Ze vecht
Ze vecht. Niet meer zoals zojuist toen we haar uit de cat carrier probeerden te halen. Nu koppig. Koppig zoals haar baasje, als hij aan medische handen overgeleverd is. We passen, dat is helder.
Lees meer
Ze vecht. Niet meer zoals zojuist toen we haar uit de cat carrier probeerden te halen. Nu koppig. Koppig zoals haar baasje, als hij aan medische handen overgeleverd is. We passen, dat is helder.
Lees meer
Mijn ogen proberen het wel, om de boeken te lezen van schrijvers met belangrijkere namen dan de mijne, die in hoge stapels op mijn toilet liggen, maar de woorden kunnen me volstrekt niet bekoren en zeker Campert vind ik een lul. Die sla ik dus rap over in de verzamelbundel, maar ook andere schrijvers willen er niet in. Dat kan aan mijn vermoeide ogen liggen, of aan het gerommel in mijn maag, dat klatsen boetseerklei oplevert die speels in het water onder mijn billen de eeuwigheid tegemoet plonzen.
Lees meer
Holes in the path
behind me, craters
between footprints,
a scruffy ragged soul
barely standing while
the winds pluck bits
of yarn, pieces
that try to fly off
on their own,
yet leave together
forward ?
Lees meer
Then there was the
bearded snowflake
who knew he would
die alone
In the vast ocean of
time, he had but a
limited purpose and
span
But melt he did not, nor
whisk or fall, but he
grew a beard and he
shone
While his kind fell on
tongues in the bliss that is,
he calmly decided to
outlive man.
Now of course
they were all taught
to run
when they were children
So they did
one ran fast
another ran in panic
one didn’t run.
One by one
he provided
the leg-up
to get over the wall
And they ran on
There is true bravery
in staying behind
It’s the one thing
he couldn’t teach you.
We zijn maar
Zonder jou
Getard,
Bezonnen
Big Bang
Varkensvrees
En wat maakt
Jouw schoen
Wat ik lees
Behalve
Wat klopt
Schrödingers hart.

Een jaartje of vier geleden schopte ik in relatief korte tijd deze website online en daar heb ik sindsdien vooral cosmetisch wat aan veranderd. Maar er zat een eenvoudig webshop-systeempje mee ingebakken dat toén nog werkte. Wel, in stijl met bovenstaande: inmiddels niet meer. Dat meldde me onlangs iemand die me aansprak om dan maar in persoon iets van me te kopen. Oei. Maar ik heb niet zomaar een nieuwe webshop in de site hangen. Zeker niet omdat ik het druk heb met o.a. Droef en eh, tja, een leven buiten prutsen aan deze website. KutBinnenlanders moet ook nog eens ooit terug online, ik wil nieuwe video’s en boekjes maken, en dan heb ik ook nog een fijn lief en een job waarmee ik de kost verdien (u dacht toch niet dat ik van het kunstenaarschap kon leven ?? U koopt nooit iets ! Oh wacht de webshop is ook kapot oh ja.) duuuuuuus voor nu kunt u even niks kopen. Of nja, kan wel, u kunt me natuurlijk gewoon een berichtje sturen. Dan regelen we het zo wel. Kan gewoon. Maar de shop gaat dus binnenkort op de schop. Voor nu: jammer de pammer, u kunt lekker niks kopen.
Vier keer
per dag passeren
kindjes in bulk mijn deur
Naar school / van school
druk, in gesprek
Vier keer
per dag gaat mijn kat
ontspannen verliggen
De massa beangstigt haar
maar ze vindt de stemmen mooi.