Ik maak altijd wat mee. Maar vandaag toevallig niets. Waar ik ook ga, wat ik ook probeer, er gebeurt niets noemenswaardigs. Geen gebeurtenis die er uitspringt, geen mens die opvalt. Geen vogeltje zoeft vervaarlijk laag over mijn hoofd en geen gekke brief valt op de mat. He-le-maal-niks. Er is ook niets bijzonders op teevee, er drijft niks geks in mijn koffie, en zelfs de poes doet niets ongewoons. Het is een ultieme niksdag. Je merkt het aan alles. Er gaat niks gebeuren, er valt niks aan te onthouden: deze dag zal onzichtbaar in de grijze brij vergetelen. Hij zal uit je geschiedenisboekjes weggelaten worden. Het is een dag die er ook moet zijn, maar waarom, dat kan niemand je uitleggen.
Aangezien je maar zoveel dagen hebt – de voorraad komt uiteindelijk écht ten einde, is me verzekerd – probeer je er eerst iets van te maken. Elke dag moet toch memorabel te maken zijn. Maar wat je je ook probeert te bedenken: iets geks om te gaan doen, iets interessants, iets belangrijks meemaken – niks schiet je te binnen. Van vandaag valt niks te maken. Dat heb je met de niksdagen. De niksdagen zijn die legers aan taken en gebeurtenissen die óók nodig zijn. Zo af en toe moeten die in één dag gepropt worden. Dat je aan het eind van de dag je verbaasd afvraagt wat je gedaan hebt, met je dag. Ja, niks dus. Althans, veel meer dan je denkt, maar je herinnert je er niks van. Dat je alle routinetaken die gedaan moesten worden, af hebt, dat dringt niet door. Dat je rust in je kop hebt genomen zodat er weer een volle storm in kan woeden, dat besef je niet. Het viel allemaal in het zwarte gat van de niksdag.
En nu je er plots wél aan denkt, is het best bijzonder eigenlijk, zo’n niksdag. Eigenlijk is het een Niksdag. Met een grote letter èN. Fijn dat hij er is, die Niksdag. Voor alles dat je eigenlijk maar Niks vindt. Het wordt de hele dag een Niksfeestje. Je hoeft er niet speciaal bij stil te staan met cadeautjes of zoenen op de wang, nee, Niks hoor. Je kunt het vieren door te Niksen. Of om Niks bijzonders te doen. Je moet oppassen dat het geen reusachtige feestdag wordt. Met allemaal commerciële vondsten die al snel verplichtingen worden. Dat mensen je een Fijne Nixdag wensen. Ja kijk, nu heeft het al een speciale letter x waar die niet hoeft. Daar ga je al. Je hebt het verpest. Reddeloos en treurig glipt de Nix, de Niks, de niksdag door je vingers. Het is een suffe ietsdag geworden. Nu moet je er wat mee. Nu moet je iéts. Dommerd. Het had zo’n mooie niksdag kunnen worden.
Zal ik anders een gedicht toevoegen ?
- Ja, anders is het maar niks. (67%, 2 Votes)
- Nee, gedichten vind ik niks. (33%, 1 Votes)
Total Voters: 3
Aan het laden ...