Voor een hoop dingen in deze wereld ben ik eigenlijk niet helemaal goed in elkaar gestoken. Zo begrijp ik heel veel niet, door mijn onhebbelijke eigenschap ze niet klakkeloos aan te nemen. Over andere zaken wil ik dan weer niet nadenken omdat ze me domweg niet interesseren. Als ik niet kan werken, vreet de frustratie aan me, maar feitelijk vind ik alle arbeid vreselijk. En praat me niet van de vele systemen die andere mensen accepteren als hoe het nu eenmaal werkt. Ja, eenmaal andermaal, denk ik dan. Verkocht.

Als ze me nu aan het begin gewoon gezegd hadden dat alles verdwijnt, verrot en verzuurt. Elke dag iets meer. Met af en toe een dag dat het meevalt. Of dat iets even je gedachten verzet. Dan was ik voorbereid. Misschien wilden ze dat een teer kinderzieltje niet aandoen. Alsof je ziel als volwassene minder teer wordt. Wat een onzin. Eenmaal, andermaal verdomme ! Daarom ga ik met een houten hamer op de stoep zitten. Het is hoog tijd voor de afrekening. Ik sla. Eenmaal. Poef, daar verdwijnt een toevallige voorbijganger met een hond aan zijn riem. Ik sla. Andermaal. Poef, daar verdwijnt een vaalrood rijtjeshuis met versgemaaid gras.

Ik hamer door. Eenmaal, bam. Weg hypotheekaftrek. Andermaal, knal. Weg wegenbelasting. Eenmaal, pats. De gepatenteerde groente- en fruitzaden de wereld uit. Andermaal, kablam. Alle social media marketing gurus poefweg. Eenmaal, hatseflats knallerdeboem. Andermaal, hopperdekrak. Mijn hamer breekt. Maar de verdwijning is op gang gekomen en zet goed door. Er valt niks meer aan te stoppen. Alles vervaagt. Er resteert enkel wit, en ik. Ik groet het wit. Het wit groet terug. Het ziet er schoon en opgelucht uit. Na alle groezel die er was.

Share Button

Door Rene van Densen

Schrijver, dichter en mafkees René van Densen publiceert niet alleen op internet. Er zijn ook boekjes van hem te koop in zeer gelimiteerde oplagen (en hij doet niet aan tweede drukken).

2 gedachten over “Eenmaal andermaal en hoe alles verdwijnt”
  1. Teveel eer, Marc, maar dank je voor de waardering. Laten we het voorralsnog op een toevalstreffer houden.

  2. de verdwijning is op gang gekomen en zet goed door; met zo’n zin kom je in de buurt van de onsterfelijkheid. Je overstijgt daarmee het zompig gemiddelde van de Nederlandse Moerdijkse letteren. Je komt in de buurt van de groten. Der aarde. De wereldschrijvers

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *