontmoet heb, haar telkens vergeet. Voor de avond om is, zijn we getrouwd en dragen we beiden een sleutelring aan onze ringvinger.
Lees meer

  1. Pagina's:
  2. 1
  3. 2
  4. 3
  5. 4
  6. 5
  7. 6
  8. 7
  9. 8

Volgende pagina »

Je miste

Poëzie

Oud of nieuw

Poëzie

Kallendig

SAQ

SAQ 6: Zijn speelkaarten op straat gratis ?

Audio stories Korte proza

Niets ?