De mensen kopen weer tranen, hele liters
Tot groot geluk van de berooide tranendalvergieters
Met name oude tranen vinden ze enorm mieters
Maar ook onder de jongere zitten er wat uitschieters
Al snel ontpopt de liefhebberij zich tot traanbuisverslaven
Gulzig, dorstig laat men het zilte vocht de kelen laven
Om daarna enthousiast naar de buurkraam voort te draven
Waar ze wéér spilzieke handen vol met geld uitgaven
Deze man verkoopt zijn leed in overvolle bakken
Smakelijk om door de aardappelen heen te prakken
Al snel galmen de straten van hun herkauwende smakken
Maar er is meer, dus bleef men daar toch ook niet heel lang plakken
Men koopt verdriet en pijn en smart en intens droeve klanken
Ook treurwilgzaad is heel gewild ze plunderen de banken
Op het eind van de markt wordt het wel zwaar na alle overvolle planken, maar
Gelukkig staat daar een schouderkraam om lekker uit te janken.
Tijdens de lockdown leest dichter René van Densen elke dag een gedicht voor uit zijn dichtbundels. In navolging van Gert Vanlerberghe’s Balkonnenvrees heeft hij deze reeks Keukenvrees gedoopt. Op deze manier kunnen blinden en slechtzienden ook wat van zijn poëzie meekrijgen en hebben het bijkomende voordeel dat ze René zelf niet kunnen zien. De bofferds.
Dit gedicht verscheen in
“Luisterend en Stuimig”
De derde dichtbundel van René van Densen verkent als thema feest, in negen hoofdstukken die elk een element nader onderzoeken. Het is zo’n feest waar je liever niet was geweest. Wat doe je hier ? Maken de gesprekken of de spijs het de moeite ? Was de eenzaamheid echt erger dan dit ? En dan… Nog een plottwist ook. Het was de eerste officiële bundel van Van Densen, nadat hem door een collega-dichter was uitgelegd dat zijn eerste twee publicaties ‘bundelingen’ zijn. Het verschil is blijkbaar dat bij een bundel een thema toegepast is, al vond hij zelf bij zijn tweede bundel ook thema terug. Maar als de mensen een bundel willen, zullen ze een bundel krijgen.
De presentatie van Luisterend en Stuimig was ook het startschot voor uiteindelijk 5 jaar Droef.Gent, het unieke (cultuur)Podium voor Pessimisme.
