Ik staar naar het plafond terwijl ongetwijfeld een mijt of mug of vlo me leegzuigt. Mijn kat spint op schoot. Je wil in feite enkel van een drol echt weten hoe die gemaakt is. Al de rest, elk ander ding, is leuker in je verbeelding.
Lees meer
Het kilgele koelkastlicht spat in mijn gezicht. Slaperig zoek ik even, maar ik kan toch echt maar drie soorten vinden. Met vermoeide nijlpaardogen spied ik over het aanrecht, maar daar ligt ook geen vierde soort kaas. Met mijn vingers woel ik wakkerdronken door mijn haardos.
Lees meer
Schouder haar
schouderhaar
het weegt haar
te zwaar
Schouder naar
alles klaar
schouderhaar raar
’t is toch waar
Schouder haar
de lucht in
strelend de wolken
vingertoppen strek
en kietelend
in de benen
van je
schouderhaar
De bubbel die glanst
met dansende zwakte
en een tollige druppel
De wind die likt
met rauwzacht strelen
en scherp stof
Duizend ogen in het
groen, in het zwart,
staren, schatten in
Staren naar
de druppel
waar het de bubbel
zelf
geen moment
om ging.
Nee, ik ging niet ‘ook iets doen’, verzekerde ik mijn gezelschap. Niet op dit festival. Ik heb schrijversvrij. Dat komt goed uit, want ik ben een beetje schrijvermoe. Ook zou later mijn laptop overlijden. Maar dat wist ik op dat moment nog niet.
Nee, ik was er om te komen luisteren naar schrijversvriendjes. Of blijkbaar: om bezweet aan te komen op een fiets met slappe banden, precies nadat ze klaar zijn met optreden. Om dan in ieder geval pintjes te drinken. Veel pintjes, want de schrijversvriendjes komen met schrijverhoeveelheden schrijverpintjes aanzetten. Een schrijvermens zou er nog schrijvermoe van worden.
Lees meer
Dit is gewoon mijn week niet, denk ik berustend terwijl zijn hand mijn keel grijpt. Zo sta je in een lange rij voor de geldautomaat, zo staat er een groep opgefokte kindjes – jongeren mag dit groepje amper heten – oorlogsverklaringen naar je te brullen. Omdat ze zelf voordrongen en jij het lef had er iets van te zeggen.
“Wie denk je dat je bent,” spuugt hij in mijn gezicht, dreigend zijn kop voor de mijne. Ik hou mijn rug recht en zeg kalm terug dat ik denk dat ik iemand ben die in de – hij onderbreekt me en schreeuwt wie ik denk dat ik ben, alsof ik zijn vraag niet gehoord heb. Ik verlies iets van mijn resterende kalmte en brul: Ik denk dat ik iemand ben die gewoon net als iederéén in de rij stond, lul !
Lees meer
Je weet dat het foute boel is, zodra de bakstenen uit de huizen naast het spoor de lucht in gerukt worden. Zelfs als je tot dan toe niet zag hoe donker het werd buiten. Als een dreigende mensenmassa dromt een duistere wolkengroep zich boven de coupé. Toch maar even één oortje uit je oor plukken en luisteren of er iets omgeroepen wordt.
Gekraak uit de speakers. Aan weerszijden van de trein vliegen nu ook de huizendaken de lucht in. Hele bovenverdiepingen worden aan stukken gereten en vallen tegen de zwaartekracht in. Met een voorzichtige blik probeer ik te zien waar de restanten van de bouwwerken zoal heen vliegen, maar het is vooral erg donker. Het is dwarrelende stenen en gruis en huisraad, en dan dikke lagen aquarelzwart.
Lees meer
Ik meld het wat later dan sommige andere auteurs, maar nog ruim voor het boek uitkomt: althans, hij staat blijkbaar gepland op 15 september a.s. Dan verschijnt “Allerheiligen, bezeten woorden” bij Uitgeverij Heimdall (Allerheiligen, Bezeten Woorden | Uitgeverij Heimdall | 15 september 2015). Zaterdag 3 oktober wordt hij gepresenteerd. Alles ruim voor Halloween oftwel 31 oktober. Griezelig ruim op tijd. Zeg maar zo ruim op tijd dat je er makkelijk achtendertig zombies, zeventien glitterende vampieren, drie ruiende weerwolven en een obees Monster van Frankenstein tussen zou kunnen passen. Met ruimte voor broodjes kaas en koffie. Enfin.
Er zitten 21 zeer verschillende dichters in de bundel, waaronder ondergetekende. De twintig andere auteurs zijn Michelle Andon, Bianca Hazenberg en Gehrard Burgers, Jack van Hoek, Nanna Dillen (tevens voorwoord en redactie), Wouter van Heiningen, Hans F. Marijnissen, Liesbeth de Blécourt, Richard Laan, Magda Thomas, Rick van der Made, Mattie Goedegebuur, Gerhard te Winkel, Ilse Vandenbussche, A.H. van der Elst, Martijn Adelmund, Daan Taks, Ruud Broekhuizen, Vincent Jongman en Derrel Niemeijer. Een uiteenlopend gezelschap, zacht gezegd, voor de nederlandstalige-huidige-poëzieliefhebbers. De bundel richt zich op een jonger publiek middels het Halloween-thema en er staat dus een gedicht van mijn hand in. Enkele exemplaren van dit boekje zullen te zijner tijd ook via mijzelf te bestellen zijn, als daar behoefte aan is. Snel bij zijn, ik zal er maar een paar van de uitgever opgestuurd krijgen, daarna moet u gewoon bij voorgenoemde uitgever zelf zijn. Het is geen heel griezelige man. Op zich is dat dan weer jammer.
Oh ja, om teleurstelling te voorkomen: er staat nogmaals maar één gedicht van mijn hand in dit boekje. En het is ook niet mijn eerste bloemlezing of zo. Hier ziet u een soort van overzichtje.
De tijd
kruipt
als een kind
onbeholpen
Of als roep
in de woestijn
klauwend zand
zonder graven
De tijd grijpt
De tijd stort
De tijd keilt
De tijd trekt
De tijd stuit
en herbegint.
Lees meer
Angstig zit ik verscholen, tot het geluid van de bevrijding zal klinken. Krampachtig klem ik mijn bezittingen tegen mijn borst. Zo dicht voor het einde, zullen ze mij niet te pakken krijgen. Ik zal het verdomme overleven. Het moet. Ik ben zó ver gekomen, nu zal ik niet sneuvelen.
Lees meer
Rene van Densen