De recruiter zegt dat ik een indrukwekkend cv heb. Onmiddellijk krijg ik hoofdpijn want ik weet hoe dit gesprek verdergaat. Hij gaat aandringen dat hij tóch beter passend werk gaat proberen te vinden dat aansluit bij mijn ervaring. Dat is logisch, die jobs betalen beter dus krijgt hij meer commissie. Heel af en toe gaat het zelfs om mij en heeft de recruiter het idee dat hij mij er ook mee helpt. Werk maakt gelukkig, toch ?
Lees meer
In de spiegel kan ik niet goed lezen wat er op de poster staat. Want zo zie ik hem in spiegelbeeld. Uiteraard. Ik gooi wat water in mijn gezicht en zet mijn bril terug op. Ik zou om kunnen draaien en de poster gewoon kunnen lezen, maar ik moet weer moeilijk doen. Rustig ontcijfer ik het spiegelschrift. Ontcijfer ? Waarom zeg ik ontcijfer ? Er staan geen cijfers op, tenminste, buiten het huisnummer en de datum en tijd en zo. Ontcijfer. Aansteller. Alsof je hogere wiskunde aan het toepassen bent. Je bent gewoon achterstevoren aan het proberen te lezen. Maak het niet meer dan het is.
Lees meer
Zonder verdere context stuurt ze me een foto. Boeken. Boeken rechtop in een rijtje, boeken met een identieke plakstreep onderaan de rugkant. Oh ja, ze had mijn boek besteld voor een schoolbibliotheek. Ja, daar staat mijn boek. Daar sta ik. Nee, niet ik. Daar staat mijn boek. Tussen andere schrijvers waarvan ik de meeste namen wel ken en een aantal van de boeken ook. Ik stuur eerst een loze dooddoener terug dat mijn boek in goed gezelschap staat.
Lees meer
Kan me niet schelen,
al ben je een kikker:
een mug in maart
is stront aan de knikker
De dikke mist zo middenop de dag heeft wel iets. De veerpont heeft pauze, ontdekten we tenminste toen we aankwamen. Drie gestrande slachtoffers in de mist. Vier, René, vier. Je vergeet de schattige cockerspaniël. Ze was al negen, maar zichtbaar gewend om door niets dan liefde omringd te zijn in omgevingen die ze kan vertrouwen. Kwispelend liep ze recht op iedereen af.
Lees meer
Ik werd kortgeleden gecontacteerd door Aanlegplaats, die al af en toe eens een verhaaltje van me aan hun lezers hadden getipt. Of ik ook niet een interview wilde doen. Je weet wel, zo’n gesprek met vragen en antwoorden en zo. Ik heb er in het verleden wel eens een paar gehad en dat viel relatief mee, dus ik stemde in. En dus stak ik een veel te lang en warrig verhaal op terwijl een van hun redactieleden geduldig luisterde en er daarna een fijn artikeltje van brouwde.
Dus lees dat interview, en ik verzorgde trouwens ook de vangst van deze week aldaar, weet je wat, lees heel die site. Vandaag plaats ik hier toch verder niets meer, dus opgerot, hup, wegwezen jij.
Misschien wou iedereen vannacht de planeten op een rijtje zien. Of misschien was er gisteravond iets heel gezelligs tot heel erg laat. Ik heb ze vanuit bed niet gehoord. Deze ochtend is er geen volk in mijn straat. Het is stil zoals het mag. Bij het passeren glipt de kitten van een van mijn buren voor het raam. Ik speel van buiten wat met hem, hij is piepjong en geeft het raam kopjes. Mijn kat zou er iets van vinden als ze er nog was. Lees meer
Rene van Densen