Toen alles voor me veranderde, raadde een goede vriend me aan om een poster op te hangen. Een poster van de stad waar ik eigenlijk heen wil. Zodat ik die alle dagen zal zien, dat die me eraan zal herinneren, en dat ik toe zal werken naar dat doel. Dus dat deed ik, want de vriend in kwestie heeft soms best goed advies. Natuurlijk, sinds de poster er hangt, herinnert hij me er vooral aan dat ik steeds verder van die stad verwijderd raak, maar ja, dan moet ik maar geen poster aan mijn muur hangen in een van de lastigste werkzoekperiodes van de afgelopen decennia.
Zo’n poster een beetje logisch ophangen valt nog niet mee. Allereerst: vanaf welke plek ga je ‘m het vaakst zien ? Ik kan ‘m voor mijn raam hangen, maar dan krijg ik minder daglicht binnen en dat is zonde. Bovendien kijk ik, wanneer ik eens voor het raam zit, eigenlijk bar weinig naar het raam en beduidend meer naar een laptopscherm. Dat is dus zinloos. In de poster staat een standbeeld heel intenzief te wijzen. Pakweg in de richting van de fotograaf, maar veel hoger erboven. Je zou dus kunnen redeneren: laat dit beeld lekker in de richting van de stad zelf wijzen. Maar dan hangt de poster ergens waar ik echt nóóit kijk. Bovendien is mijn huis niet ideaal gepositioneerd daarvoor: als hij er volledig rechtstreeks naar moet wijzen, hangt hij ergens schuin verpletterd achter een paar kasten. Nee, dat is echt niet handig.
Nu hangt de poster dus ietsje meer in de richting van waar de stad zelf ligt. Alsof ik, weliswaar ietsje uit de richting, pal die stad in kijk. En daar een standbeeld naar mij reikt. Alleen hoger, boven mij. Het vaakst zie ik de poster als ik in bed lig. Dan denk ik, hallo standbeeld, ik lig hier hoor. Met je gereik. Joehoe. Standbeeldje. Je zit he-le-maal fout te zoeken, standbeeld. En dan besef ik me weer: dat beeld wijst helemaal niet naar mij. Zowel het standbeeld als de stad in kwestie hebben mij helemaal niet nodig. Sterker, waar het standbeeld wél heen wijst, dat is vanaf deze locatie wéér een andere muur. Maar die muur is veel te ver weg. Dus laat ik hem maar zo hangen.
