Het enige dat ze mij ooit
Leerden was draaien tot
Het eind van de rotonde
Daar lag alles wat de
Rotonde niet kon bieden
En duizelig werd je nooit meer
Of het eindeloos was,
Boze blikken en kromme lippen
Of ik gek was wellicht
Of mijn ouders niet eens
Wilden uitleggen hoe het zat
Met de rotonde en haar eind
Thuis Kreeg ik een glas thee
En we lachten er eens om.
Tijdens de lockdown leest dichter René van Densen elke dag een gedicht voor uit zijn dichtbundels. In navolging van Gert Vanlerberghe’s Balkonnenvrees heeft hij deze reeks Keukenvrees gedoopt. Op deze manier kunnen blinden en slechtzienden ook wat van zijn poëzie meekrijgen en hebben het bijkomende voordeel dat ze René zelf niet kunnen zien. De bofferds.
Dit gedicht verscheen in
“Luisterend en Stuimig”
De derde dichtbundel van René van Densen verkent als thema feest, in negen hoofdstukken die elk een element nader onderzoeken. Het is zo’n feest waar je liever niet was geweest. Wat doe je hier ? Maken de gesprekken of de spijs het de moeite ? Was de eenzaamheid echt erger dan dit ? En dan… Nog een plottwist ook. Het was de eerste officiële bundel van Van Densen, nadat hem door een collega-dichter was uitgelegd dat zijn eerste twee publicaties ‘bundelingen’ zijn. Het verschil is blijkbaar dat bij een bundel een thema toegepast is, al vond hij zelf bij zijn tweede bundel ook thema terug. Maar als de mensen een bundel willen, zullen ze een bundel krijgen.
De presentatie van Luisterend en Stuimig was ook het startschot voor uiteindelijk 5 jaar Droef.Gent, het unieke (cultuur)Podium voor Pessimisme.
