Echte man
Rene van Densen Ik ben een échte man !
Ik kook niet, nee ik drink
Ik geur niet, nee ik stink
Ik knipper niet, nee ik pink
Ik ben een échte man !
Ik zaag niet, nee ik slijp
Ik vraag niet, nee ik begrijp
Ik plaag niet, nee ik knijp
Lees meer
Zonder ons
Slapende mensen
zijn raar, denk ik
als ik kijk naar haar
en me afvraag
waar ze nu is
Lees meer
Valse start
Nee !
Nee nee.
Ik zag het wel:
valse start.
U lachte net
iets te ongemeend en
dacht alvast aan
applaus te geven maar
om u heen deden de anderen
niets.
Een valse, valse start.
Lees meer
Vanavond. Optreden. Gent. En ik heb nog he-le-maal niets.
Ik treed vanavond op bij de Sprekende Ezels in Gent. Dat is heel lang geleden. Ik ga solo en in vol kostuum. Maar je zou zeggen, na al die jaren, dat ik nu onderhand wel geleerd heb niet onvoorbereid naar een optreden te gaan. As we speak heb ik nog geen materiaal. Niets. Nada. Nop. Dat belooft weinig goeds.
Het lijkt me dan ook voor zowel u als mij een stuk beter als u allen NIET komt vanavond. Gewoon niet doen. Blijf weg. Het is een maandagavond, godbetert, dan gaat u toch niet in een café zitten. In Gent. Dat is stom. Het is een school- en werkdag morgen he. En een fatsoenlijk mens doet zoiets niet. Gewoon niet komen. Stop. Doe iets anders. Spendeer eens wat tijd met uw familie of vrienden. Speel Monopoly. Echt best een leuk spel. Of Mens Erger Je Niet. Hoe dan ook, kom even massaal NIET opdagen vanavond. Dat lijkt me het beste voor iedereen. Dan drinken ik en de andere dichters wat en praten we over vroeger, toen er nog mensen naar onze optredens kwamen. En komt er niemand achter dat ik eigenlijk geen materiaal had voor vanavond. Dus nog één keer: kom gewoon niet. Dank u.
Hier is het facebook event dinges zodat u weet waar u vanavond niet moet zijn.
Verrassingsoptreden Gent deze zaterdag
EDIT: Wat hier misgegaan is, is me niet helemaal helder. Er was een tijdstip afgestemd, en ik was er (buiten mijn schuld enkele minuten te laat, maar toch niet zo schokkend te laat dat het erg zou zijn, en op het afgesproken tijdstip begon sowieso een heavy metal band aan hun optreden dus het was mij onduidelijk hoe daar poëzie doorheen voorgedragen zou worden. Bobadas was nergens te bekennen. Er was gelukkig bier, dus ik heb me nog wel een tijdje vermaakt, maar er was uiteindelijk toch geen optreden.
Dus ik ben verhuisd. Naar Gent. En vanalles aan het regelen. Een aantal dingen doe ik op de fiets. Zo stond ik ineens voor Gent Sint-Pieters geparkeerd terwijl ik daar iets regelde, en toen ik buitenliep regende het hard. Ik pruts aan mijn fietsslot. Vlak bij mijn fiets zit een man op het enige droge bankje een pitabroodje te eten. Ik kijk verbaasd, hij kijkt verbaasd, want hij is mijn goede Gentse vriend Bobadas en ik ben ik. Hij was aan het werk en ik had het druk, dus vanzelfsprekend zijn we pinten gaan drinken. Het hoosde toch pijpestelen.
En zo kwam het dat hij me om wist te praten een optreden te geven. Ik ben daar eigenlijk tegen. Liefst treed ik helemaal niet meer op, en als het moet, enkel met Collectief Schouderhaar. Maar Bobadas is Bobadas en Bobadas is een vriend. Dus sta ik deze zaterdagavond in Gent, bij het Geburenfestival, boven café De Kleine Kunst óf vanaf een van de balkons daar tegenover, teksten te scanderen. Het duurt maar kort, mijn optreden, dus als u het mee wil krijgen kunt u het beste uw kont daar het hele weekend parkeren. Maar ik kom vanzelfsprekend wel in vol ornaat, dus in de inmiddels befaamde jas. Zaterdagavond, Gent, er is bier en het is Gent en het is Bobadas en het is ik. Gewoon komen.