Sssst
In het bos loeit bronstig een eenzame dierenambulance
je kijkt me slaperig aan en vraagt of het al tijd is
Ik kus je oogleden en zeg nee
het is pas vijf voor twaalf
slaap nog zachtjes verder
Lees meer
In het bos loeit bronstig een eenzame dierenambulance
je kijkt me slaperig aan en vraagt of het al tijd is
Ik kus je oogleden en zeg nee
het is pas vijf voor twaalf
slaap nog zachtjes verder
Lees meer
De avond uit
wemelt van de sportvissers.
Met gepaste camouflage
kleuren wachten ze
kijken ze
drinken ze
Lees meer
Dolen dwalen zoeken dralen
weet iemand de weg
komt iemand ons halen
Dolen dwalen zoeken dralen
Middenin de winternacht
stond zij daar
het sneeuwstormmeisje
Lees meer
Youtube. Facebook. Twitter.
Flickr. Google Plus.
Retweet “I’m on the shitter”
En like een clip met pus
Lees meer
Het is nooit voorbij
en
het is niet
vervloekt
Lees meer
Een bevriend schrijver, laten we hem Poubert noemen, viert het verschijnen van zijn nieuwe boek. In de barruimte van zijn ateliercomplex staat het vol met jonge, hip geklede mensen die smerig Randstadbier sippen en diepinteressante gesprekken voeren met elkaar. Ik leun aan de bar en ben de enige die het biermerk uit het zuiden des lands drinkt. Het is niet vandaag. Het is, denk ik, zo’n tien jaar geleden. Ik ben zeer romantisch van aard maar op literair gebied verkies ik wél de tegenwoordige tijd boven de verleden tijd. En nu ben ik even de schrijver dus bemoei je met je eigen zaken.
Lees meer
Van al dat binnenzitten gaat een mens zich bezighouden. En dus ben ik al maandenlang mijn gedichten en verhalen in aan het spreken en in audiovorm online aan het zetten. Waarom ? De korte uitleg is natuurlijk: zodat u er ook naar kunt luisteren. Maar het is eigenlijk een beetje uit schuldgevoel.
Een vriend van mij, Pieter Jooss, kon door een zeer zeldzame erfelijke ziekte steeds minder zien. In feite bestond zijn zicht uit een groot zwart gat met een beetje zicht rondom en was hij dus praktisch stekeblind geworden. Een groot probleem voor een fotograaf als hij, ook al bleef hij als een visuele Beethoven de ene na de andere prachtige foto maken. Hij kocht ook enkele van mijn boekjes, maar merkte fijntjes op dat hij ze wel niet meer kon lezen. Ik verzekerde dat dat geen probleem was en dat ik een audioboek voor hem zou opnemen. En ik kwam een heel eind, iets van tweederde of zo. Lees meer
Een verzameling schuim aan de linkerwand van het bad reikt met tentakels naar het schuimloos midden. In het midden van dat midden zie ik mijn geslachtsorgaan een beetje deinen en wiegen. Alsof hij slaapt. Het is een slappig dingetje van niks in het badwater.
Het valt me op dat één van de schuimvormen er een beetje uitziet als een hoofd met een heel lange neus. En eronder een open mond. De schuimmeneer probeert te niezen, lijkt het. De schuimmeneer doet ha – ha – haaaa – ha – ha – haaaa maar er komt niets. Hij blijft maar niesbewegingen maken. Ik vind het een beetje zielig voor de niesmeneer. Maar wat kan ik er aan doen ? Ik kan moeilijk een beetje voor de niesmeneer gaan zitten niezen. Daar is de niesmeneer ook niks mee opgeschoten.
Lees meer
Mijn huis belt en feliciteert me. Ik ben net wakker en heb een kater. En een poes op schoot. Ik vraag voor wat het is. Mijn huis zegt dat ik verkozen ben als de komende Artist In Residence. Ik kijk even om me heen. Ik ben al in mijn huis. Maar als mijn huis een spelletje wil spelen, speel ik het mee. Ik antwoord: Goh. En: Leuk zeg. En: Wat houdt dat in ?
Lees meer