Poëzie
Rene van Densen 
Collectief Schouderhaar, Opus 4, Antwerpen
Collectief Schouderhaar
Opus 4, Antwerpen
Twee video’s van gedichten uit René van Densen’s set. (Beeld: Kim Laanbroek)
Lees meer
Schouderhaar
Schouder haar
schouderhaar
het weegt haar
te zwaar
Schouder naar
alles klaar
schouderhaar raar
’t is toch waar
Schouder haar
de lucht in
strelend de wolken
vingertoppen strek
en kietelend
in de benen
van je
schouderhaar
Bubbel
De bubbel die glanst
met dansende zwakte
en een tollige druppel
De wind die likt
met rauwzacht strelen
en scherp stof
Duizend ogen in het
groen, in het zwart,
staren, schatten in
Staren naar
de druppel
waar het de bubbel
zelf
geen moment
om ging.
De tijd kruipt
De tijd
kruipt
als een kind
onbeholpen
Of als roep
in de woestijn
klauwend zand
zonder graven
De tijd grijpt
De tijd stort
De tijd keilt
De tijd trekt
De tijd stuit
en herbegint.
Lees meer
Wijsje
Mijn neus doet
een wijsje
naar de buitenwereld
en gedwee
open ik
de deur.
Buiten is alles
een beetje meer dood
dan gisteren
Lees meer
Valse muiterij
Het is scheverende schijn en
louterende onwaarde
Praten over piraterij en
leuterend met onbewaarden
Het is verdomme
valse muiterij !
Een stil trommende munt
die niet meer klinken kan,
De man van een schaduw
van een schaduw van de man
Lees meer
Waar hoor ik
Waar hoor ik toch
dat geluid dat
een glimlach
tevoorschijn trekt
Lees meer
Passer
Van meet af en aan
staan de meetlatten
aan de kantlijn
Ze trekken de lijntjes en
je hebt maar te passen
Tot je er een punt
pontificaal in plant
en met
een
wijde
boog
Rondjes
rond hun
hokjes
rent.
Brood
Het regent
mannen
uit de
hemel
Of minstens
vanaf
La Hilton
in Parijs
Maar
zonder Herman,
zonder Herman.
Nee,
Brood niet !
Brood
moet spelen.